Кемага тушганнинг жони бир (ҳажвия) [Anvar Obidjon]

Кемага тушганнинг жони бир (ҳажвия) [Anvar Obidjon]

– Кетингга бир тепаман, ачангни уйига бориб тушасан! – Сизга нима ёмонлик қилдим, амаки? – Оғзингиздан сутнинг ҳиди кептурибди-ю, маҳалланинг сартарошидек сиполигингга куяйми. – Нима қил дейсиз? – Тўпалон кўтар. Ҳеч бўлмаса, ҳуштак чал. – Чалардим-у, кеча тишим тушган-да. – Унда, бақирсанг-чи, момиқвачча! – Нима деб бақираман? – Ҳў ўртада ўралашиб юрган қора кийимли ишбузуқини кўряпсанми? Ана ўша хумпарнинг шаънига куракда турмайдиган бир-иккита гап айт. Масалан, мана бундай дегин. Қани, қулоғингни тут-чи. – Вой ву-у-й! Бунақа дейиш уят бўлади-ку! – Ланж бола экансан! Ғирт қизтабиат бўпсан! Алжираш қўлингдан келмаса, орамизга суқилиб нима қилардинг? Ҳозир кетингга бир тепаман... – Намунча менга ёпишволдингиз, амаки? Дадам айтувди-я, «Пахтакор» ютқазишни бошласа, сен стадиондан қочишни бошла, деб. 1978

Muallif: Anvar Obidjon