﻿###################
Sever.UZ
http://uzsmart.ru
http://ka4ka.uz
http://sever.uz
##################

БИРИНЧИ БОБ. БОЙҚУШ ПОЧТАСИ

Гарри Поттер ҳар жиҳатдан ғайриоддий бола. Бошқа ўқувчилардан фарқли ўлароқ ёзги таътил даврини ёқтирмаслиги унинг ўзгача эканлигидан далолат беради. Гарри ушбу даврга берилган уй вазифаларини виждонан бажаришга интилади, бироқ бу иш билан яширинча, фақат тунда шуғулланишга мажбур. Бунинг устига у сеҳргар.

Тун деярли яримлаб қолди, Гарри эса каравотда, адёли билан бошдан-оёқ ёпиниб олиб, қўлига чўнтак фонусини ушлаб олганча, қорнида ётибди. Қаршисида Батильда Жукпукнинг ёстиққа суяб қўйилган чарм муқовали «Сеҳргарлик тарихи» дарслиги. Бола қошларини чимириб олганча, «Ўн тўртинчи асрда қўлланилган жодугарларни тириклайин ёқиш чораларининг беҳудалиги. Муҳокама» мавзусидаги иншони ниҳоясига етказиш учун бургутнинг қулпуриб ўсган патидан тайёрланган пат-қалам учини дарслик саҳифаси бўйлаб юритиб, бирон-бир фойдали маълумот топишга уринмоқда.

Пат-қалам мазмунан тўғри келадиган матн устида тўхтади. Гарри бурни учига сурилиб қолган юмалоқ кўзойнагини тўғрилаб олиб, фонусни китобга яқин келтирди-да, ўқиди:

Ўрта асрларда кўпроқ магллар деб юритилиб, афсунгарликдан мутлақо бехабар бўлган одамлар сеҳр-жодудан ниҳоятда қўрқишган бўлса-да, уни табиий ҳолатдан фарқлаб олиш қобилиятига эга бўлишмаган. Ҳақиқий сеҳргар ёки афсунгар қўлга олинган камдан-кам ҳолатларда, жодугарни тириклайин ёқишдек магллар томонидан қўллаб келинган жазо чорлари кутилган натижа бермаган. Асир олинган афсунгар ёки сеҳргарлар оловга ташлангач, ўша даврлардан маълум бўлиб келган Олов тафтини совитиш афсунини қўллаб, ёлғондакам дод-вой солишган. Аслида эса улар таналарида қитиқ сезишган холос. Мисол учун, Омадли Венделин ўзини оловда ёндиришларини шу қадар хуш кўрган эканки, магллар томонидан қирқ етти маротаба қўлга олинишига шахсан ўзи имкон яратган. Табиийки, у ҳар сафар бошқа одам қиёфасига кириб борган.

Гарри пат-қаламни тишлари орасига қисиб олиб, қўлини сиёҳдон билан пергамент ўрамини олиш учун ёстиқ остига узатди. Сиёҳдоннинг қопқоғини очиб, пат-қаламни аста ботириб олди-да, атрофга қулоқ тутиш учун вақти-вақти билан тўхтаб борганча, ёзишга киришди. Агар ваннахона томон ўтаётган Дурсллардан бирортаси пат-қаламнинг ғижирлаётганини эшитиб қоладиган бўлса, Гарри зинапоя остидаги буфет ичига боз қамаб қўйилиб, таътил ниҳоясига етгунга қадар ўша ерда яшайди.

Гарри ёзги таътил даврини Одамовилар хиёбонидаги 4- уй соҳиблари бўлмиш айни шу Дурсллар туфайли ёқтирмайди. Вернон амаки, Петунья хола ва уларнинг якка ягона ўғли Дудлидан иборат ушбу оила Гаррининг қариндошлари бўлиб, бошқа яқинлари йўқ. Учаласи ҳам магл. Сеҳр-жодуга бўлган муносабатлари эса ўрта асрларда яшаб ўтган маглларнинг бундай ҳодисага нисбатан намоён этган муносабатларидан заррача фарқ қилмайди. Ушбу хонадонда Гаррининг марҳум сеҳргар ота-онасини тилга олиш ман этилган. Етим бола имкон қадар ҳорғин ҳолатда тарбияланса, унинг табиатидаги сеҳргарлик қобилияти барҳам топишига Петунья хола билан Вернон амаки узоқ йиллар давомида ўзларини ўзлари қаттиқ ишонтириб келишган эди. Афсуски, уларнинг умидлари пучга чиқди. Энди улар жиянлари «Хогварц» сеҳргарлик ва афсунгарлик санъати мактабида икки йилдан буён таҳсил кўраётганидан бирор-бир кимса хабар топиб қолишидан қўрқишмоқда. Гаррининг дарсликлари, сеҳрли таёқчаси, қозони, супургиси ва шу каби бошқа ўқув жиҳозларини таътил даврига зинапоя остидаги буфетга қулфлаб қўйиш, болага қўшнилар билан ҳар қандай шаклда мулоқот қилишни қатъиян ман этиш – эр-хотин Дурсллар томонидан кўрилган олдини олиш чоралари бўлди.

«Хогварц» мактабида ёзги таътил даврида бажариб келиш талаб этиладиган ниҳоятда кўп уйга вазифа берилади. Аммо дарсликларининг қулфлаб қўйилганлиги Гаррини жуда қийин аҳволга солиб қўйган. Гарри ёқтирмайдиган сеҳрли дамламалар тайёрлаш фани профессори Северус Снегг томонидан берилган кичрайтириш қайнатмаларига оид уй вазифаси энг мураккаб топшириқлардан биридир. Профессор Снегг, ўз навбатида, Гаррини қаттиқ жазолаш учун топиладиган ҳар қандай важ-баҳонадан ўлгудай қувонади. Гарри учун ўз дарсликларини ўғирлашдан бошқа йўл қолмади. Таътил бошланган илк кунларда Вернон амакига унинг фирмаси томонидан тақдим этилган машинадан амакининг ўзи, Петунья хола ва Дудли, қўшнилардан бирортаси ушбу янгиликдан бехабар қолмаслиги учун атайин баланд овозда завқланиб, бақир-чақир қилишаётган пайтда Гарри биринчи қаватга тушиб, зинапоя остидаги китоблар қулфлаб қўйилган жавон эшигини ҳеч кимга сездирмай очди-да, ўз дарсликларининг кўтара олган сонини хонасига олиб чиқди. Энди тунги соатларда, агар каравот чойшабини сиёҳ билан булғаб қўймаса, албатта, афсунгарлик сирларини назарий ўзлаштириб ётганини Дурсллар сезмайди.

Ҳозир Гарри учун амаки билан холанинг жиғига тегмаслик ниҳоятда муҳим аҳамият касб этади. Негаки, улар шундоқ ҳам Гарридан дарғазаб бўлиб юришибди. Сабаби содда. Таътил бошланган кундан бир ҳафта ўтар-ўтмас, Гаррига сеҳргар ўртоғи қўнғироқ қилди.

Гаррининг «Хогварц»да бирга таҳсил кўрадиган энг яқин дўсти Рон Уэсли азалдан сеҳргар саналган оилага мансуб бўлиб, табиийки болалигидан Гаррининг хаёлига ҳам келмайдиган нарсалардан яхши хабардор. Лекин у телефондан муқаддам фойдаланмаган. Бахтга қарши Рон қўнғироқ қилган куни телефон гўшагини Вернон амакининг ўзи кўтарди.

- Вернон Дурсль эшитади. 

Ўша фурсатда тасодифан хонада бўлган Гарри Роннинг овозини эшитиб, турган жойида қотиб қолди.

- АЛЛО? АЛЛО? МЕНИ ЭШИТЯПСИЗ-МИ? ГАРРИ ПОТТЕРНИ ЧАҚИРИБ БЕРИНГ, ИЛТИМОС!

Рон шундай қичқириб гапирдики, Вернон амаки турган жойида бир сакраб тушди. Гўшакни ўзидан ярим метр нарига олиб, хавотир билан нафрат уйғунлашиб кетган нигоҳ ила қараб қолди.

- КИМ СЎРАЯПТИ? - ўкирди у, гўшак томон, - СИЗ ЎЗИНГИЗ КИМ БЎЛАСИЗ?

- РОН УЭСЛИ! - кучаниб бақирди Рон, худди Вернон амаки билан футбол майдонининг икки томонида туриб гаплашаётган каби, - МЕН ГАРРИНИНГ МАКТАБДА БИРГА ЎҚИЙДИГАН СИНФДОШ ДЎСТИ БЎЛАМАН...

Амакининг митти кўзлари чаноғида айланиб, Гаррига қаради. Боланинг оёқлари худди полга ёпишиб қолгандай бўлди.

- БУ ЕРДА ҲЕЧ ҚАНДАЙ ГАРРИ ПОТТЕР ЯШАМАЙДИ, - ўкирди Вернон амаки гўшакка, худди у ҳозир портлаб кетадигандай қараб, - ҚАНДАЙ МАКТАБ ТЎҒРИСИДА ГАПИРАЁТГАНИНГИЗНИ ҲАМ БИЛМАЙМАН! БУ ЕРГА ҚАЙТА ҚЎНҒИРОҚ ҚИЛА КЎРМАНГ! МЕНИНГ УЙИМ ВА ОИЛАМГА ҲАМ ЯҚИН КЕЛИШГА ЖУРЪАТ ЭТМАНГ!

Вернон амаки телефон гўшагини худди заҳарли ўргимчакни улоқтиргандай ричакка ташлади. Шундан сўнг, 4- уйда энг мудҳиш тўполонлардан бири бошланди.

- УШБУ РАҚАМНИ АНАВИ... АНАВИ... ЎЗИНГГА ЎХШАШ ОДАМЛАРГА МАЪЛУМ ҚИЛИШГА ҚАНДАЙ ЖУРЪАТ ЭТДИНГ! - қичқирди Вернон амаки Гаррига бошдан-оёқ сўлак сачратиб.

Афтидан Рон дўсти Гаррининг бошини балога гирифтор қилиб қўйганини англаб етган кўринади, қайта қўнғироқ қилмади. Гаррининг «Хогварц»да бирга ўқийдиган дўсти Гермиона ҳам бу дунёда борлиги ҳақида бирор-бир аломат бермади. Рон шундай маслаҳат берган бўлса керак. Афсус. Ахир Гермиона Гаррининг синфдошлари ичида энг ақлли қиз-ку, мактабни тилга олмай гапириш кераклигига фаҳми етади-ку.

Шундай қилиб, узоқ беш ҳафта давомида Гарри ўз дўстларидан ҳеч қандай хабар топмади. Ёзги таътил ўтган сафаргидай чидаб бўлмас даражада зерикарли мавсумга айланди. Фақат озгина яхшилик бўлди холос. Дўстлари билан хат ёзишмаслик борасида онт ичган Гарри кечалари Хедвигни қўйиб юборишга ижозат олди. Аслида бундай рухсат берилишининг ҳам ўзига яраша сабаби ҳам бор. Қафасга мунтазам қамалиб ўтиришни истамаган Хедвиг айнан тунги соатларда кучли шовқин сола бошлади. Табиийки, Вернон амакининг асаби дош бермай, ижозат беришга мажбур бўлди.

Гарри Омадли Венделин ҳақида ёзиб бўлгач, атрофга яна қулоқ тутди. Уйқуга кетган хонадондаги сукунатни фақат холаваччаси Дудлининг узоқда эшитилаётган хурраги бузмоқда. Тун ярмидан ўтиб кетган бўлса керак, хаёлдан ўтказди Гарри. Унинг толиққан кўзлари ачишиб кетди. Иншони эртага тунда тугатишга аҳд қилди...

Бола қопқоқни бураб сиёҳдонни ёпди. Каравот остидан эскирган ёстиқжилдни чиқариб, ичига фонус, «Сеҳргарлик тарихи», иншо, пат-қалам ва сиёҳдонни жойлади-да, ўрнидан турди. Қўлидаги нарсаларни полнинг каравот остидаги михланмаган тахтаси тагига яшириб қўйди. Оёққа туриб, яхшилаб керишиб олгач, жавонча устидаги уйғотадиган соатнинг ёришиб кўринадиган рақамларига қаради.

Соат бир. Ичидан бир нарса лип этиб ўтди. Гарри ўзи сезмаган ҳолда ҳаётининг ўн уч ёшлик бўсағасини ҳатлаб ўтганига роппа-роса бир соат бўлибди.

Гаррининг ғайриоддий жиҳатларидан яна бири ўз туғилган кунларига аҳамият бермаслиги саналади. Ҳаёти давомида у ҳали бирорта бўлсин, табрик откриткасини олмаган. Сўнгги иккита туғилган кунини Дурсллар мутлақо писанд қилишмади. Бу сафар эсга олишларига эса ҳеч қандай асосли сабаб йўқ.

Бола қоронғи хона бўйлаб юрганча, Хедвигнинг бўш қафаси ёнидан ўтиб, ланг очилган дераза ёнига келди-да, токчага суяниб олди. Адёл остида терга ботиб узоқ ўтиргандан сўнг, туннинг салқин шабадаси юзига ёқимли урилди. Хедвиг сурункасига икки кечадан буён кўринмайди. Бойқуш илгари ҳам узоқ вақт учиб юргани боис Гарри хавотирланмади-ю, бари-бир уни кутади. Ушбу хонадонда ёш сеҳргарни кўриб жунжикмайдиган ягона жонзод мана шу бойқуш бўлади.

Гарри илгаригидек озғин, жуссаси ёшига нисбатан кичик бўлса-да, ҳар қалай ёз давомида бўйи икки дюймга ўсгандай кўринади. Кўмирдай қоп-қора сочлари илгари қандай саркаш, дағал, итоатсиз бўлган бўлса, шундайлигича қолди. Юмалоқ кўзойнаги ортидан ҳамон унинг ўша ярқираб турадиган яшил кўзи қараб турибди. Пешанагажаги орасида эса яшин зигзаги шаклидаги чандиғи кўзга чалинади.

Гаррининг чандиғи ҳам оддий чандиқ эмас. Дурсллар ўн йил давомида ёлғон гапириб, болани алдаб келишган. Ушбу чандиқ гўё унинг ота-онасини ҳалок қилган автомобиль ҳалокатидан қолган хотира эмиш. Аслида ундай эмас. Лили ва Жеймс Поттер аварияда ҳалок бўлишмаган. Уларни сўнгги юз йилликнинг энг ёвуз сеҳргари, мудҳиш Лорд Вольдеморт ўлдирган. Гарри эса, қотиллик содир этилган ўша тунда, пешонасида чандиқ ҳосил бўлганча, омон қолган. Вольдемортнинг ажал келтирадиган қарғиш афсуни атиги бир ёшли чақалоқ Гаррини ўлдириш ўрнига пешонасидан сапчиб, Ёвуз Лорднинг ўзига урган. Оқибатда чалажон, мажруҳ бўлиб қолган Вольдемортнинг сеҳри барҳам топган ва шу сабабдан ҳам у ғойиб бўлган...

Бироқ Гарри Лорд Вольдеморт билан «Хогварц»да юзма-юз бўлди. Ҳозир у, дераза ёнида туриб, Ёвуз Лорд билан ўтган сўнгги учрашувини эсга олар экан ўн уч ёшга тўлган кунга етиб келгани, яъни омади борлигини тан олаётган бўлса, ажаб эмас.

Гарри Хедвигни қидириб тунги осмонни кўздан кечириб чиқди. Унинг бойқуши ўлжа сифатида тутиб олган сичқонини тумшуғига сиқиб олганча, ўз соҳибидан мақтов эшитиш учун учиб келаётган бўлса керак... Хаёли қочиб, нигоҳини бир уйнинг томи устидан бошқасига олиб ўтаётган Гарри дарҳол эмас, бир неча сония ўтгандан сўнггина кўзига нима кўринаётганини фаҳмлади.

