Ovchi sherga o'q uzdi. O'q tegmadi. Sher ovchini quvalab ketdi. Yugurib, yugurib ovchi bir o'raga tushib ketibdi va shu zahoti hudodan yolvora boshlabdi.
-Ey hudoyim, shu sherni qalbigayam iymon,insof va taqvo bergin'' debdi. Shunda sher o'rani oldiga kelib . '' Ollohim g'oyibdan yegulik yuborganinga be hisob shukurlar bo'lsin'' debdi...
Do'stlarizga ulashing: