Harbiylar haqida
General timsoh etik kiyishni istab qolibdi.Qo'mondon iltimosi, uning buyrug'idan ham qat'iy ekanligini bilgan shtab boshlig'i, maxsus rotalardan birini Nil daryosining sohiliga desant sifatida tashlashni buyuribdi. Kun, hafta, oy o'tibdi-ki, rotadan habar yo'q.
Nihoyat generalning o'zi daryoning desant tashlangan joyidan qalqib chiqibdi.Qarasa sohil timsoh o'ligiga to'lib-toshgan. Shu fursatda suv yuzasida navbatdagi timsohning boshi ko'rinibdi. Desantchilardan biri qo'lidagi dubulg'asi bilan timsohning boshiga qattiq zarb berib, tanasini qirg'oqqa olib chiqibdi.
- O'rtoq kapitan! - qichqiribdi guruh komandiri, - Bunisi ham etiksiz!
- Hoy, nodonlar, necha marotaba aytish kerak sizlarga, sekinroq uringlar, deb. Bunaqa zarbadan oyog'idagi etigi uchib chiqib ketyapti-ku! Qo'ziqorin terib, adashib qolgan ikki kishi kuni bilan yo'l yurib, madori qolmay, o'rmon chetiga arang chiqishga muvaffaq bo'libdi.O'sha erda turgan praporshikni odam qatori ko'rib, murojaat qilishibdi:
-O'rtoq harbiy, marhamat qilib aytsangiz, temir yo'l stantsiyasi tomon to'g'ri ketyapmiz-mi?
-Qanaqasiga to'g'ri bo'lsin? - javob qaytaribdi praporshik, - Boldir suyagini silkitib yuribsiz, oyoq kafti bilan yerga dadil zarb bermayapsiz, umuman aytganda, baravarqadam tashlamayapsiz. Tavsiya qilamiz