Тилла тусли Ой олдида, ҳар сония ўтган сари катталашиб кўринаётган аллақандай нотаниш, букри махлуқ нотекис ҳаракатлар бажарганча, учиб келмоқда. Қилт этмаган Гарри, махлуқнинг пастлаётганини кузатиб, лўкидондан қўлини узмаган-ча, деразани ёпиш-ёпмасликка иккиланиб турди. Ғалати махлуқ Одамовилар хиёбонидаги кўча фонусининг нурига етгач, нима гаплигини тушуниб етган Гарри ўзини деразадан нари олди.

Хонага бир эмас учта бойқуш учиб кириб, Гаррининг каравотига таппа тушди. Панжасига каттагина тугун боғланган, ёнбошлаб қолганча, ўртада қилт этмай ётган, афтидан ҳушини йўқотган йирик, кул ранг бойқушни икки четда учиб келган қуш кўтариб келибди..

Гарри ҳушини йўқотган бойқушни дарҳол таниди. Бу қуш Уэслилар хонадонига мансуб Эррол. Гарри каравот ёнига югуриб келиб, бахти қора кекса қушнинг панжасига боғланган арқончани ечиб, юкдан халос этди-да, Хедвигнинг қафаси ёнига олиб борди. Бечора Эррол хира кўзини очиб, миннатдор оҳангда базўр овоз чиқариб қўйганча, шоша-пиша сув ютишга киришиб кетди.

Гарри қолган иккита бойқушга юзланди. Улардан бири ўзи билан ўзи ғурурланиб турган қордай оппоқ бойқуши Хедвиг. У ҳам тугун кўтариб келган. Юкдан халос этган соҳибини меҳр ила чўқиб қўйган қуш хонанинг нариги бурчагига учиб бориб, Эрролнинг ризқига шерик бўлди.

Учинчи, малла-жигар ранг бойқушни Гарри танимаган бўлса-да, қаердан келганини дарҳол фаҳмлади. Зеро қуш, учинчи тугунга илова қилинган, «Хогварц» муҳри билан муҳрланган хат ҳам олиб келибди. Гарри уни ҳам юкдан халос этди. Йирик ўрмон қуши патларини виқор ила ҳурпайтириб, қанотларини ёзганча, зулмат қаърига кириб кетди.

Гарри каравотга ўтириб, Эррол келтирган жигар ранг қоғоз халтани йиртиб очди. Унинг ичидан тилла ранг қутига қадоқланган совға ва ҳаётида биринчи бор олган табрик откриткасини чиқарди. Конвертни очар экан, қўли титраётганини ҳис этди. Конверт ичидан икки варақ қоғоз: хат ва газета парчаси чиқди.

Газета парчаси «Башорат-у, каромат газетаси»дан қирқиб олинганлиги тушунарли, албатта. Негаки, ундаги оқ-қора фотосуратда тасвирланган одамлар ҳаракатланмоқда. Гарри газета парчасини қўлига олиб, текислади-да, ўқишга киришди:


СЕҲРГАРЛИК ВАЗИРЛИГИНИНГ ХОДИМИ АСОСИЙ СОВРИН СОҲИБИ БЎЛДИ

Маглларнинг рўзғор буюмларидан нотўғри фойдаланиш бўлими бошлиғи Артур Уэсли «Башорат-у, каромат газетаси» томонидан таъсис этилган ҳар йилги лотерея ўйинининг Асосий совринини қўлга киритди.

Ўз ютуғидан мамнун бўлган мистер Уэсли мухбиримиз саволига: «Пулни Мисрга саёҳат уюштириш, у ердаги «Гринготтс» банкида афсун таъсирига барҳам берувчи ходим бўлиб ишлаётган тўнғич ўғлим Биллни кўргани бориш учун сарфлаймиз» - деб жавоб қайтарди.

Айни вақтда беш нафар фарзанди «Хогварц» мактабида таҳсил кўраётган Уэслилар оиласи Мисрда бир ой бўлиб, ўқув йили бошланмай қайтади.


Гарри газетадаги фотосуратни кўриб, кулиб қўйди. Улкан эҳром олдида турган тўққиз нафар Уэсли: жисмонан гирдиғум, лўппигина, кўнгли очиқ миссис Уэсли, новча бўйли, сочи сийрак мистер Уэсли, олти нафар ака-ука ва якка ягона қизалоқ Гаррига ғайрат ила қўл силтамоқда. Фотосурат оқ-қора бўлишига қарамай ҳаммаси бирдай олов ранг малла соч эканлиги билиниб турибди. Қўлга ўргатилган Қасмоқ лақабли каламушини елкасига ўтқизиб олган найнов ва бесўнақай Рон ўртада туриб, бир қўли билан синглиси Жиннанинг елкасидан қучиб олган.

Гарри йирик ютуққа эҳтиёж сезган бошқа оилани билмайди. Уэслилар ниҳоятда хушфеъл ва айни вақтда жуда камбағал оила.

У Роннинг хатини очди.


Салом, Гарри!

Туғилган кунинг билан табриклайман!

Қўнғироқ учун узр сўрайман. Умид қиламан-ки, анави магллар оиласи сени узоқ қамаб чиритмади? Дадамдан сўраб билдим, телефонга бақириб гапириш шарт эмас экан.

Миср жуда зўр юрт. Акам Билл бизни турбатларга олиб борди. Қадимий Миср коҳинлари қўллашган қарғиш афсунларини тасаввур ҳам қила олмайсан. Ойим ҳатто, сўнгги турбатга Жиннани киритишга журъат эта олмади. У ерда қачонлардир ўша турбатга кириб олишган ва ортиқча калла-ю, шунга ўхшаш бошқа жойлари ўсиб чиқиб, мутантга айланиб қолган маглларнинг скелетлари ётибди.

«Башорат-у, каромат газетаси»нинг дадам харид қилиб олган лотереясига ютуқ чиққанида ақлдан озиб қолишимга сал қолди. Етти юз галлеон-а, фараз қиляпсан-ми?! Деярли ҳаммаси сафарга сарф этилди-ю, лекин бари-бир менга янги таёқча олиб беришади.


Гарри Роннинг эски сеҳрли таёқчаси қандай вазиятда синиб қолганини яхши эслайди. Рон иккаласи «Хогварц»га учиб борган машина қўнаётиб, мактаб ҳовлисида ўсаётган Уришқоқ толга бориб урилган эди.


Биз ўқув йили бошланишига бир ҳафта қолганида қайтиб, сеҳрли таёқча ва дарсликлар харид қилгани борамиз. Эҳтимол ўша ерда учрашармиз?

Магллар сени кўп таҳқирлашларига йўл қўйма!

Лондонга келишга уриниб кўр.

Рон.

P. S. Перси «Энг ибратли ўқувчи», деб эътироф этилибди. Бу ҳақда унга ўтган ҳафта хабарнома келди.


Гарри фотосуратга яна бир бор қараб қўйди. «Хогварц»нинг сўнгги, еттинчи синфига бориши керак бўлган Перси алоҳида салобат билан турибди. У «Энг ибратли ўқувчи» кўкрак нишонини батартиб таралган сочлари устига башанг кийиб олган ҳожидўппига тақиб олган. Юзидаги кўзойнагининг мугуз гардиши Мисрнинг ёрқин қуёшида ялтираб турибди.

Гарри совға қутисини очиб, шиша бизбизакка ўхшаш буюм чиқарди. Ушбу совғага Роннинг яна бир тушунтириши илова қилинган.


Гарри! Бу чўнтак офатскопи бўлади. Айтишларича, агар ёнингда инониб бўлмайдиган киши бўлса, ушбу офатскоп ёришиб, айланиши керак экан. Кеча у ёришиб, роса айлангани боис, акам Билл: «Ўхшаш нарсалар ишончсиз бўлиб, фақат сиз каби туристлар учун мўлжалланган лаш-лушлардан биридир», деган фикр билдирди. Айни вақтда, ўзи истеъмол қилаётган шўрва Фред ва Жорж томонидан қўнғизлар билан бойитилганидан бехабар эди.

Учрашгунча!

Рон.


Гарри чўнтак офатскопини каравоти олдидаги жавонча устига қўйди. Офатскоп ўткир чўққисида мувозанат сақлаганча, тек қотди. Уйғотадиган соатнинг ёришадиган миллари офатскоп ичида акс этди. Гарри бахтиёр қиёфа ила совғани бир пас томоша қилиб турди-да, Хедвиг олиб келган тугунга қўл узатди.

Тугун ичидан Гермиона йўллаган табрик откриткаси, қадоқланган совға ва хат чиқди.


Қадрли дўстим, Гарри!

Рон менга хат йўллаб, Вернон амакинг билан телефон орқали қандай гаплашганини баён этди. Умид қиламан-ки, бундай суҳбатдан сўнг аҳволинг баттар ёмонлашмади.

Ҳозир мен Франциядаман. Сенга аталган совғани божхонада очиб кўришса нима бўлишини ўйлаб, уни қай йўсинда жўнатишга эндигина бошим қотиб турган эди, Хедвиг пайдо бўлиб қолди! Назаримда у туғилган кунингга ҳақиқий совға олишингни истаган. Сенга йўллаётган совғамга бойқуш почтаси орқали буюртма берган эдим. У ҳақда «Башорат-у, каромат газетаси»да чоп этилган рекламада ўқиганман (ушбу газета мен учун шу ерга етказиб турилади. Сеҳргарлар дунёси янгиликларидан бохабар бўлиб туриш нақадар завқли). Бир ҳафта олдин ушбу газета саҳифаларида чоп этилган Рон ва унинг жамики оиласи тушган фотосуратни кўрдинг-ми? Ишончим комилки, ҳозир у кўп янги билимларга эга бўляпти. Қайсидир маънода унга ҳасад ҳам қилмоқдаман. Ўзинг ўйлаб кўр, қадимий Миср коҳинлари қандай ажойиб сир-асрорларга эга бўлишган экан.

Францияда ҳам сеҳргарликнинг ўзига яраша маҳаллий тарихи бор. Мен ҳатто, бу ерда топган маълумотларимни қўшимча ахборот сифатида киритиш учун, сеҳргарлик тарихидан ёзган иншомни қайтадан ёзиб чиқишга мажбур бўлдим. Умид қиламан-ки, профессор Биннз иншомнинг ҳаддан ортиқ узунлиги борасида менга танбеҳ бермайди. Чунки унинг узунлиги профессор тайинлаган узунликдан икки ўрамга ортиб кетди.

Роннинг гапига қараганда, таътилнинг сўнгги ҳафтасида Лондонга келар эмиш. Сен ҳам кела оласанми? Холанг билан амакинг қўйиб юборишадими? Ижозат беришларига жуда, жуда умид қиламан. Рухсат беришмаса, биринчи сентябрь куни «Хогварц-Экспресс»да учрашамиз.

Эҳтиром ила,

Гермиона.

P. S. Роннинг ёзишича, Перси, мактабнинг «Энг ибратли ўқувчи»си, деб эътироф этилибди. Перси ғурурланиб юрганига шубҳа қилмайман, лекин Рон ўз акасининг бундай ютуғидан фахрланаётганини сезмадим.


Гарри кулиб, хатни бир четга қўйди-да, совғани қўлига олди. Совға жуда оғир. Гермионанинг табиатини билган Гарри қути ичида аллақандай мураккаб афсунлар ҳақидаги катта китоб борлигига шубҳа қилмади-ю, янглишганини дарҳол тушунди. Совға жилдини очиб, қоп-қора, ниҳоятда юмшоқ чармдан тайёрланган бюварни (Бювар – папка, портфель тури) кўргач, қалби қувониб кетди. Бювар қопқоғига кумуш ҳарфлар билан: «Супургига техник хизмат кўрсатиш учун мўлжалланган асбоб-ускуналар тўплами» ёзуви битилган.

Бюварнинг занжир ёпқичини очиб, ичига қараган Гарри беихтиёр:

- Вой-бўй! Яша, Гермиона! - деб пичирлаганча, хитоб қилиб юборди.

Бювар ичига «Тез учар» фабрикасининг маҳсулоти бўлмиш супурги сопига ишлов бериш учун қўлланиладиган ҳашаматли жилва кремининг каттагина банкаси, супургининг дум қисмидаги говронларини текислаш учун мўлжалланган ялтироқ гулқайчи, парвоз узоқ давом этадиган бўлса супурги сопига бириктириб қўйиладиган митти мис компас ҳамда «Супургига мустақил равишда техник хизмат кўрсатишга оид, киссада олиб юриладиган маълумотнома мазмунидаги қўлланма» батартиб терилган.

Таътил давомида Гарри, нафақат дўстлари балки, сеҳргарлар дунёсида ниҳоятда оммавийлашиб кетган, жуда хавфли ва шу билан бирга ўта қизиқарли квидиш спорт ўйинини ҳам ниҳоятда соғинган. Бундай ўйин супургиларда учиб ўйналади. Гарри маҳоратли учувчи бўлиб чиқди. У сўнгги юз йил ичида мактаб жамоаси таркибида ўйнашга рухсат берилган энг ёш учувчи саналади. Боланинг нарсалари орасида қалбига яқин буюмлардан бири унинг «Нимбус-2000» русумли пойга супургисидир.

Гарри чарм бюварни четга қўйиб, сўнгги жўнатмага қўл узатди. Жигар ранг қоғозга ёзилган кирди-чиқди «ҳуснихат»ни дарҳол таниди. Бу «Хогварц» қоровули Хагриднинг дастхати. Гарри қадоқнинг устки қатламини узиб, қандайдир яшил рангли терисимон буюмни кўрди. Аммо охиригача очилмаган жўнатма бирдан қимирлаб кетиб, худди жағ шақиллаган каби товуш чиқарди.

Гарри турган жойида тек қотди. Хагрид атайин бирон-бир хавфли нарса жўнатмас, ахир. Аммо Хагриднинг одатларини яхши биладиган Гарри, ушбу дўстининг хавфли ва хавфсиз нарсаларга нисбатан ўзига хос қарашлари борлигидан хабардор. Хагрид дам ўта йирик ўргимчаклар билан дўстлашиб юрадими-ей, дам пабда танишиб қолган тасодифий улфатлардан уч каллали ит сотиб оладими-ей, бир қарасанг ўз кулбасига аждар тухумини яширинча олиб келган бўладими-ей...

Ҳадик олган Гарри тугунни туртиб кўриб, жағ шақиллаганини боз эшитди. Бола каравот олдидаги жавонча устида турган стол усти чироғини қўлига олиб маҳкам ушлади-да, бош узра кўтариб олиб, ҳар қандай фурсатда зарб беришга шай бўлганча, иккинчи қўли билан жўнатма қадоғини ушлаб тортди.

Тугун ичидан аллақандай китоб тушди. Гарри «Махлуқлар ҳақида қўрқинчли китоб» сўзлари тилла ҳарфлар билан ёзилиб безатилган яшил муқовали китобнинг чиройига баҳо бериб улгурмасдан, очиладиган чети билан тик туриб олган китоб денгиз қисқичбақаси сингари ҳаракатланганча, каравот бўйлаб пириллай бошлади.

- Ие, ие, - аста ғудуллади Гарри.

Китоб каравотдан полга тап этиб сакраб, оқсаб-тўқсаганча, хона бўйлаб юриб кетди. Гарри унинг орқасидан аста писиб борди. Китоб хонанинг энг қоронғи бурчаги, ёзув столи остига кириб бекинди. Дурсллар уйғониб кетмаслигини ичида сўраб Худонинг зорини қилган Гарри эмаклаганча, қочоқ китобга қўл узатди.

- Вой қўлим!

 Китоб шартта ёпилиб, боланинг қўлини тишлаб олди-да, муқовасининг иккала томонини чаққон ҳаракатлантириб, ёнидан чопиб ўтди. Гарри эмаклаб китоб орқасидан қувди ва бутун танаси билан унинг устига ташланиб, полга босиб олди. Пастда Вернон амакининг уйқусираб вайсагани эшитилди.

