Qadim savtlar oqar tomirlarimda,
Dunyoda bor edi bir kuygan oshiq.
Tunlar uyg'onaman Bog'ishamolday,
Jonim, band-bandimda shovullar qo'shiq.

Shovullab zallarga kirib boraman,
Qo'shiq lovullaydi zarpardalarda.
Siz sahna yuzinda ado bo'lsangiz,
Men ado bo'laman avj pardalarda.

Qarsaklar portlaydi favvoralarday,
So'ng shamol tinganday bo'shab qolar zal.
Yana bog' singari chiqib ketaman,
Tongacha jismimdan esar kuy, g'azal.

Elga shu hofizdan qissalar so'ylab,
Sel bo'lib yurgaylar jami oshiqlar.
Men ilkis qo'limni silkitganimda,
Qushlar galasiday uchgay qo'shiqlar.

Ko'hna devonlarga yuzimni bosib,
O'ylayman hayotning dard tomonini,
Hofizim, Navoiy tirik bo'lganda
Sizga kiygizardi o'z choponini.
Do'stlarizga ulashing: