Latifalar

Shahar hokimi Afandiga buyurdi:
— Menga bir bahaybat, qopag‘on it topib keling!
Afandi esa, buyruqning aksini qilib, yuvosh bir it topib keldi. Hokim Afandini koyidi:
— Men sizga «qopog‘on it topib keling!» desam, juda yuvosh itni olib kelibsiz.
Afandi beparvo javob berdi:
— Taqsir, xotirjam bo‘ling, bu janoblarining oldida besh-olti kun tursa, o‘zlaridan ta’lim olib, zanjirini ham uzadigan bo‘lib ketadi.
Bir odamni ko‘ziga farishta ko‘rindi va undan so‘radi:
— Ey, Farishta 100 yil sen uchun qancha vaqt?
Farishta:
— Bir zum, - debdi.
Haligi kishi yana so‘radi:
— Bir million dollar sen uchun qancha pul?
Farishta:
— Bir tiyin.
Shunda haligi kishi:
— Menga bir tiyin ber.
Unga javoban Farishta:
— Bir zum kutgin, - debdi
Onasi, senga nima covg‘a qilay to‘yimizni o‘n yilligiga.
— So‘ramang, baribir topib berolmaysiz...
— Iye, biror marta aytganingni olib bermadimmi? Ayt, darrov muhayyo qilaman.
— Istagan narsamnimi?? Aldamaysizmi?
— Bilasanku, yigit bitta gapiradi va so‘zida turadi!
— Yaxshi... O‘zingizdan ko‘ring...
— Nima ekan, juda qiziqtirdingku?
— Vaqt covg‘a qiling. Boshqa hech nima kerakmas.
— Nima deganing bu? Qanaqa vaqt?...
— Har kuni kechki payt mana shu qo‘lizdagi telefonii kavlab o‘tirishga ketgan vaqtizdan bir soatginasini... Oilangiz uchun... Oddiygina e’tibor... Bollarizga... Menga...
— Mmm...
Bir kuni Afandi yo‘lda ketayotib, "patinka cho‘tka" topib olibdi.
Asta qo‘liga olib:
— Tovba, taxtaga jun chiqibdi, - debdi-yu, tashlab ketvoribdi.
Bir kuni ota erka qiziga debdi:
— Bor hovlilarni supur.
Qiz:
— Vooy, - debdi.
Shunda ota:
— Unda idishlarni yuvib qo‘y.
Qiz:
— Vooy
Ota achchiqlanib debdi:
— Yana bir marta voy-voylasang erga berib yuboraman.
Qiz:
— Voy-voy-voy-voy!
Xotini Telegram orqali eriga:
— Men sizdan hafa bo‘ldim, plastikiz bilan aylangani ketdim. Sizni deyarli kechirdim.
— Kecha xotinim bilan ajrashib ketishimga sal qoldi.
— Nimaga sal?
— Janjal paytida "bo‘ldi uyga ketaman" dedi, lekin ketishidan oldingi pardozini shunchalik uzoq qildiki, qayerga otlanganini unutib ham qo‘ydi.
Bir kuni Afandining eshagi yo‘qolib qolibdi. Yo‘lda qidirib ketayotgan edi, yo‘lidan zebra chiqib qolibdi, shunda Afandi zebraga qarab, — Adidas kiyib olsang ham seni taniyman! — debdi.
Tualetda gazeta o‘qishga odatlangan odam, kutubxonaga kirib kitob o‘qiyotganda, ishtoni og‘irlashib qolibdi.
Chekka qishloqlardan birida yashaydigan 2ta qiz Toshkentga kelib, aylanib yurishib, o‘zlari tengi qizlarni sigaret chekayotganini ko‘rishibdi. Shunda qizlardan biri:
— Qara Guli, shaharlik qizlar bemalol sigaret chekib yurishibdi. Kel, biz ham sigaret chekamiz! — desa.
Unisi:
— Qo‘ygin, Sharapat, biz o‘zgarmaylik, — desa.
Dugonasi:
— To‘g‘ri aytasan Guli, qani nosdan ol, — dermish.
— Adasi, o‘g‘limizani makaronga jo‘natganimga 3 soat bo‘ldi. Kech bo‘lib ketdi, hali ham kelgani yo‘q. Nima qilamiza endi?
— Nima ham qilardik? Bugun yana chuchvara yerkanmiz-da.
Mahallaning baloho‘ri Afandini chaqirib:
— Uyingizga osh buyuring, kazo-kazolar kelishgan, kirib chiqamiz,— dedi.
Afandi xo‘p deb uyiga kirib ketdi. Baloho‘r aytgan vaqtida kazo-kazolar bilan keldi, supaga o‘tirilgach:
— Qani, Afandi, qo‘lga suv oling,— dedi. Afandi uning qo‘liga suv qo‘ya yotib:
— Hali qozon osganimiz yo‘q — dedi.
— Nega?— dedi baloho‘r.
— Hamma narsa tayyoru kichkina bir narsaga qarab qoldik.
— Nima ekan?
Afandi uning qulog‘iga asta dedi:
— Pul!
Afandini saroyga chaqirishibdi. Afandi saroyga kirib qarasa, hammaning qo‘lida tuxum bor ekan.
Podsho so‘rabdi:
— Afandi sani tuxuming qani?
Shunda Afandi aytgan ekan:
— Shuncha tovuqni ichida bitta xo‘roz ham bo‘lish kerak-ku!!!
Xo‘roz musiqa maktabiga hujjat topshirvoti.
— O‘qib nima qilasan? Tuppa-tuzuk qichqirasanku?
— Nima qilay, tovuqlar diploming bormi deb so‘rashayapti!!
— San o‘zi biror narsani tez qila olasanmi?
— Ha, tez charchayman
Zamonimiz yoshlari hozirda Romeo va Juletta, Toxir va Zuxra bo‘lamiz deb ota-ona bo‘lib qolishyapti.
Podsho Afandiga ikki yuzta qo‘y berib, ta’kidladi:
— Shu qo‘ylarning sonini kamaytirmay qo‘zilatib, boqib berasan, — sut-qatig‘i xizmatingga!
Afandi qo‘ylarni haydab sahroga chiqib ketdi. Qarasa: poshsho uni aldab, sovliq emas, hammasiga qo‘chqor bergan ekan. Afandi ham qo‘ylarni bir chekkadan so‘yib yeya berdi, Qo‘ylar tugagach, podshoning muhlati ham tugadi. Afandi uyiga qaytib keldi, ammo o‘rdaga bormadi.
G‘azablangan podsho Afandining uyiga yasovul yuborgan edi, u: «Afandi tug‘ib yotgan ekan» degan xabarni keltirdi.
Tutoqib ketgan podsho Afandining uyiga kelib chaqirgan edi, Afandining xotini bunday javob berdi:
— Afandi tug‘ib yotibdilar, ishingiz bo‘lsa aytib keta qoling, aylanay, o‘zlari hech yerga chiqolmaydilar.
— Iya, er kishi ham tug‘adimi? Bu qanday noma’qulchilik!— qichqirdi podsho.
podshoga javoban xotinining yonida turgan Afandi der edi:
— Taqsirimning qo‘chqorlari tuqqanda, men tug‘sam ajablanadigan joyi bormi?!
Bir bo‘ydoq bola o‘rmonda siqilib yurib o‘zini osmoqchi bo‘lib tursa Yalmog‘iz kampir keb qopti
— ha bolam ne o‘zini osmoqchisan disa?
— bu hayotda yashagandan nima ma’no?! Uyim, pulim, sevganim, moshinam, bo‘lmasa nima qilaman, osamanda debdi.
Shunda Yalmog‘iz kampir etibdi:
— Men shulani hammasini beraman o‘rmonni boshiga chiqsen yosh qiz, mashina, pul va 2 etajli uy bo‘ladi faqat bitta shartim bor:
— Nima?
— Meni bitta o‘pseng bo‘ldi.
Bola o‘piptiyu yuguripdi.
Kampir bolam yoshing nechida disa.
— 30 da debdi
Shunda kampir 30 ga kirgan bo‘ydoqla haliyam ertakga ishonarkandye debdi.
Ayollarni makri yomonda!! Bir ayol eriga 15 marta telefon qildi. Er telefonni olmadi. 15 "propushennыy"dan so‘ng, xotin asta eriga sms yozdi:
— Dadasi Kaptivangizni avariya qivordim, dabdala bo‘ldi!
— Ana endi xotinni telefonida 150ta "propushennыy".
Afandining xunukroq bir xotini bor ekan. U do‘stlarini yonida xotinini "go‘zalim”, "quyoshim” derkan. Bir kuni Afandidan do‘sti so‘rab qolibdi.
— Do‘stim, xotining chiroyli bo‘lmasa, nega endi uni "go‘zalim”, "quyoshim" deysan?
— Bilasanmi, quyoshga qarab bo‘lmagani kabi bizning xotinga ham qarab bo‘lmaydi-da!
<< < 41 42 43 44 45 46 47 > >>
Tavsiya qilamiz
Яндекс.Метрика