Хедвиг билан Эррол Гаррининг ҳаракатларини катта қизиқиш билан кузатиб туришди. Китобни кафтлари билан маҳкам қисиб олган бола кийим сақланадиган жавон яшиги ичидан қайиш олиб, қилиқдор буюмни маҳкам боғлаб қўйди. «Қўрқинчли китоб» дарғазаб типирчилади-ю, қайта тишлай ва тапиллата олмай қолди. Шундагина Гарри уни четга қўйиб, Хагриднинг откриткасини бамайлихотир ўқишга киришди.


Қадрдоним Гарри!

Туғилган кунинг билан табриклайман!

Ўйлайман-ки, ушбу китоб тез орада бошланадиган ўқув йили давомида сенга асқатади.

Ҳозирча сенга бошқа ҳеч нарса тушунтирмайман. Учрашсак, бор гапни айтиб бераман.

Магллар тинкангни ҳаддан ортиқ қуритмаяпти-ми?

Энг яхши тилаклар ила,

Хагрид.


Хагриднинг, ушбу қопағон китоб бўлажак ўқув йили давомида асқатиши ҳақидаги фикри Гаррига шумхабардай туюлди. Шундай бўлса-да, унинг табассуми янада кенгайиб, откриткани, Рон билан Гермионадан келган откриткалар ёнига қўйди. Энди «Хогварц»дан келган хат қолди.

Одатдагидан қалинроқ эканлигига эътибор қаратган Гарри конвертни очиб, биринчи пергамент варағини чиқариб, ўқиди:


Ҳурматли мистер Поттер!

Ўқув йили, одатдагидай, биринчи сентябрь куни бошланиши ҳақида Сизни хабардор қилмоқдамиз. «Хогварц-Экспресс» эрталабки соат ўн бирда Кингс-Кросс вокзалининг тўққиз бутун тўртдан учинчи платформасидан жўнайди.

Бундан ташқари маълум қилинадики, учинчи йил таҳсил кўрадиган ўқувчиларга муайян дам олиш кунлари мактаб яқинидаги Хогсмёд қишлоғига ташриф буюриш ҳуқуқи берилади. Бунинг учун эса ўқувчининг ота-онаси ёки уни васийликка олган шахслардан бири мазкур хатга илова этилган рухсатнома-ҳужжатга имзо чекиши шарт.

Шунингдек, янги ўқув йилида ўзлаштириладиган зарурий дарсликлар рўйхати илова қилинмоқда.

Эҳтиром ила,

Профессор Макгонагалл,

Мактаб директорининг ўринбосари.


Гарри конверт ичидаги рухсатномани чиқариб, иршайишни бас қилди. Дам олиш кунлари Хогсмёд қишлоғига бориб туриш имкониятига эга бўлса, зўр бўлар эди. Хогсмёд – Гарри муқаддам бормаган, фақат сеҳргарлар яшайдиган қишлоқ. Хўш, қандай қилиб Петунья хола ёки Вернон амакини, ушбу ҳужжатга имзо чекишга кўндириш мумкин?

У соатга қаради. Икки бўлибди.

Хогсмёдга ташриф буюришга доир рухсат олиш борасида уйқудан туриб ўйлаб кўришга аҳд қилган Гарри кўрпасига кириб, «Хогварц»га қайтадиган кунга қадар қолган саналарни ўчириб бориш мақсадида тузган қўлбола календардан яна бир кунни ўчириб ташлаш учун қўл узатди. Кўзойнагини ечди-да, табрик откриткаларини томоша қилганча ётди.

Қандай ғайриоддий бола бўлмасин, ҳозир Гарри ўзини, унинг ўрнида бўлган ҳар қандай оддий боладай ҳис этмоқда. У бахтиёр. Негаки, умрида илк бор туғилган кунини нишонламоқда.
﻿БИРИНЧИ БОБ. БОЙҚУШ ПОЧТАСИ

Гарри Поттер ҳар жиҳатдан ғайриоддий бола. Бошқа ўқувчилардан фарқли ўлароқ ёзги таътил даврини ёқтирмаслиги унинг ўзгача эканлигидан далолат беради. Гарри ушбу даврга берилган уй вазифаларини виждонан бажаришга интилади, бироқ бу иш билан яширинча, фақат тунда шуғулланишга мажбур. Бунинг устига у сеҳргар.

Тун деярли яримлаб қолди, Гарри эса каравотда, адёли билан бошдан-оёқ ёпиниб олиб, қўлига чўнтак фонусини ушлаб олганча, қорнида ётибди. Қаршисида Батильда Жукпукнинг ёстиққа суяб қўйилган чарм муқовали «Сеҳргарлик тарихи» дарслиги. Бола қошларини чимириб олганча, «Ўн тўртинчи асрда қўлланилган жодугарларни тириклайин ёқиш чораларининг беҳудалиги. Муҳокама» мавзусидаги иншони ниҳоясига етказиш учун бургутнинг қулпуриб ўсган патидан тайёрланган пат-қалам учини дарслик саҳифаси бўйлаб юритиб, бирон-бир фойдали маълумот топишга уринмоқда.

Пат-қалам мазмунан тўғри келадиган матн устида тўхтади. Гарри бурни учига сурилиб қолган юмалоқ кўзойнагини тўғрилаб олиб, фонусни китобга яқин келтирди-да, ўқиди:

Ўрта асрларда кўпроқ магллар деб юритилиб, афсунгарликдан мутлақо бехабар бўлган одамлар сеҳр-жодудан ниҳоятда қўрқишган бўлса-да, уни табиий ҳолатдан фарқлаб олиш қобилиятига эга бўлишмаган. Ҳақиқий сеҳргар ёки афсунгар қўлга олинган камдан-кам ҳолатларда, жодугарни тириклайин ёқишдек магллар томонидан қўллаб келинган жазо чорлари кутилган натижа бермаган. Асир олинган афсунгар ёки сеҳргарлар оловга ташлангач, ўша даврлардан маълум бўлиб келган Олов тафтини совитиш афсунини қўллаб, ёлғондакам дод-вой солишган. Аслида эса улар таналарида қитиқ сезишган холос. Мисол учун, Омадли Венделин ўзини оловда ёндиришларини шу қадар хуш кўрган эканки, магллар томонидан қирқ етти маротаба қўлга олинишига шахсан ўзи имкон яратган. Табиийки, у ҳар сафар бошқа одам қиёфасига кириб борган.

Гарри пат-қаламни тишлари орасига қисиб олиб, қўлини сиёҳдон билан пергамент ўрамини олиш учун ёстиқ остига узатди. Сиёҳдоннинг қопқоғини очиб, пат-қаламни аста ботириб олди-да, атрофга қулоқ тутиш учун вақти-вақти билан тўхтаб борганча, ёзишга киришди. Агар ваннахона томон ўтаётган Дурсллардан бирортаси пат-қаламнинг ғижирлаётганини эшитиб қоладиган бўлса, Гарри зинапоя остидаги буфет ичига боз қамаб қўйилиб, таътил ниҳоясига етгунга қадар ўша ерда яшайди.

Гарри ёзги таътил даврини Одамовилар хиёбонидаги 4- уй соҳиблари бўлмиш айни шу Дурсллар туфайли ёқтирмайди. Вернон амаки, Петунья хола ва уларнинг якка ягона ўғли Дудлидан иборат ушбу оила Гаррининг қариндошлари бўлиб, бошқа яқинлари йўқ. Учаласи ҳам магл. Сеҳр-жодуга бўлган муносабатлари эса ўрта асрларда яшаб ўтган маглларнинг бундай ҳодисага нисбатан намоён этган муносабатларидан заррача фарқ қилмайди. Ушбу хонадонда Гаррининг марҳум сеҳргар ота-онасини тилга олиш ман этилган. Етим бола имкон қадар ҳорғин ҳолатда тарбияланса, унинг табиатидаги сеҳргарлик қобилияти барҳам топишига Петунья хола билан Вернон амаки узоқ йиллар давомида ўзларини ўзлари қаттиқ ишонтириб келишган эди. Афсуски, уларнинг умидлари пучга чиқди. Энди улар жиянлари «Хогварц» сеҳргарлик ва афсунгарлик санъати мактабида икки йилдан буён таҳсил кўраётганидан бирор-бир кимса хабар топиб қолишидан қўрқишмоқда. Гаррининг дарсликлари, сеҳрли таёқчаси, қозони, супургиси ва шу каби бошқа ўқув жиҳозларини таътил даврига зинапоя остидаги буфетга қулфлаб қўйиш, болага қўшнилар билан ҳар қандай шаклда мулоқот қилишни қатъиян ман этиш – эр-хотин Дурсллар томонидан кўрилган олдини олиш чоралари бўлди.

«Хогварц» мактабида ёзги таътил даврида бажариб келиш талаб этиладиган ниҳоятда кўп уйга вазифа берилади. Аммо дарсликларининг қулфлаб қўйилганлиги Гаррини жуда қийин аҳволга солиб қўйган. Гарри ёқтирмайдиган сеҳрли дамламалар тайёрлаш фани профессори Северус Снегг томонидан берилган кичрайтириш қайнатмаларига оид уй вазифаси энг мураккаб топшириқлардан биридир. Профессор Снегг, ўз навбатида, Гаррини қаттиқ жазолаш учун топиладиган ҳар қандай важ-баҳонадан ўлгудай қувонади. Гарри учун ўз дарсликларини ўғирлашдан бошқа йўл қолмади. Таътил бошланган илк кунларда Вернон амакига унинг фирмаси томонидан тақдим этилган машинадан амакининг ўзи, Петунья хола ва Дудли, қўшнилардан бирортаси ушбу янгиликдан бехабар қолмаслиги учун атайин баланд овозда завқланиб, бақир-чақир қилишаётган пайтда Гарри биринчи қаватга тушиб, зинапоя остидаги китоблар қулфлаб қўйилган жавон эшигини ҳеч кимга сездирмай очди-да, ўз дарсликларининг кўтара олган сонини хонасига олиб чиқди. Энди тунги соатларда, агар каравот чойшабини сиёҳ билан булғаб қўймаса, албатта, афсунгарлик сирларини назарий ўзлаштириб ётганини Дурсллар сезмайди.

Ҳозир Гарри учун амаки билан холанинг жиғига тегмаслик ниҳоятда муҳим аҳамият касб этади. Негаки, улар шундоқ ҳам Гарридан дарғазаб бўлиб юришибди. Сабаби содда. Таътил бошланган кундан бир ҳафта ўтар-ўтмас, Гаррига сеҳргар ўртоғи қўнғироқ қилди.

Гаррининг «Хогварц»да бирга таҳсил кўрадиган энг яқин дўсти Рон Уэсли азалдан сеҳргар саналган оилага мансуб бўлиб, табиийки болалигидан Гаррининг хаёлига ҳам келмайдиган нарсалардан яхши хабардор. Лекин у телефондан муқаддам фойдаланмаган. Бахтга қарши Рон қўнғироқ қилган куни телефон гўшагини Вернон амакининг ўзи кўтарди.

- Вернон Дурсль эшитади. 

Ўша фурсатда тасодифан хонада бўлган Гарри Роннинг овозини эшитиб, турган жойида қотиб қолди.

- АЛЛО? АЛЛО? МЕНИ ЭШИТЯПСИЗ-МИ? ГАРРИ ПОТТЕРНИ ЧАҚИРИБ БЕРИНГ, ИЛТИМОС!

Рон шундай қичқириб гапирдики, Вернон амаки турган жойида бир сакраб тушди. Гўшакни ўзидан ярим метр нарига олиб, хавотир билан нафрат уйғунлашиб кетган нигоҳ ила қараб қолди.

- КИМ СЎРАЯПТИ? - ўкирди у, гўшак томон, - СИЗ ЎЗИНГИЗ КИМ БЎЛАСИЗ?

- РОН УЭСЛИ! - кучаниб бақирди Рон, худди Вернон амаки билан футбол майдонининг икки томонида туриб гаплашаётган каби, - МЕН ГАРРИНИНГ МАКТАБДА БИРГА ЎҚИЙДИГАН СИНФДОШ ДЎСТИ БЎЛАМАН...

Амакининг митти кўзлари чаноғида айланиб, Гаррига қаради. Боланинг оёқлари худди полга ёпишиб қолгандай бўлди.

- БУ ЕРДА ҲЕЧ ҚАНДАЙ ГАРРИ ПОТТЕР ЯШАМАЙДИ, - ўкирди Вернон амаки гўшакка, худди у ҳозир портлаб кетадигандай қараб, - ҚАНДАЙ МАКТАБ ТЎҒРИСИДА ГАПИРАЁТГАНИНГИЗНИ ҲАМ БИЛМАЙМАН! БУ ЕРГА ҚАЙТА ҚЎНҒИРОҚ ҚИЛА КЎРМАНГ! МЕНИНГ УЙИМ ВА ОИЛАМГА ҲАМ ЯҚИН КЕЛИШГА ЖУРЪАТ ЭТМАНГ!

Вернон амаки телефон гўшагини худди заҳарли ўргимчакни улоқтиргандай ричакка ташлади. Шундан сўнг, 4- уйда энг мудҳиш тўполонлардан бири бошланди.

- УШБУ РАҚАМНИ АНАВИ... АНАВИ... ЎЗИНГГА ЎХШАШ ОДАМЛАРГА МАЪЛУМ ҚИЛИШГА ҚАНДАЙ ЖУРЪАТ ЭТДИНГ! - қичқирди Вернон амаки Гаррига бошдан-оёқ сўлак сачратиб.

Афтидан Рон дўсти Гаррининг бошини балога гирифтор қилиб қўйганини англаб етган кўринади, қайта қўнғироқ қилмади. Гаррининг «Хогварц»да бирга ўқийдиган дўсти Гермиона ҳам бу дунёда борлиги ҳақида бирор-бир аломат бермади. Рон шундай маслаҳат берган бўлса керак. Афсус. Ахир Гермиона Гаррининг синфдошлари ичида энг ақлли қиз-ку, мактабни тилга олмай гапириш кераклигига фаҳми етади-ку.

Шундай қилиб, узоқ беш ҳафта давомида Гарри ўз дўстларидан ҳеч қандай хабар топмади. Ёзги таътил ўтган сафаргидай чидаб бўлмас даражада зерикарли мавсумга айланди. Фақат озгина яхшилик бўлди холос. Дўстлари билан хат ёзишмаслик борасида онт ичган Гарри кечалари Хедвигни қўйиб юборишга ижозат олди. Аслида бундай рухсат берилишининг ҳам ўзига яраша сабаби ҳам бор. Қафасга мунтазам қамалиб ўтиришни истамаган Хедвиг айнан тунги соатларда кучли шовқин сола бошлади. Табиийки, Вернон амакининг асаби дош бермай, ижозат беришга мажбур бўлди.

Гарри Омадли Венделин ҳақида ёзиб бўлгач, атрофга яна қулоқ тутди. Уйқуга кетган хонадондаги сукунатни фақат холаваччаси Дудлининг узоқда эшитилаётган хурраги бузмоқда. Тун ярмидан ўтиб кетган бўлса керак, хаёлдан ўтказди Гарри. Унинг толиққан кўзлари ачишиб кетди. Иншони эртага тунда тугатишга аҳд қилди...

Бола қопқоқни бураб сиёҳдонни ёпди. Каравот остидан эскирган ёстиқжилдни чиқариб, ичига фонус, «Сеҳргарлик тарихи», иншо, пат-қалам ва сиёҳдонни жойлади-да, ўрнидан турди. Қўлидаги нарсаларни полнинг каравот остидаги михланмаган тахтаси тагига яшириб қўйди. Оёққа туриб, яхшилаб керишиб олгач, жавонча устидаги уйғотадиган соатнинг ёришиб кўринадиган рақамларига қаради.

Соат бир. Ичидан бир нарса лип этиб ўтди. Гарри ўзи сезмаган ҳолда ҳаётининг ўн уч ёшлик бўсағасини ҳатлаб ўтганига роппа-роса бир соат бўлибди.

Гаррининг ғайриоддий жиҳатларидан яна бири ўз туғилган кунларига аҳамият бермаслиги саналади. Ҳаёти давомида у ҳали бирорта бўлсин, табрик откриткасини олмаган. Сўнгги иккита туғилган кунини Дурсллар мутлақо писанд қилишмади. Бу сафар эсга олишларига эса ҳеч қандай асосли сабаб йўқ.

Бола қоронғи хона бўйлаб юрганча, Хедвигнинг бўш қафаси ёнидан ўтиб, ланг очилган дераза ёнига келди-да, токчага суяниб олди. Адёл остида терга ботиб узоқ ўтиргандан сўнг, туннинг салқин шабадаси юзига ёқимли урилди. Хедвиг сурункасига икки кечадан буён кўринмайди. Бойқуш илгари ҳам узоқ вақт учиб юргани боис Гарри хавотирланмади-ю, бари-бир уни кутади. Ушбу хонадонда ёш сеҳргарни кўриб жунжикмайдиган ягона жонзод мана шу бойқуш бўлади.

Гарри илгаригидек озғин, жуссаси ёшига нисбатан кичик бўлса-да, ҳар қалай ёз давомида бўйи икки дюймга ўсгандай кўринади. Кўмирдай қоп-қора сочлари илгари қандай саркаш, дағал, итоатсиз бўлган бўлса, шундайлигича қолди. Юмалоқ кўзойнаги ортидан ҳамон унинг ўша ярқираб турадиган яшил кўзи қараб турибди. Пешанагажаги орасида эса яшин зигзаги шаклидаги чандиғи кўзга чалинади.

Гаррининг чандиғи ҳам оддий чандиқ эмас. Дурсллар ўн йил давомида ёлғон гапириб, болани алдаб келишган. Ушбу чандиқ гўё унинг ота-онасини ҳалок қилган автомобиль ҳалокатидан қолган хотира эмиш. Аслида ундай эмас. Лили ва Жеймс Поттер аварияда ҳалок бўлишмаган. Уларни сўнгги юз йилликнинг энг ёвуз сеҳргари, мудҳиш Лорд Вольдеморт ўлдирган. Гарри эса, қотиллик содир этилган ўша тунда, пешонасида чандиқ ҳосил бўлганча, омон қолган. Вольдемортнинг ажал келтирадиган қарғиш афсуни атиги бир ёшли чақалоқ Гаррини ўлдириш ўрнига пешонасидан сапчиб, Ёвуз Лорднинг ўзига урган. Оқибатда чалажон, мажруҳ бўлиб қолган Вольдемортнинг сеҳри барҳам топган ва шу сабабдан ҳам у ғойиб бўлган...

Бироқ Гарри Лорд Вольдеморт билан «Хогварц»да юзма-юз бўлди. Ҳозир у, дераза ёнида туриб, Ёвуз Лорд билан ўтган сўнгги учрашувини эсга олар экан ўн уч ёшга тўлган кунга етиб келгани, яъни омади борлигини тан олаётган бўлса, ажаб эмас.

Гарри Хедвигни қидириб тунги осмонни кўздан кечириб чиқди. Унинг бойқуши ўлжа сифатида тутиб олган сичқонини тумшуғига сиқиб олганча, ўз соҳибидан мақтов эшитиш учун учиб келаётган бўлса керак... Хаёли қочиб, нигоҳини бир уйнинг томи устидан бошқасига олиб ўтаётган Гарри дарҳол эмас, бир неча сония ўтгандан сўнггина кўзига нима кўринаётганини фаҳмлади.

Тилла тусли Ой олдида, ҳар сония ўтган сари катталашиб кўринаётган аллақандай нотаниш, букри махлуқ нотекис ҳаракатлар бажарганча, учиб келмоқда. Қилт этмаган Гарри, махлуқнинг пастлаётганини кузатиб, лўкидондан қўлини узмаган-ча, деразани ёпиш-ёпмасликка иккиланиб турди. Ғалати махлуқ Одамовилар хиёбонидаги кўча фонусининг нурига етгач, нима гаплигини тушуниб етган Гарри ўзини деразадан нари олди.

Хонага бир эмас учта бойқуш учиб кириб, Гаррининг каравотига таппа тушди. Панжасига каттагина тугун боғланган, ёнбошлаб қолганча, ўртада қилт этмай ётган, афтидан ҳушини йўқотган йирик, кул ранг бойқушни икки четда учиб келган қуш кўтариб келибди..

Гарри ҳушини йўқотган бойқушни дарҳол таниди. Бу қуш Уэслилар хонадонига мансуб Эррол. Гарри каравот ёнига югуриб келиб, бахти қора кекса қушнинг панжасига боғланган арқончани ечиб, юкдан халос этди-да, Хедвигнинг қафаси ёнига олиб борди. Бечора Эррол хира кўзини очиб, миннатдор оҳангда базўр овоз чиқариб қўйганча, шоша-пиша сув ютишга киришиб кетди.

Гарри қолган иккита бойқушга юзланди. Улардан бири ўзи билан ўзи ғурурланиб турган қордай оппоқ бойқуши Хедвиг. У ҳам тугун кўтариб келган. Юкдан халос этган соҳибини меҳр ила чўқиб қўйган қуш хонанинг нариги бурчагига учиб бориб, Эрролнинг ризқига шерик бўлди.

Учинчи, малла-жигар ранг бойқушни Гарри танимаган бўлса-да, қаердан келганини дарҳол фаҳмлади. Зеро қуш, учинчи тугунга илова қилинган, «Хогварц» муҳри билан муҳрланган хат ҳам олиб келибди. Гарри уни ҳам юкдан халос этди. Йирик ўрмон қуши патларини виқор ила ҳурпайтириб, қанотларини ёзганча, зулмат қаърига кириб кетди.

Гарри каравотга ўтириб, Эррол келтирган жигар ранг қоғоз халтани йиртиб очди. Унинг ичидан тилла ранг қутига қадоқланган совға ва ҳаётида биринчи бор олган табрик откриткасини чиқарди. Конвертни очар экан, қўли титраётганини ҳис этди. Конверт ичидан икки варақ қоғоз: хат ва газета парчаси чиқди.

Газета парчаси «Башорат-у, каромат газетаси»дан қирқиб олинганлиги тушунарли, албатта. Негаки, ундаги оқ-қора фотосуратда тасвирланган одамлар ҳаракатланмоқда. Гарри газета парчасини қўлига олиб, текислади-да, ўқишга киришди:


СЕҲРГАРЛИК ВАЗИРЛИГИНИНГ ХОДИМИ АСОСИЙ СОВРИН СОҲИБИ БЎЛДИ

Маглларнинг рўзғор буюмларидан нотўғри фойдаланиш бўлими бошлиғи Артур Уэсли «Башорат-у, каромат газетаси» томонидан таъсис этилган ҳар йилги лотерея ўйинининг Асосий совринини қўлга киритди.

Ўз ютуғидан мамнун бўлган мистер Уэсли мухбиримиз саволига: «Пулни Мисрга саёҳат уюштириш, у ердаги «Гринготтс» банкида афсун таъсирига барҳам берувчи ходим бўлиб ишлаётган тўнғич ўғлим Биллни кўргани бориш учун сарфлаймиз» - деб жавоб қайтарди.

Айни вақтда беш нафар фарзанди «Хогварц» мактабида таҳсил кўраётган Уэслилар оиласи Мисрда бир ой бўлиб, ўқув йили бошланмай қайтади.


Гарри газетадаги фотосуратни кўриб, кулиб қўйди. Улкан эҳром олдида турган тўққиз нафар Уэсли: жисмонан гирдиғум, лўппигина, кўнгли очиқ миссис Уэсли, новча бўйли, сочи сийрак мистер Уэсли, олти нафар ака-ука ва якка ягона қизалоқ Гаррига ғайрат ила қўл силтамоқда. Фотосурат оқ-қора бўлишига қарамай ҳаммаси бирдай олов ранг малла соч эканлиги билиниб турибди. Қўлга ўргатилган Қасмоқ лақабли каламушини елкасига ўтқизиб олган найнов ва бесўнақай Рон ўртада туриб, бир қўли билан синглиси Жиннанинг елкасидан қучиб олган.

Гарри йирик ютуққа эҳтиёж сезган бошқа оилани билмайди. Уэслилар ниҳоятда хушфеъл ва айни вақтда жуда камбағал оила.

У Роннинг хатини очди.


Салом, Гарри!

Туғилган кунинг билан табриклайман!

Қўнғироқ учун узр сўрайман. Умид қиламан-ки, анави магллар оиласи сени узоқ қамаб чиритмади? Дадамдан сўраб билдим, телефонга бақириб гапириш шарт эмас экан.

Миср жуда зўр юрт. Акам Билл бизни турбатларга олиб борди. Қадимий Миср коҳинлари қўллашган қарғиш афсунларини тасаввур ҳам қила олмайсан. Ойим ҳатто, сўнгги турбатга Жиннани киритишга журъат эта олмади. У ерда қачонлардир ўша турбатга кириб олишган ва ортиқча калла-ю, шунга ўхшаш бошқа жойлари ўсиб чиқиб, мутантга айланиб қолган маглларнинг скелетлари ётибди.

«Башорат-у, каромат газетаси»нинг дадам харид қилиб олган лотереясига ютуқ чиққанида ақлдан озиб қолишимга сал қолди. Етти юз галлеон-а, фараз қиляпсан-ми?! Деярли ҳаммаси сафарга сарф этилди-ю, лекин бари-бир менга янги таёқча олиб беришади.


Гарри Роннинг эски сеҳрли таёқчаси қандай вазиятда синиб қолганини яхши эслайди. Рон иккаласи «Хогварц»га учиб борган машина қўнаётиб, мактаб ҳовлисида ўсаётган Уришқоқ толга бориб урилган эди.


Биз ўқув йили бошланишига бир ҳафта қолганида қайтиб, сеҳрли таёқча ва дарсликлар харид қилгани борамиз. Эҳтимол ўша ерда учрашармиз?

Магллар сени кўп таҳқирлашларига йўл қўйма!

Лондонга келишга уриниб кўр.

Рон.

P. S. Перси «Энг ибратли ўқувчи», деб эътироф этилибди. Бу ҳақда унга ўтган ҳафта хабарнома келди.


Гарри фотосуратга яна бир бор қараб қўйди. «Хогварц»нинг сўнгги, еттинчи синфига бориши керак бўлган Перси алоҳида салобат билан турибди. У «Энг ибратли ўқувчи» кўкрак нишонини батартиб таралган сочлари устига башанг кийиб олган ҳожидўппига тақиб олган. Юзидаги кўзойнагининг мугуз гардиши Мисрнинг ёрқин қуёшида ялтираб турибди.

Гарри совға қутисини очиб, шиша бизбизакка ўхшаш буюм чиқарди. Ушбу совғага Роннинг яна бир тушунтириши илова қилинган.


Гарри! Бу чўнтак офатскопи бўлади. Айтишларича, агар ёнингда инониб бўлмайдиган киши бўлса, ушбу офатскоп ёришиб, айланиши керак экан. Кеча у ёришиб, роса айлангани боис, акам Билл: «Ўхшаш нарсалар ишончсиз бўлиб, фақат сиз каби туристлар учун мўлжалланган лаш-лушлардан биридир», деган фикр билдирди. Айни вақтда, ўзи истеъмол қилаётган шўрва Фред ва Жорж томонидан қўнғизлар билан бойитилганидан бехабар эди.

Учрашгунча!

Рон.


Гарри чўнтак офатскопини каравоти олдидаги жавонча устига қўйди. Офатскоп ўткир чўққисида мувозанат сақлаганча, тек қотди. Уйғотадиган соатнинг ёришадиган миллари офатскоп ичида акс этди. Гарри бахтиёр қиёфа ила совғани бир пас томоша қилиб турди-да, Хедвиг олиб келган тугунга қўл узатди.

Тугун ичидан Гермиона йўллаган табрик откриткаси, қадоқланган совға ва хат чиқди.


Қадрли дўстим, Гарри!

Рон менга хат йўллаб, Вернон амакинг билан телефон орқали қандай гаплашганини баён этди. Умид қиламан-ки, бундай суҳбатдан сўнг аҳволинг баттар ёмонлашмади.

Ҳозир мен Франциядаман. Сенга аталган совғани божхонада очиб кўришса нима бўлишини ўйлаб, уни қай йўсинда жўнатишга эндигина бошим қотиб турган эди, Хедвиг пайдо бўлиб қолди! Назаримда у туғилган кунингга ҳақиқий совға олишингни истаган. Сенга йўллаётган совғамга бойқуш почтаси орқали буюртма берган эдим. У ҳақда «Башорат-у, каромат газетаси»да чоп этилган рекламада ўқиганман (ушбу газета мен учун шу ерга етказиб турилади. Сеҳргарлар дунёси янгиликларидан бохабар бўлиб туриш нақадар завқли). Бир ҳафта олдин ушбу газета саҳифаларида чоп этилган Рон ва унинг жамики оиласи тушган фотосуратни кўрдинг-ми? Ишончим комилки, ҳозир у кўп янги билимларга эга бўляпти. Қайсидир маънода унга ҳасад ҳам қилмоқдаман. Ўзинг ўйлаб кўр, қадимий Миср коҳинлари қандай ажойиб сир-асрорларга эга бўлишган экан.

Францияда ҳам сеҳргарликнинг ўзига яраша маҳаллий тарихи бор. Мен ҳатто, бу ерда топган маълумотларимни қўшимча ахборот сифатида киритиш учун, сеҳргарлик тарихидан ёзган иншомни қайтадан ёзиб чиқишга мажбур бўлдим. Умид қиламан-ки, профессор Биннз иншомнинг ҳаддан ортиқ узунлиги борасида менга танбеҳ бермайди. Чунки унинг узунлиги профессор тайинлаган узунликдан икки ўрамга ортиб кетди.

Роннинг гапига қараганда, таътилнинг сўнгги ҳафтасида Лондонга келар эмиш. Сен ҳам кела оласанми? Холанг билан амакинг қўйиб юборишадими? Ижозат беришларига жуда, жуда умид қиламан. Рухсат беришмаса, биринчи сентябрь куни «Хогварц-Экспресс»да учрашамиз.

Эҳтиром ила,

Гермиона.

P. S. Роннинг ёзишича, Перси, мактабнинг «Энг ибратли ўқувчи»си, деб эътироф этилибди. Перси ғурурланиб юрганига шубҳа қилмайман, лекин Рон ўз акасининг бундай ютуғидан фахрланаётганини сезмадим.


Гарри кулиб, хатни бир четга қўйди-да, совғани қўлига олди. Совға жуда оғир. Гермионанинг табиатини билган Гарри қути ичида аллақандай мураккаб афсунлар ҳақидаги катта китоб борлигига шубҳа қилмади-ю, янглишганини дарҳол тушунди. Совға жилдини очиб, қоп-қора, ниҳоятда юмшоқ чармдан тайёрланган бюварни (Бювар – папка, портфель тури) кўргач, қалби қувониб кетди. Бювар қопқоғига кумуш ҳарфлар билан: «Супургига техник хизмат кўрсатиш учун мўлжалланган асбоб-ускуналар тўплами» ёзуви битилган.

Бюварнинг занжир ёпқичини очиб, ичига қараган Гарри беихтиёр:

- Вой-бўй! Яша, Гермиона! - деб пичирлаганча, хитоб қилиб юборди.

Бювар ичига «Тез учар» фабрикасининг маҳсулоти бўлмиш супурги сопига ишлов бериш учун қўлланиладиган ҳашаматли жилва кремининг каттагина банкаси, супургининг дум қисмидаги говронларини текислаш учун мўлжалланган ялтироқ гулқайчи, парвоз узоқ давом этадиган бўлса супурги сопига бириктириб қўйиладиган митти мис компас ҳамда «Супургига мустақил равишда техник хизмат кўрсатишга оид, киссада олиб юриладиган маълумотнома мазмунидаги қўлланма» батартиб терилган.

Таътил давомида Гарри, нафақат дўстлари балки, сеҳргарлар дунёсида ниҳоятда оммавийлашиб кетган, жуда хавфли ва шу билан бирга ўта қизиқарли квидиш спорт ўйинини ҳам ниҳоятда соғинган. Бундай ўйин супургиларда учиб ўйналади. Гарри маҳоратли учувчи бўлиб чиқди. У сўнгги юз йил ичида мактаб жамоаси таркибида ўйнашга рухсат берилган энг ёш учувчи саналади. Боланинг нарсалари орасида қалбига яқин буюмлардан бири унинг «Нимбус-2000» русумли пойга супургисидир.

Гарри чарм бюварни четга қўйиб, сўнгги жўнатмага қўл узатди. Жигар ранг қоғозга ёзилган кирди-чиқди «ҳуснихат»ни дарҳол таниди. Бу «Хогварц» қоровули Хагриднинг дастхати. Гарри қадоқнинг устки қатламини узиб, қандайдир яшил рангли терисимон буюмни кўрди. Аммо охиригача очилмаган жўнатма бирдан қимирлаб кетиб, худди жағ шақиллаган каби товуш чиқарди.

Гарри турган жойида тек қотди. Хагрид атайин бирон-бир хавфли нарса жўнатмас, ахир. Аммо Хагриднинг одатларини яхши биладиган Гарри, ушбу дўстининг хавфли ва хавфсиз нарсаларга нисбатан ўзига хос қарашлари борлигидан хабардор. Хагрид дам ўта йирик ўргимчаклар билан дўстлашиб юрадими-ей, дам пабда танишиб қолган тасодифий улфатлардан уч каллали ит сотиб оладими-ей, бир қарасанг ўз кулбасига аждар тухумини яширинча олиб келган бўладими-ей...

Ҳадик олган Гарри тугунни туртиб кўриб, жағ шақиллаганини боз эшитди. Бола каравот олдидаги жавонча устида турган стол усти чироғини қўлига олиб маҳкам ушлади-да, бош узра кўтариб олиб, ҳар қандай фурсатда зарб беришга шай бўлганча, иккинчи қўли билан жўнатма қадоғини ушлаб тортди.

Тугун ичидан аллақандай китоб тушди. Гарри «Махлуқлар ҳақида қўрқинчли китоб» сўзлари тилла ҳарфлар билан ёзилиб безатилган яшил муқовали китобнинг чиройига баҳо бериб улгурмасдан, очиладиган чети билан тик туриб олган китоб денгиз қисқичбақаси сингари ҳаракатланганча, каравот бўйлаб пириллай бошлади.

- Ие, ие, - аста ғудуллади Гарри.

Китоб каравотдан полга тап этиб сакраб, оқсаб-тўқсаганча, хона бўйлаб юриб кетди. Гарри унинг орқасидан аста писиб борди. Китоб хонанинг энг қоронғи бурчаги, ёзув столи остига кириб бекинди. Дурсллар уйғониб кетмаслигини ичида сўраб Худонинг зорини қилган Гарри эмаклаганча, қочоқ китобга қўл узатди.

- Вой қўлим!

 Китоб шартта ёпилиб, боланинг қўлини тишлаб олди-да, муқовасининг иккала томонини чаққон ҳаракатлантириб, ёнидан чопиб ўтди. Гарри эмаклаб китоб орқасидан қувди ва бутун танаси билан унинг устига ташланиб, полга босиб олди. Пастда Вернон амакининг уйқусираб вайсагани эшитилди.

Хедвиг билан Эррол Гаррининг ҳаракатларини катта қизиқиш билан кузатиб туришди. Китобни кафтлари билан маҳкам қисиб олган бола кийим сақланадиган жавон яшиги ичидан қайиш олиб, қилиқдор буюмни маҳкам боғлаб қўйди. «Қўрқинчли китоб» дарғазаб типирчилади-ю, қайта тишлай ва тапиллата олмай қолди. Шундагина Гарри уни четга қўйиб, Хагриднинг откриткасини бамайлихотир ўқишга киришди.


Қадрдоним Гарри!

Туғилган кунинг билан табриклайман!

Ўйлайман-ки, ушбу китоб тез орада бошланадиган ўқув йили давомида сенга асқатади.

Ҳозирча сенга бошқа ҳеч нарса тушунтирмайман. Учрашсак, бор гапни айтиб бераман.

Магллар тинкангни ҳаддан ортиқ қуритмаяпти-ми?

Энг яхши тилаклар ила,

Хагрид.


Хагриднинг, ушбу қопағон китоб бўлажак ўқув йили давомида асқатиши ҳақидаги фикри Гаррига шумхабардай туюлди. Шундай бўлса-да, унинг табассуми янада кенгайиб, откриткани, Рон билан Гермионадан келган откриткалар ёнига қўйди. Энди «Хогварц»дан келган хат қолди.

Одатдагидан қалинроқ эканлигига эътибор қаратган Гарри конвертни очиб, биринчи пергамент варағини чиқариб, ўқиди:


Ҳурматли мистер Поттер!

Ўқув йили, одатдагидай, биринчи сентябрь куни бошланиши ҳақида Сизни хабардор қилмоқдамиз. «Хогварц-Экспресс» эрталабки соат ўн бирда Кингс-Кросс вокзалининг тўққиз бутун тўртдан учинчи платформасидан жўнайди.

Бундан ташқари маълум қилинадики, учинчи йил таҳсил кўрадиган ўқувчиларга муайян дам олиш кунлари мактаб яқинидаги Хогсмёд қишлоғига ташриф буюриш ҳуқуқи берилади. Бунинг учун эса ўқувчининг ота-онаси ёки уни васийликка олган шахслардан бири мазкур хатга илова этилган рухсатнома-ҳужжатга имзо чекиши шарт.

Шунингдек, янги ўқув йилида ўзлаштириладиган зарурий дарсликлар рўйхати илова қилинмоқда.

Эҳтиром ила,

Профессор Макгонагалл,

Мактаб директорининг ўринбосари.


Гарри конверт ичидаги рухсатномани чиқариб, иршайишни бас қилди. Дам олиш кунлари Хогсмёд қишлоғига бориб туриш имкониятига эга бўлса, зўр бўлар эди. Хогсмёд – Гарри муқаддам бормаган, фақат сеҳргарлар яшайдиган қишлоқ. Хўш, қандай қилиб Петунья хола ёки Вернон амакини, ушбу ҳужжатга имзо чекишга кўндириш мумкин?

У соатга қаради. Икки бўлибди.

Хогсмёдга ташриф буюришга доир рухсат олиш борасида уйқудан туриб ўйлаб кўришга аҳд қилган Гарри кўрпасига кириб, «Хогварц»га қайтадиган кунга қадар қолган саналарни ўчириб бориш мақсадида тузган қўлбола календардан яна бир кунни ўчириб ташлаш учун қўл узатди. Кўзойнагини ечди-да, табрик откриткаларини томоша қилганча ётди.

Қандай ғайриоддий бола бўлмасин, ҳозир Гарри ўзини, унинг ўрнида бўлган ҳар қандай оддий боладай ҳис этмоқда. У бахтиёр. Негаки, умрида илк бор туғилган кунини нишонламоқда.
###################
Sever.UZ
http://uzsmart.ru
http://ka4ka.uz
http://sever.uz
##################
ИККИНЧИ БОБ. 
МАРЖА АММАНИНГ КАТТА ХАТОСИ


Гарри эрталаб нонуштага тушган маҳалда Дурсллар ошхона столини эгаллаб, Дудлининг таътилга келгани шарофатига харид қилинган сўнгги телевизор русумини кўриб ўтиришган экан. Дудли доимо меҳмонхонадаги телевизордан ошхонадаги музлаткичга қадар масофа узоқлигига арз қилиб келган эди. Ана энди у ёзнинг асосий қисмини ошхонада ўтказадиган, чўчқа кўзларига ўхшаш кўзларини экрандан узмайдиган, жағи остида ҳосил бўлган бешта бағбақаси эса кавш қайтаришдан тинмайдиган бўлди.

Гарри холаваччаси Дудли ҳамда узун мўйловли, танаси йирик, бўйни деярли кўринмайдиган, гўштдор Вернон амакининг ўртасига жойлашди. Оила аъзолари Гаррини туғилган куни билан табриклаш у ёқда турсин, ҳатто ошхонага кириб келганига ҳам эътибор қаратмади. Умуман олганда бундай одатий ҳолатдан Гарри хафа бўлмай қўйган. У ҳам столдаги бутербродлардан бирини олди-да, экранга, қамоқхонадан қочган аллақандай маҳбус ҳақидаги репортажни якунлаётган сухандонга қараб ўтирди.


- ... жамоатчилик Блэкнинг қуролланган ва ниҳоятда хавфли жиноятчи эканлиги ҳақида муқаддам огоҳлантирилган эди. Уни қўлга олиш тадбирлари давомида фойдаланилиш учун атайин ажратилган телефон рақамларини телевизор экранида кўриб турибсиз. Мабодо сиз истиқомат қилаётган жойда Блэк пайдо бўлган бирон-бир аломатни сезиб қолсангиз сутканинг ҳар қандай вақтида ушбу телефон рақамларини териб, зудлик билан хабар беришингизни сўраймиз.


- У қанчалик ёмон одам эканлигини бизга айтиш шарт эмас, - тўнғиллаб қўйди газета устидан қочоқ маҳбуснинг экрандаги фотосуратига танқидий кўз билан қараб ўтирган Вернон амаки, - Шундоқ ҳам кўриниб турибди! Унинг ифлослигини қаранг! Сочлари-чи! Э, кепатанг қурсин...

Амаки кўзининг қири билан жиянининг бошига жирканч қараб қўйди. Гаррининг дағал ва итоатсиз сочлари доимо Вернон амакининг жаҳли чиқишига сабаб бўлиб келган. Силласи қуриб қолган қочоқ жиноятчининг экранда тасвирланган юзидаги икки томонга осилиб тушган чигал соч тутамлари билан солиштириб кўриладиган бўлса, Гаррининг сочлари бинойидек кўринади.

Телевизор экранида яна сухандон кўринди.


- Қишлоқ хўжалиги ва балиқ овлаш саноати вазирлиги бугун ўз қарорини оммавий ахборот воситалари орқали эълон қилди. Ушбу ҳужжатга мувофиқ...


- Ҳой, тўхта! - ириллади Вернон амаки, сухандонга нафрат ила мурожаат қилиб, - Анави савдойи қаердан қочганини айтмадинг-ку! Бу қанақа янгилик бўлди? Эҳтимол у шу ерда, бизнинг кўчаларимизда изғиб юргандир!

Петунья хола ўтирган ўрнида шартта дераза томон ўгирилиб, диққат билан кўчага қаради. От юзли, бўйни оддий аёлнинг бўйнига нисбатан икки чандон узун, жуссаси чўп-устухон ушбу хонимнинг табиати ҳаддан ташқари қизиқувчан бўлиб, ҳаётининг аксарият қисмини ўз атрофидаги зерикарли, жамият қонунларига амал қилиб яшаб келадиган қўшниларни кузатиш, уларнинг сир-асрорларидан жосусусона бохабар бўлиш билан ўтказмоқда. Қани энди у, ўша атайин ажратилган телефон рақамларини биринчи бўлиб терса-ю, ўзини ниҳоятда бахтиёр ҳис этса.

- Бундай аблаҳларни аямай дорга осиш кераклигини қачон тушуниб етади улар, а?! - акиллади Вернон амаки, ўзининг йирик, кўкимтир муштини столга уриб.

- Жуда тўғри, - деди қисиб олган кўзини қўшниларнинг хол-хол гулли деворидан ҳалигача узмаган Петунья хола.

Вернон амаки чашкасини бўшатди-да, соатига қаради.

- Мен тезроқ борай, Петунья. Маржорининг поезди соат ўнда етиб келади.

Шу дамгача хонасида қолган «Супургига техник хизмат кўрсатиш учун мўлжалланган асбоб-ускуналар тўплами» ҳақида ўйлаб ўтирган Гарри, осмондан ерга қулаб тушгандай бўлди.

- Маржа амма? Шу бугун... ҳозир... келяпти-ми? - сўради у.

Маржори Вернон амакининг опаси бўлиб, Гаррининг қариндоши саналмайди. Гаррининг онаси Петунья холанинг синглиси бўлган. Шундай бўлса-да, Маржа аммани «амма» деб аташга бола мажбур қилинган. Маржори қишлоқда, катта боғдан иборат ҳовлида яшайди. У бульдог зотига мансуб ит етиштириб кун кечиради. Ўзининг қимматли итваччаларини узоқ вақтга ёлғиз ташлаб кета олмаслиги боис Одамовилар хиёбонига камдан-кам келади. Лекин Маржа амманинг ҳар бир ташрифи Гаррининг ҳаётида алоҳида мудҳиш из қолдиради.

Дудли беш ёшга тўлган куни «денгиз тўлқини» ўйини давомида жиянидан устун келишни бас қилиши учун Маржа амма Гаррини таёқ билан қаттиқ савалаб, оёқларини кўкартириб ташлаган. Яна бир неча йил ўтгач, Рождество куни топилиб келиб, Дудлига компьютерлаштирилган робот, Гаррига эса бир қути ит еми совға қилган. Гарри «Хогварц»га ўқишга киришига бир йил қолганда Маржа амма ўзининг Рваклер лақабли ити билан укаси Верноннинг уйига меҳмонга келган. Ўшанда Рваклернинг думини бехосдан босиб олган Гарри аранг дарахтга чиқиб, омон қолган эди. Аммо Маржа амма ярим тунга қадар дарахт тагида Гаррининг пастга тушишини пойлаб ётган баҳайбат итини чақириб олишдан бош тортган. Ўша воқеани эсга олган Дудли ҳалигача кулиб, ичагини ушлаб қолади.

- Маржори уйимизда бир ҳафта туради, - ириллади Вернон амаки, - Модомики, ушбу мавзу очилган экан, - деди у, семиз бармоғини таҳдидли кўтариб, - Уни олиб келганимга қадар айрим нарсаларни муҳокама қилиб олишимиз даркор.

Оғзи қулоғига етган Дудли ўзининг лойқа нигоҳини телевизор экранидан узди. Дадаси Гаррини камситадиган саҳна Дудли учун энг қизиқарли томошалардан бири саналади.

- Биринчидан, - ириллашини давом этди Вернон амаки, - Маржори билан ҳаром тилингни тийиб гаплашасан.

- Яхши, - алам билан рози бўлди Гарри, - Агар у ҳам тийиб юрса.

- Иккинчидан, - боланинг сўзларини эшитмаган бўлди Вернон амаки, - Маржори сенинг бемаъни табиатингдан бехабар. Бинобарин, у шу ерда бўлган кунлари мен ҳеч қандай, эшитяпсан-ми, ҳеч қандай аҳмоқона қилиқларингни кўришни истамайман. Ўзингни хушхулқ тутишинг шарт. Тушундинг-ми?

- Агар у ҳам ўзини хушхулқ тутса, - деди Гарри тишлари орасидан.

- Учинчидан эса, - ғижиниб ғулдиради Вернон амаки, арғувон юзидаги баджаҳл митти кўзлари кичик тешикларга айланиб, - Биз Маржорига сени тузалмас-жиноятчи нусхалар учун қатъий режим жорий этилган муқаддас Грубус муассасасида тарбияланяпти, деб айтганмиз.

- Нима?! - қичқирди Гарри.

- Ва сен ушбу гапни тасдиқлайсан, болакай. Акс ҳолда пушаймон ейсан, - деди Вернон амаки худди тупуриб юборгандай.

Эшитган гапига ишонмай ўтирган Гаррининг юзи ғазабдан оқариб кетди. Маржа амма бутун бир ҳафтага келяпти! «Хогварц»га ўқишга киришидан бир йил олдинги туғилган кунига Вернон амаки кийиб эскиртган бир жуфт пайпоқ ҳадя этилгани инобатга олинган тақдирда ҳам, унинг бу йилги туғилган кунига Дурсллар туҳфа қилган энг мудҳиш совға бўлди.

- Демак, келишиб олдик. Ундай бўлса, Петунья, - деди Вернон амаки ўрнидан базўр туриб, - Мен вокзалга кетдим. Мен билан машинада сайр қилиб келасан-ми, Дудлича?

- Йўқ, - деди Дудли, дадасининг Гаррига гапирган гапи тугагач, боз телевизор томон юзланиб.

- Дудлича аммасининг келишига ясаниб туради, - мушукка ўхшаб хириллади Петунья хола, ўғлининг оқ сариқ сочларини текислаб, - Ойижониси унга янгигина, чиройлигина бўйинбоғ олиб берди.

Вернон амаки кафтини ўғлининг миқти елкасига қуйиб, қучиб қўйди.

- Ундай бўлса, учрашгунча.

Даҳшатдан фалажланиб қолган Гаррининг хаёлига бир ўй келди. У қўлидаги бутербротни қўйди-да, шартта ўрнидан туриб, амакисининг кетидан чиқди.

Даҳлизда сафар курткасини кийиб турган Вернон амаки орқада Гарри турганини сезиб, яна ириллади:

- Сени чақирганим йўқ.

- Чақириғингиз менга кераги йўқ, - совуқ жавоб қайтарди Гарри, - Мен сиздан бир нарсани илтимос қилмоқчиман.

Вернон амаки шубҳаланиб, Гаррига бошдан-оёқ қараб чиқди.

- «Хог...», яъни мен ўқиётган мактабнинг учинчи синф ўқувчиларига мактаб яқинидаги қишлоққа чиқиб туриш ҳуқуқи берилади.

- Хўш? - сўради Вернон амаки эшик ёнидаги илгакдан машина калитини олар экан.

- Рухсатномага имзо чекиб беришингиз керак, - фикрини тез тугатди Гарри.

- Нега энди мен имзолашим керак экан? - башарасини қийшайтирди Вернон амаки.

- Нима десам бўлар экан, - жавобини чўзди Гарри, керакли сўз танлаб, - Маржа аммага анави муқаддас жойда, номи нима эди-я, эсимдан чиқиб қолди?

- Тузалмас-жиноятчи нусхалар учун қатъий режим жорий этилган муқаддас Грубус муассасаси! - гумбурлади Вернон амаки.

Гарри амакининг овозида ваҳимали оҳанг эшитди.

- Ҳа, тўғри, - деди Гарри, йирик, арғувон башарага қараб, - Номи жуда узун экан. Хуллас аммам олдида ўзимни ўша ерда ўқиётган кўйга солиб юришим қийинроқ кечадими дейман-да. Ахир ўша муқаддас жойнинг номини тутилмай талаффуз этишим керак-ку, шундайми? Агар бехос бирор нарсани ўтказиб юборсам нима бўлади?

Вернон амаки муштини кўтариб, Гарри томон қадам босди.

- Нима ҳам бўлар эди. Ичингдаги бор нарса сиқилиб-силтаниб чиқади, тушундинг-ми?

Бироқ Гарри сир бой бермади.

- Шундайликка, шундай-куя, лекин бундай ишингиз мен валдираб қўйган гапни Маржа амма унутиб юборишига омил бўлмайди-да.

Юзи бир текис қизил-жигар ранг тус олган Вернон амаки муштини кўтариб турганча, тўхтаб қолди.

- Агар сиз рухсатномага имзо чекиб берсангиз, - фикрини тез давом этди Гарри, - Қаерда ўқиётганимни ёдда тутиш ва ўзимни маг... хушхулқ одамга ўхшаб тутишга ваъда бераман.

Вернон амакининг тиши яланғочланиб, чаккасидаги қон томири қаттиқ ура бошлаган бўлса ҳам, Гаррининг таклифини обдан мулоҳаза қилаётгани кўриниб турибди.

- Яхши, - деди у ниҳоят, - Бироқ Маржори шу ерда турар экан, хулқ-атворингни диққат билан кузатиб тураман. Агар сўнгги дақиқаларга қадар қўйилган талабга амал қилсанг, айнан мен айтган муассаса номини айтиб борсанг, ўша аҳмоқона рухсатномангга имзо чекиб бераман.

У товонида айланганча, ташқарига чиқаётиб эшикни чунонам қаттиқ ёпди-ки, дераза ромининг битта кўзидаги ойна полга тушиб, чилпарчин бўлиб кетди.

Гарри ошхонага қайтмай, хонасига кирди. Модомики, ўзини маглчасига тутиши керак экан, буни ҳозирдан бошлагани яхши. У ўз совғалари ва табрик откриткаларини шошилмай, маъюс йиғди-да, тахта тагига, иншоси билан биргаликда сақланиши учун ёстиқжилдга жойлаб қўйди. Анча ўзига келиб қолган Эррол Хедвиг билан ёнма-ён, бошини қанотига суқиб олганча, ухлаяпти. Гарри бир хўрсиниб олди-да, иккала қушнинг кўкрагига бармоқ ниқтаб уйғотди.

- Хедвиг, - деди у, - Сен бир ҳафтага даф бўлишингга тўғри келади. Эррол билан бирга учиб кетасан. Мен бор гапни Ронга ёзиб, тушунтириб бераман. У сенга қараб туради.

Хедвиг ўзининг каҳрабо ранг кўзларини Гаррига қаратиб, ўқрайди.

- Менга ундай қарама, - деди Гарри, - Айб менда эмас. Шундай қилинсагина Рон ва Гермиона билан биргаликда Хогсмёд қишлоғига бориб туришим мумкин.

Ўн дақиқадан сўнг, Ронга ёзилган хат панжасига боғлаб қўйилган Эррол билан Хедвиг деразадан учиб чиқиб, кўздан ғойиб бўлди. Ўзини бахти қора кишидай ҳис этган Гарри қафасни жавон ичига жойлади.

Бироқ бахтсиз қисмат ҳақида фикр юритишга боланинг вақти бўлмади. Хаёл ўтмай пастда Петунья холанинг Гарри пастга тушиб, меҳмонни кутиб олишга ҳозирлик кўриши талаб этилган наъраси янгради.

- Сочингни тартибга келтириб олсанг-чи! - акиллади у, даҳлизга тушган Гаррига.

Нима сабабдан сочини тараши кераклигини Гарри тушунмади. Ахир Маржа амма Гаррини танқид қилишни хуш кўради-ку. Демак, у кўзга қанча ёмон кўринса, шунча яхши эмасми?!

Тез орада ҳовлидан шағалнинг шалдираган товуши эшитилиб, Вернон амакининг машинаси кириб келганидан далолат берди. Сал ўтиб, машина эшикларининг гумбурлагани ва боғ йўлагидан қадам товушлари эшитилди.

- Эшикни оч! - вишиллади Петунья хола.

Қалбини зулмат қамраган Гарри эшикни очди.

Остонада Маржа амма кўринди. У Вернон амакининг аёл жинсидаги иккинчи нусхаси: мўйловли, танаси йирик, бўйни деярли кўринмайдиган, гўштдор. Маржа амманинг мўйлови Вернон амакининг мўйловига ўхшаб қуюқ ўсмагани опа-ука ўртасидаги ягона тафовутдир. Амма бир қўлига катта чамадон, иккинчисига эса қўлтиқлаб олинган тентак табиатли қари итини ушлаб олган.

- Дудлича қани? - дўриллади у, - Қани менинг жиянчам?

Даҳлизда оқ сариқ сочи ёғли бошига ёпишиб қолган, оёғи билан эшкак сузган каби келган Дудли кўринди. Унинг кўп сонли бақбақалари орасида қолиб кетган капалакнусха бўйинбоғи деярли кўринмади. Кутилмаганда қўлидаги чамадон билан Гаррининг қорнига солиб, боланинг нафасини чиқариб юборган Маржа амма бир қўли билан Дудлини маҳкам сиқиб олиб, жиянинг ёғ босган лунжидан ўпиб, ялашга киришди.

Дудли Маржа аммасининг бундай силаб-сийпашларига, аммадан кўп пул олиши учунгина бардош беришини Гарри яхши билади. Чиндан ҳам аммасининг исканжасидан халос бўлган Дудлининг қўлида йигирма фунтли банкнота кўринди.

Маржа амма Гаррини, худди шляпа учун илгак ёнидан ўтгандай болага қиё боқмай четлаб ўтди.

 - Петунья! - ўкирди у.

Маржа амма билан Петунья хола гўё ўпишиб олишди. Агар аниқроқ айтиладиган бўлса, Маржа амма ўзининг йирик, бақувват бош суяги билан Петунья холанинг қоқ суякдан иборат лунжига бориб урилди.

Ичкарига қувончли табассум-ла, Вернон амаки кириб келди.

- Чой кетадими, Маржори? - сўради у, - Рваклерга нима берган маъқул?

 - У менинг ликопчамдан чой ичади.

Учаласи, қўлида чамадон ушлаган болани ёлғиз қолдириб, ошхонага равона бўлди. Гарри хафа бўлмади. Нима бўлса бўлсин-у, амма билан камроқ юзма-юз келсин. У чамадонни, имкон қадар кўпроқ ивирсиб, меҳмонлар учун ажратилган хонага кўтариб кетди.

Ошхонага қайтган фурсатда Маржа амма чой ва мевали пирог билан боқилаётган экан. Бурчакда эса Рваклер чапиллаганча ликоп ялаяпти. Унинг тумшуғидан ойнадай тоза полга чой ва сўлак томаётганини кўрган Петунья холанинг башараси билинар-билинмас бужмайиб кетмоқда. Тўғрисини айтганда Петунья хола ҳар қандай турга мансуб ҳайвонни ўлгудай ёмон кўради.

- Қолган итларингга ким қараб турибди, Маржори? - қизиқиб сўради Вернон амаки.

- О, уларни полковник Брустверга топшириб келдим, - дўриллади Маржа амма, - Қария истеъфога чиқди. Бирон-бир иш билан шуғулланиш полковник учун фойдадан холи эмас. Бироқ Рваклерни ўзим билан олиб юришимга тўғри келади. Бечора ит мени бир оз кўрмай қолса бас, озиб-тўзиб кетади.

Гаррининг дастурхон атрофидаги одамларга келиб қўшилганини кўрган Рваклер увиллаб қўйди. Бу ҳолат Маржа амманинг болага илк бор эътибор қаратишга мажбур қилди.

- Хўш! - акиллади амма, - Ҳамон шу ердамисан?

- Ҳа, - жавоб қайтарди Гарри.

- Кўрнамак оҳангда «ҳа» дема менга, - акиллашини давом эттирди амма, - Бир вақтлар сени уйда қолдириб, Вернон билан Петунья иккаласи ниҳоятда катта олижаноб иш қилишган. Агар ўшанда сен нонкўрни менинг остонамга ташлаб кетишганда борми, уйимга мутлақо киритмаган, ўйлаб-нетиб ўтирмай, тўғри етимхонага топширган бўлар эдим.

Дурсллар хонадонида яшагандан кўра етимхонани афзал билиши ҳақида Гарри бир нима демоқчи бўлди-ю, Хогсмёдга бориб туришга доир рухсатномани ўйлаб, тилини тийди.

- Нима тиржаяпсан?! - тутақиб кетди Маржа амма, - Сен тузалмасни сўнгги бор кўрганимда қандай бўлган бўлсанг, зиғирдай ўзгармай шундайлигингча қолган кўринасан, а? Мактабда оз бўлса ҳам ақл киритиб қўйишади, деб умид қилган эдим.

У чашкадаги чойдан каттагина хўплаб олди-да, мўйловини артиб, укасидан сўради:

- Сизлар мана бу етимни ўқишга юборган жойнинг номи нима эди, а, Вернон?

- Тузалмас-жиноятчи нусхалар учун қатъий режим жорий этилган муқаддас Грубус муассасаси, - шоша-пиша жавоб қайтарди Вернон амаки, - Тарбияси оғир, тузалишига умид бўлмаган шахслар учун жуда зўр жой.

- Тушунарли, - деди Маржа амма.

Шундан сўнг у, столнинг нариги томонида ўтирган Гаррига мурожаат қилиб, акиллашини давом этди. 

- Ҳой бола, қани менга айт-чи, ўша муқаддас Грубус муассасасида жисмоний жазо қўлланиладими?

- М-м-м...

Опасининг орқа томонида турган Вернон амаки Гаррига бош ирғиб қўйди.

- Ҳа, - жавоб қайтарди Гарри ва илҳом келаётганини ҳис этиб, - Мунтазам қўлланилади.

- Жуда соз, - хитоб қилди Гаррининг жавобидан қувониб кетган Маржа амма, - Калтаклашга лойиқ иш қилган бўлса ҳам, болага қўл кўтариш мумкин эмас, деган ҳар хил бемаъни гапларга қўшилмайман. Яхшигина қамчи юзта ҳолатдан тўқсон тўққизтасида энг зўр тарбия воситаси саналади. Хўш, шахсан сенга нисбатан-чи, бундай жазо чораси тез-тез қўлланилиб туриладими?

- О, узлуксиз қўлланилади, - тасдиқлади Гарри, - Кутилгандан ҳам тезроқ, кўпроқ калтаклаб боришади.

Маржа амма кўзларини дарғазаб қисиб олди.

- Бари-бир жавобинг оҳанги менга ёқмаяпти, - деди у, - Модомики сен, узлуксиз калтаклашаётганини бамайлихотир гапирар экансан, демак жонинг оғримас экан. Петунья, сени ўрнингда бўлганимда, ўша муассаса раҳбариятига хат йўллаган бўлар эдим. Унга нисбатан энг сўнгги чоралар кўрилишига доир ҳеч қандай эътирозинг йўқ эканлигини ёзиб юбор.

Вернон амаки эрталабки битим шартлари Гаррининг эсидан чиқиб қолиши мумкинлигидан чўчиган кўринади. Ҳар қалай у, суҳбат мавзусини кескин алмаштирди.

- Бугунги янгиликларни эшитдинг-ми, Маржори? Анави қочоқ жиноятчи ҳақида нима дейсан, а?

Маржа амма янги жойга тез мослашиб олди. Гарри эса аксинча, Одамовилар хиёбонидаги 4- уйда Маржа аммасиз ўтадиган зерикарли ҳаётни қўмсаб қолди. Вернон амаки билан Петунья хола жияннинг оёқ остида илашмай, нари юришини маъқуллашар, Маржа амма эса, билъакс, «бола тарбияси»га доир турли ўткир таклифлар киритиб юриши учун Гарри унинг кўз олдида мунтазам юришини истар эди. Гарри билан Дудлини ўзаро таққослаш аммани қаноатлантирадиган энг яхши мавзулардан бири. Маржа амма Дудлига катта, қимматбаҳо совғаларни атайин харид қилиб, шу куни Гарридан нима учун у совғасиз қолаётгани ҳақида савол кутганча, болага тикилар эди. Шундан сўнг, бундай саволларни хаёлига ҳам келтирмаган Гаррининг бадҳазм шахс сифатида шаклланишига қандай омиллар сабаб бўлишига доир турли шамали гаплар ташлаб юрди.

- Етимнинг бундай бемаъни улғайгани учун кўп куйиниб, ўзингни койима, Вернон, - деди Маржа амма учинчи куни ўтаётган тушлик вақтида, - Кишининг қони нопок, бузуқ бўлса, илож қанча, ҳеч ким ҳеч нарса қила олмайди.

Гарчи Гарри имкон қадар фикр-хаёлини овқатга жамлашга ҳаракат қилса ҳам, нафратдан қўли титраб, юзи ёнаётган каби қизий бошлади. «Рухсатномани ёдингдан чиқарма. Хогсмёд ҳақида ўйла. Дарғазаб бўлма...», дер эди у, ўзига ўзи.

- Наслчилик ишларининг ўзига хос тамойиллари мавжуд, - маълум қилди қўлига бокал олган амма, - Ит етиштириш соҳасида мен ўхшаш муаммоларга тез-тез дуч келиб тураман. Агар урғочи ит бузуқ бўлса, унинг итваччалари ҳам...

Айни шу фурсатда амманинг қўлидаги бокал портлаб, парчалари ҳар томон сачраб кетди. Гапи бўғзига тиқилиб қолган Маржа амманинг кўзлари пирпираб қолди. Шалаббо бўлган арғувон турқидан эса ичимлик қатралари тома бошлади.

- Маржори! - чийиллаб юборди Петунья хола, - Маржори! Яраланмадинг-ми?

- Ҳеч қиси йўқ, - дўриллади амма, башарасини сочиқ билан артар экан, - Бокални қаттиқ сиқиб юбордим шекилли. Яқинда полковник Бруствернинг уйида ҳам шундай ҳолат юз берган эди. Куйинма, Петунья... Қўлим жа бақувватда.

Петунья хола билан Вернон амаки Гаррига шубҳа билан тикилиб қолишди. Шу боис Гарри десертни емай, яхшиликча дастурхондан туриб кетишни маъқул топди.

У даҳлиздан чиқиб, ҳансираганча зинапояга суянди. Бирон нарса портлаб кетадиган даражада ўзини идора қилмай қўйганига анча бўлган. Бундай ҳолатни энди фақат Хогсмёдга бориб туриш учун рухсатнома эмас, бошқа сабаблар туфайли ҳам ўзига ортиқ эп кўра олмайди. Агар у ўз хулқини тузатмас экан, сеҳргарлик вазирлиги билан боғлиқ кўнгилсизликлар юз бериши муқаррар.

Гарри ҳали балоғатга етмаган сеҳргар саналар экан сеҳргарлар дунёсида жорий этилган қонунлар мактаб даргоҳидан ташқари жойда сеҳр-жоду билан шуғулланишни унга ман этади. Гарри эса айрим гуноҳлардан холи эмас. Масалан, ўтган йили у сеҳргарлик вазирлигининг сеҳргарлик ва афсунгарлик фаолияти устидан назорат бўлими томонидан расман огоҳлантирилган. Хусусан, ўша ҳужжатда: «... Сиз томондан келгусида такрорланадиган бирон-бир ўхшаш фаолият, юқорида зикр этилган таълим муассасасида таҳсил кўраётган ўқувчилар рўйхатидан четлаштирилишингиз билан якун топиши мумкин (1875 йили қабул қилинган «Балоғатга етмаганлар орасида сеҳргарлик фаолиятини оқилона чеклаш тўғрисидаги декрет»нинг «С» банди)», дейилган эди. Шундай экан, Одамовилар хиёбонидаги 4- уйда қўлланилган ҳар қандай сеҳр-жоду Гаррининг «Хогварц» ўқувчилари рўйхатидан четлаштирилиши билан якун топиши турган гап.

Дурсллар дастурхондан тураётганини эшитган бола юқорига, ўз хонасига шошилди.

Навбатдаги уч кун давомида Маржа амма тарбиявий ишлар билан шуғулланишга уринган ҳар бир ҳолатда Гарри «Супургига мустақил равишда техник хизмат кўрсатишга оид, киссада олиб юриладиган маълумотнома мазмунидаги қўлланма»дан ёд олинган қоидаларни ичида такрорлашга ўзини ўзи мажбур қилиб юрди. Ушбу чора қайсидир маънода ёрдам берди-ю, бироқ бундай фурсатда Гаррининг кўзлари музлаткич музхонасидан эндигина олинган балиқ кўзига ўхшаб қолаётгани боис, Маржа амма етимнинг ақлан заифлигига доир тахмин билдира бошлади.

Ниҳоят, узоқ кутилган хайрлашув оқшоми ҳам етиб келди. Петунья хола кечки овқат учун ғаройиб таом тайёрлади. Вернон амаки эса юқори сифатли винонинг бир нечта шишасини очди. Шўрва билан гўшти қизил балиқ Гаррининг табиатидаги нуқсонлар ёдга олинмаган тарзда еб тугатилди. Лимонли енгил торт бир ёқли қилинаётганида Вернон амаки ўзининг парма ишлаб чиқаришга ихтисослашган «Груннингс» фирмаси ҳақида киши зериктириб кетадиган даражада узоқ гапирди. Амакининг жағи тингач, Петунья хола кофе дамлади. Вернон амаки эса бренди шишасини очди.

- Татиб кўрасанми, Маржори? 

Маржа амма ҳаддан ортиқ вино ичиб олган бўлиб, ниҳоятда йирик башараси қип-қизариб кетган.

- Қуйсанг, қиттай қуй, майли, - ҳиринглади у, - Тузукроқ қуйсанг-чи, жа унчалик эмас-да энди. Қизғанма... яна бир оз... ана шундай, ана шундай... бўлди, жуда соз!

Дудли тортнинг тўртинчи бўлагини каппа-каппа кавшаб тугатяпти. Петунья хола жимжилоғини кўтариб олиб, оз-оздан кофе хўплаб ўтирибди. Гарри астагина туриб, хонасига кириб кетмоқчи бўлди-ю, Вернон амакининг дарғазаб нигоҳини кўриб, қилт этмай ўтириш лозимлигини тушуниб етди.

Ҳаётдан мамнун Маржа амма «А-ах» деганча, бир кўтариб бўшатган бокални столга қўйди-да, энли тили билан лабини ялади.

- Ажойиб зиёфат бўлди-да, Петунья. Мен, одатда, кечқурун шоша-пиша овқатланаман. Ўзинг тушунасан, бир гала ит боқишнинг ўзи бўладими, - у қаттиқ кекириб олди-да, катта қорнига уриб қўйди, - Маъзур санайсиз. Айтиб ўтишим жоизки, семиз болаларни кўрсам кўзим қувонади, - деди у Дудлига кўз қисиб қўйиб, - Сен худди отанг каби ҳақиқий, салобатли эркак бўлиб ўсасан, Дудлича. Брендингдан яна бир оз қуй, Вернон... Мана бунга келсак...

Маржа амма бошини Гарри томон силтади. Гаррининг қорнидаги жамики мушаклари шу заҳоти таранглашиб кетди. «Қўлланмани такрорла», деди у ўзига ўзи.

- Сиз бу баджаҳл паканага эътибор қаратинг! Итларда ҳам шундай бўлади. Ўтган йили полковник Бруствердан мана шу етимга ўхшаган бир итваччани сувга чўктириб юборишни илтимос қилган эдим. Ит эмас, каламуш боласининг ўзгинаси! Худди мана бунга ўхшаган заиф, онасини тўйиб эммай чалақурсоқ қолиб кетган эди. 

Гарри қўлланманинг ўн иккинчи саҳифаси: «Истар-истамас бурилишга қарши афсун» сарлавҳасини эслади. 

- Яқинда мен «Кишининг қони нопок, бузуқ бўлса, ҳеч ким ҳеч нарса қила олмайди», деган эдим. Бузуқ қон кунлардан бир кун ўз хусусиятини тўла-тўкис намоён этади. Петунья, оиланг ҳақида бирон-бир ёмон фикр билдирмоқчи эмасман-у, - деди у, куракдай келадиган кафти билан Петунья холанинг ғоят озғин қўлига уриб, - Бироқ синглинг қўтир қирчанғи бўлган экан. Хафа бўлма, бундай каслар ҳатто энг яхши оилалардан ҳам чиқиб туради. Бунинг устига у аллақандай жиноятчининг бошини айлантириб, қочиб қолган, шундайми? Оқибати мана, қаршингизда ўтирибди.

Гарри ликопдан кўзини узмай, ҳаракатсиз қолди. Қулоғи ғалати жаранглаб кетди. «Супургининг дум қисмидан маҳкам ушлаб...» такрорларди у ичида, лекин қоиданинг давомини эслай олмади. Маржа амманинг овози Вернон амаки бошқараётган фирма ишлаб чиқараётган пармадай миясига санчилиб киряпти.

- Ўша Поттер, - бақира бошлади Маржа амма шишани чангаллаб, брендини дастурхон аралаш бокалга қуяр экан, - Нима билан шуғулланган эди? Менга ҳеч айтмагансизлар.

Вернон амаки билан Петунья хола ўтирган жойида зўриқиб кетишди. Ҳатто Дудли ҳам кўзини тортдан узиб, ота-онасига қараб қолди.

- У... у ҳеч қаерда ишламаган, - жавоб қайтарди Вернон амаки, Гаррига базўр қараб қўйиб, - Ишсизлардан бири бўлган.

- Ўзим ҳам шундай деб ўйлаган эдим! 

Зафар қозонгандай қичқирган Маржа амма бокални шартта кўтариб, бир симиришда брендини тинчитди-да, енги билан жағини артди.

- Қўлидан иш келмайдиган, бефойда, бекорчи, гадойвачча бўлган...

- Бекор гап, - бақириб юборди Гарри, ғайриихтиёрий равишда.

Орага сукунат чўмди. Гарри ўтирган жойида бошдан-оёқ титраб кетди. Унинг жаҳли ҳали бу қадар чиқмаган.

- ЯНА БРЕНДИ КЕТАДИМИ! - қичқириб юборди юзи бўздай оқариб кетган Вернон амаки, - Сен бола, хонангга бориб ёт, тез бўл...

Маржа амманинг қип-қизариб кетган дарғазаб митти кўзлари Гаррида тўхтаб қолди.

- Йўқ, Вернон, сен шошмай тур, - деди у ҳиқичоқлаб, - Қани болакай, давом эт. Ўз ота-онанг билан фахрланасанми, а? Улар маст ҳолатда машинада пачақ бўлиб кетишса-ю...

- Улар автоҳалокатда вафот этишмаган!

Гарри оёққа туриб кетганини ўзи пайқамай қолибди.

- Улар айнан автоҳалокатда ўлиб кетишган, ярамас ёлғончи! Сен эса одамшаванда, меҳнатсевар қариндошларинг бўйнига келиб тушгансан! - ўкира бошлади ғазабдан шиша бошлаган Маржа амма, - Сен безбет, нонкўр...

Бирдан Маржа амма гапиришдан тўхтаб қолди. Дастлаб у, аччиғи чиққанидан сўз топишга қийналиб, ғазабдан шишиб кетгандай кўринган бўлса-да, шишиш жараёни тўхтамади. Маржа амманинг йирик арғувон башараси ишиб, митти кўзлари чақчайиб кетди. Оғзи икки томонга ниҳоятда кенг чўзилиб, сўз айта олмай қолди. Жун газламадан тикилган кийимидаги бор тугмалар деворга отилди. Хуллас бармоқлари дудланган колбасадек йириклашиб кетган Маржа амма каттакон ҳаво шаридек шишиб, қорни кийимдан халос бўлди...

Маржа амманинг думбаси креслодан узилиб, танаси шифтга кўтарила бошлаганини кўрган Вернон амаки билан Петунья хола:

- МАРЖОРИ! - деб, баралла қичқириб юборди.

Маржа амманинг танаси ҳаво шарига айланиб, қўл-оёқлари ҳар томон бесўнақай узатилган, чўчқанинг кўзи тасвирланган жонли бакен (Бакен – сув йўлларида хавфли жойларни ва кемалар йўлини кўрсатувчи сузғич) бўлди-қолди. Ёрилаётган товуш чиқара бошлаган сакта ҳолатдаги амма ҳавода уча кетди. Хонага думалаб кирган Рваклер ақлдан озгандай акиллади.

- ЙЎЎЎЎЎҚ!

Вернон амаки опасининг оёғидан ушлаб, ерга тортмоқчи бўлди-ю, ўзи ҳам қўшилиб учиб кетишига сал қолди. Фурсат ўтгач, соҳибини ҳимоя қилаётган Рваклер Вернон амакининг оёғига ташланиб, тишларини қаттиқ суқиб олди.

Гарри биров тўхтатиб қолмасдан олдин турган жойидан қўзғалиб, зинапоя остидаги буфет томон югурди. Эндигина қўл узатилган буфет эшиклари сеҳрли тарзда ланг очилди. Бир неча сония ичида у ўз сандиғини чиқиш эшиги томон судраб чиқди. Сўнг иккинчи қаватга ўқдай учиб чиқиб, ўзини каравот остига ташлади. Тахтани кўтариб, унинг остидаги китоб ва совғалар солинган ёстиқжилдни чиқарди. Илонбалиқ сингари тўлғанганча, каравот остидан чиқиб, бойқушининг бўш қафасини қўлига олди-да, пастга, сандиғи ёнига югурди. Айни шу фурсатда ошхонадан шимининг бир пойчаси ўрнига қонга беланган лахтак кўринган Вернон амаки югуриб чиқди.

- ҚАЙТ! - ўкирди у, - ҚАЙТ ДЕДИМ СЕНГА! УНИ ЎЗ ҲОЛАТИГА ҚАЙТАР! 

Бироқ ҳозир боланинг вужудини идора қилиб бўлмайдиган важоҳат қамраб олган. У сандиқни бир тепиб қопқоғини очди-да, сеҳрли таёқчасини қўлига олиб Вернон амакига ўқтади.

- У ўз қилмишига яраша жазо ўтамоқда, - деди Гарри ҳансираб, - Ўз қилмишига яраша жазо ўтамоқда. Мени тинч қўйиб, нари туринг.

У қўлини орқага олиб ўтиб, эшик лўкидонини пайпаслаб топди.

- Мен кетяпман, - эълон қилди Гарри, - Етар, бас.

Кейинги фурсатда у, қафас қўлтиқлаб, сандиқ судраганча, кимсасиз тунги хиёбонда сандироқлаб, уйдан нари кетди.

###################
Sever.UZ
http://uzsmart.ru
http://ka4ka.uz
http://sever.uz
##################
УЧИНЧИ БОБ. 
«ТУНГИ РИЦАРЬ» АВТОБУСИ


Гарри Магнолия (Магнолия – йирик хушбўй гулли доим яшил дарахт ёки бута) кўчасидаги пастқам тўсиқ устига ҳорғин, мадорсиз ўтиришдан олдин бир нечта кўчадан юриб келди. Сандиғи оғир бўлгани учун ҳансираб қолди. У деярли қилт этмай ўтирибди, аъзойи-баданида жаҳолат, кўкрак қафасида эса юрак қутуриб кетгандай уряпти.

Қоп-қоронғи кўчада ўн дақиқа давом этган ёлғизликдан сўнг Гаррининг вужудини янги ҳис – ваҳима қамраб олди. Бундай мушкул аҳволга у ҳали тушмаган. Ёлғиз ўзи ярим тунда магллар дунёсида қолиб кетган. Борадиган жойи йўқ. Энг даҳшатлиси Гарри атиги бир неча дақиқа ичида шу қадар кўп сеҳр-жоду қўллаб юбордики, «Хогварц»дан ҳайдаб юборишлари учун етарлидан ортиқ бўлди. «Балоғатга етмаганлар орасида сеҳргарлик фаолиятини оқилона чеклаш тўғрисидаги декрет»нинг нечта талабини бузиб юборганини, Гаррининг ўзи билмайди. Шунга қарамай сеҳргарлик вазирлигининг вакиллари нега ҳалигача етиб келишмаяпти, бола ҳайрон. Умуман олганда, уни ҳозироқ, ўтирган жойидан ҳибсга олиб кетишлари керак эди-ку!

Бирдан сесканиб кетган Гарри Магнолия кўчасини бошидан охиригача кўздан кечириб чиқди. Энди нима бўлади? Уни қамашадими? Балки радди маърака қилишар? У Рон билан Гермионани эслаб, руҳан эзилди. Жиноятчими у, йўқми, қатъи назар дўстлари унга ёрдам қўлини узатишларига шубҳа қилмайди. Минг афсуски иккаласи ҳам ҳозир хорижда. Ўчакишгандай Хедвиг ҳам йўқ. Демак, дўстлар билан алоқа боғлашнинг иложи ҳам йўқ.

Бунинг устига, Гаррининг ёнида магллар ишлатадиган пул йўқ. Сандиғининг тубида сақланаётган ҳамёнида сеҳргарларнинг тилла тангалари бор, албатта. Бироқ магллар бозорида ўтмайдиган бу пул озлик қилади. Ота-онасидан мерос қолган маблағ эса Лондондаги «Гринготтс» банкида сақланади. Мана бу оғир сандиқни Лондонга қадар судраб бормайди-ку, ахир... Агар...

У ҳалигача қўлида маҳкам ушлаб турган сеҳрли таёқчасига қараб қўйди. Модомики, мактаб ўқувчилари рўйхатидан четлаштирилар эканман (бундай ўйдан унинг юраги янада тез ва оғриқли ура кетди), яна бир оз сеҳр-жоду қўлласам бўлаверади, хаёлдан ўтказди Гарри. Ихтиёрида отасидан мерос қолган кўринмас плаш бор. Айтайлик сандиқни патдай енгил қилиб, супургига боғлаб олса-ю, эгнига кўринмас плашни ташлаб, Лондонга учса нима бўлади? Шунда Гарри банкдаги пулларини олиб, бадарға қилинган одамдай кун кечираверади. Бундай истиқбол болани қувонтирмаса-да, бир умр мана шу тўсиқ устида ўтирмайди-ку, ҳар қалай. Нимадир қилиш, қандайдир иш тутиш, чора топиш керак. Акс ҳолда магллар полициясига дуч келиб, ярим тунда нима билан шуғулланиб юргани-ю, супурги ва афсунлар тавсифланган китоблар унга нима учун кераклигини тушунтиришга тўғри келади.

Гарри сандиғини очиб, кўринмас плашини қидиришга киришди. Лекин плашни топишга улгурмай қаддини кескин тўғрилади-да, атрофга қаради.

У бошининг орқаси ва бўйнида ғалати санчиқ ҳис этиб, кимдир уни кузатиб турганини пайқади. Кўча бўм-бўш, атрофдаги квадрат шаклидаги катта уйларнинг бирортасида ҳам чироқ ёнмаган.

Бола яна сандиққа эгилди-ю, таёқчасини маҳкам сиқиб олганча, шу заҳоти қаддини боз ростлади. У орқада, гараж билан панжара орасида кимдир... ёки нимадир турганини эшитишдан кўра кўпроқ ҳис этди. Гарри кўзини қисиб, қоронғиликка тикилди. Агар ҳаракатсиз турган нарса сал бўлса ҳам қилт этганида унинг дайди мушук... ёки бошқа бирор кимса эканлигини тушунган бўлар эди.

- Люмос, - ғудуллади Гарри.

Сеҳрли таёқчасининг учидан кўзни қамаштирадиган ёруғлик нури таралди. Таёқчани бош узра баланд кўтарди. Гараж эшиги хира ёришди, ёруғликнинг акс этган нури тош увоғи сепилган 2- уй деворига қадар етиб борди. Гарри гараж билан панжара орасида аллақандай катта, ярқираб турган кўзлари орасидаги масофа ғайриоддий кенг, қадди букилган махлуққа ўхшаш шарпани аниқ кўрди.

Беихтиёр орқага тисарилган бола сандиққа қоқилиб кетди. Ерга тушиш зарбини юмшатиш учун қўлларини орқага ташлаган Гаррининг бармоқлари ёзилиб, қўлидаги таёқча учиб чиқди. Бола бор вазни билан катта йўл четига қулаб тушди...

Шу пайт қулоқни кар қилиб юборгудай «БИ-БИП»лаган товуш янгради. Гарри беихтиёр қўлини кўтариб, юзини тўсиб олди. Осмондан тушди-ми, ер остидан чиқди-ми, билмай қолди-ю, кўчада кўзни қамаштириб юборадиган ёруғлик манбаси пайдо бўлди...

Қичқириб юборган Гарри ётган жойида думалаб, пиёдалар йўлагига ўтиб олди. Сония ўтар-ўтмас ярқираб турган иккита фара ва юракни эзиб ғичирлаган бир жуфт катта ғилдирак Гаррининг ёнига келиб тўхтади. Бошини кўтариб қараган Гарри ушбу фара-ю, ғилдираклар ҳозиргина ҳавода пайдо бўлган уч қаватли бинафша ранг баҳайбат автобусга тегишли эканлигини идрок этди. Машинанинг шамол тўсадиган ойнаси устига тилла ҳарфлар билан «Тунги рицарь» сўзлари битилган. 

Гарри дастлаб йиқилганида ерга кучли урилгани туфайли кўзига йўқ нарсалар кўрина бошлаган, деган хулосага келди. Лекин автобусдан бинафша ранг расмий кийим кийган чиптачи сакраб тушиб, бақира кетди:

- «Тунги рицарь», яъни мушкул аҳволга тушиб қолган сеҳргар-у, афсунгарларни қутқариш учун мўлжалланган файтонга хуш келибсиз. Таёқчангизни ердан кўтаринг-да, бортга чиқинг. Исталган манзилга элтиб қўямиз. Менинг исмим Стэн Қўриқчи, ушбу кеча мен сизнинг йўл бошловчингиз...

Гаррининг ҳамон ерда ўтирганини кўрган чиптачи унини ўчирди. Гарри йўлакда ётган таёқчасини олиб, оёққа турди. Яқин келган Стэн ўзидан атиги бир неча ёш катта эканлигини кўрди. Йирик қулоқлари шалпайган, юзини бўжама қоплаган чиптачи тўлган бўлса энди ўн саккиз ёки ўн тўққиз ёшга тўлган бўлса керак.

- Бу ерда нима қиляпсан? - сўради Стэн, касбий хулқини йиғиштириб.

- Йиқилиб тушдим.

- Нега йиқилдинг? - ҳиринглади Стэн.

- Атайин йиқилганим йўқ, - тушунтирган бўлди Гарри.

Гаррининг жинси шими тиззадан йиртилган, ерга урилган қўли эса ловуллаб, қонамоқда. Бирдан нима учун йиқилганининг сабабини эслаб, орқага ўгирилди. «Тунги рицарь» фарасининг нури гараж билан панжара ўртасини ёритиб турибди. Бирор кимса ёки жонзод кўринмади.

- Қаёққа қараяпсан? - қизиқди Стэн.

- Анави ерда қандайдир баҳайбат, қора махлуқни кўрган эдим, - деди оралиқ томон имо қилган Гарри бир оз иккиланиб, - Итга ўхшади-ю... лекин жуда йирик эди...

У Стэнга юзланиб, ўзини андак ноқулай ҳис этди. Стэн Гаррининг пешонасидаги чандиққа разм солиб турибди. Мабодо сеҳргарлик вазирлиги қидирув эълон қилган бўлса, мана буларнинг ишини енгиллатиш керак эмас.

- Исминг нима? - сўради Стэн талаб оҳангида.

Гарри хаёлига келган биринчи исмни айтиб, мавзуни тез алмаштирди:

- Невилль Лонгботтом. Мана бу автобус мени ҳар қандай манзилга элтиб қўяди дединг-ми?

- Ҳа, шундай, - ғурур-ла жавоб қайтарди Стэн, - Ер юзида бўлса бўлди, истаган манзилингга элтиб қўяди. Сув остида юра олмаймиз холос. Менга қара, - деди у, Гаррига шубҳа билан қараб, - Сен чиндан ҳам таёқчангни ерга ташлаб, бизни ёрдамга чақирдинг-ку, тўғрими? А?

- Ҳа, - ишонтирди Гарри, - Лондонгача неча пул тўлайман?

- Ўн бир склат. Ўн уч склат тўласанг қаҳва ҳам берилади, ўн беш склат тўласанг иссиқ сув билан хоҳлаган рангдаги тиш чўткаси ҳавола этилади.

Гарри боз сандиғини титиб, ҳамёнини чиқарди-да, Стэнга бир нечта танга узатди. Шундан сўнг, устида Хедвигнинг қафаси турган сандиқни икковлашиб автобусга киритди.

Автобусда йўловчилар ўтирадиган ўриндиқлар йўқ. Парда тортилган деразалар ёнида ўн иккитача мис каравот ўрнатилган. Ҳар бир каравот олдига маҳкамланган шамдонлардаги шамлар автобуснинг ёғоч тахта қопланган ички деворларини ёритмоқда. Каравотлардан бирида калта бўйли киши ухлаб ётибди. У уйқусида: «Ҳозир эмас, раҳмат, мен шиллиққуртларни зираворли сиркага босяпман», деб вайсади-да, бошқа биқинига ёнбошлаб олди.

- Сен мана бу ерга жойлашасан, - шивирлади Стэн, Гаррининг сандиғини ҳайдовчининг орқа томонидаги каравот остига туртиб киритиб, - Танишинглар, ҳайдовчимиз Эрни Ҳалокатфель. Эрн, бу боланинг исми Невилль Лонгботтом экан. 

Линзаси ниҳоятда қалин кўзойнак тақиб олган кекса ҳайдовчи Гаррига бош ирғиб қўйди. Бола асабий ҳолатда пешанагажагини тушириб олиб, каравотга ўтирди.

- Бос, Эрн, - деди Стэн, ҳайдовчи ўриндиғи ёнидаги курсига астойдил жойлашиб.

Яна бир зўр таъсир ўтказадиган «БИ-БИП» янгради. «Тунги рицарь»нинг шиддатли стартидан орқага улоқтириб юборилган бола белига ётиб қолди. Бир амаллаб ўрнидан турган Гарри деразага қараб, автобус аллақачон мутлақо бошқа кўчада учиб бораётганини кўрди. Стэн ҳанг-манг бўлиб қолган янги йўловчининг юзини ҳузур-ла кузатиб ўтирди.

- Сен ёрдамга чақирганингда биз айнан шу кўчада эдик, - тушунтирган бўлди у, - Биз ҳозир қаердамиз, Эрн? Уэльс атрофидами?

- Ҳа, - ғудуллади Эрни.

- Нима учун магллар автобусингиз товушини эшитмаяпти? - қизиқди Гарри.

- Магллар! - кулимсиради чиптачи, - Чунки улар қулоқ солишни ҳам, кўришни ҳам билишмайди! Ҳеч қачон ҳеч нимани пайқашмайди.

- Марш хонимни уйғот, Стэн, - гапга аралашди Эрн, - Ҳа демай Абергавенни қишлоғига етиб борамиз.

Стэн Гаррининг каравоти ёнидан ўтиб, энсиз ёғоч зинапоядан юқорига кўтарилганча, кўздан ғойиб бўлди. Деразадан ташқарига қараб кетаётган Гаррининг ташвиши зўрайди. Афтидан Эрни «Тунги рицарь»ни яхши бошқара олмайди чамаси. Негаки, автобус гоҳ-гоҳида пиёдалар йўлагига чиқиб кетмоқда. Шундай бўлса-да, машина ҳеч нарсага урилиб кетмаяпти. Аниқроқ айтиладиган бўлса, кўча фонуслари, почта қутилари, чиқинди баклари каби нарсалар автобус келиб урилмаслиги учун нари сакраб, қутуриб кетган машина ўтиб кетгач, яна жойига туриб қолишмоқда.

Стэн қайтди. Унинг кетидан эса сафар ридосига ўраниб олган, юзидан қон қочиб кўкариб кетган афсунгар аёл келмоқда.

- Етиб келдингиз, Марш хоним, - қувонч-ла эълон қилди Стэн.

Эрни тормозни чунонам босдики, каравотлар автобус маркази томон бир футга сурилиб кетди. Марш хоним оғзига дастрўмолини маҳкам босиб, автобусдан аранг тушиб олди. Чиптачи Марш хонимнинг сумкасини пастга улоқтирди-да, бор кучини ишга солиб, автобус эшигини ёпди. Яна қулоқни кар қилиб юборгудай «БИ-БИП»лаган автобус қишлоқнинг дарахтлари аранг четга сакрашга улгураётган тор кўчаси бўйлаб ўқдай учиб кетди.

Автобус гумбурламаган, худди ажал қувиб келаётгандай бир сонияда юзлаб миля йўл босмаган тақдирда ҳам Гарри ухлай олмаган бўлар эди. У ўзининг келгуси қисмати, Дурсллар Маржа аммани шифтдан тушириб олишга эриша олган-олмагани ҳақида боз ўйлай бошлади. Бундай хаёллардан қорни увушиб қолди.

Чиптачи Стэн «Башорат-у, каромат газетаси»ни ёзиб, тилининг учини тишлаб олганча, ўқишга киришиб кетди. Чигал соч тутамлари икки томонга осилиб тушган, афтидан силласи қуриб қолган аллақандай қочоқ жиноятчининг бош саҳифадаги фотосурати Гаррига кўз қисиб қўйди. Унинг юзи болага жуда таниш кўринди.

Гарри ўз ташвишларини вақтинча унутди.

- Мана бу киши! У ҳақда маглларнинг янгиликларида ҳам гапирилди!

Стэнли газетани айлантириб, фотосуратга қаради-да, истеҳзоли кулиб қўйди.

- Сириус Блэк, - бош ирғиди у, - Янгиликларда айтилиши турган гап-ку. Нима бало Невилль, сен дунё бехабар, осмондан тушдинг-ми?

Гаррининг юзидаги бефаҳм қиёфани кўрган чиптачи яна бир бор раъй ила кулиб қўйди-да, газетанинг бош саҳифасини ажратиб, Гаррига узатди.

- Газета ўқиб туриш керак, Невилль.

Гарри газетани ёруққа олиб ўтиб, фотосурат остидаги мақолани ўқишга киришди:


БЛЭК ҲАЛИГАЧА ҚЎЛГА ОЛИНГАНИ ЙЎҚ


Сеҳргарлик вазирлигидан олинган тасдиқларга кўра, шунча вақтдан буён Азкабан қасрига қамалиб келган маҳбуслар орасида балки энг ёмон от чиқарган Сириус Блэк ҳанузгача ҳибсга олинмай, қочиб юрибди.

 «Блэкни қўлга олиш учун барча имкониятларни ишга солганмиз», - баёнот қилди сеҳргарлик вазири Корнелиус Фуж бугун эрталаб, - «Шу боис, яширин уюшмамизнинг фуқаролари бўлмиш барча сеҳргарлардан тинчлик ва осойишталик сақлаш сўралади».

Муқаддам, сеҳргарларнинг халқаро федерацияси аъзолари мулоҳаза юритилаётган нохуш ҳодиса ҳақида маглларнинг бош вазирини хабардор қилган Фужни кескин танқид қилиб ўтишган эди.

«Сиз тушунмаяпсиз шекилли, а? Шундай қилишга мажбур бўлдим», - деди Фуж, танқидга жавобан, - «Блэк – ақлдан озган, савдойи! У йўлида дуч келган ҳар қандай киши учун, у хоҳ сеҳргар ёки магл бўлсин фарқи йўқ, хавфлидир. Маглларнинг бош вазири менга Блэкнинг асл табиати ҳақида гуллаб қўймасликка сўз берди. Хўп, дейлик гуллаб ҳам қўйди. Қани менга айтинг-чи, ким унга ишонади?»


Гарри суратдаги Сириус Блэк юзининг соя тўсган, ҳамон жонли сақланиб қолган кўзига эътибор қаратди. У тирик қонхўрларни ҳали учратмаган бўлса ҳам, расмларини ёвузлик кучидан ҳимоя фани дарсликларида кўрган. Қони қочган заъфарон этли Блэк ўша расмларда тасвирланган қонхўрларнинг ўзгинаси.

- Қўрқинчи кўринади, а? - сўради газета ўқиб турган болани кузатаётган чиптачи.

- У ўн уч кишини биттагина қарғиш афсуни воситасида ўлдириб юборгани рост-ми? - сўради Гарри, газета саҳифасини эгасига қайтарар экан.

- Ҳа. Куппа-кундуз куни, кўплаб шоҳидлар кўз ўнгида. Шунақанги ишлар қилиб юборганки, офатнинг ўзгинаси, тўғрими, Эрн?

- Ҳа, - маъюс тасдиқлаб қўйди ҳайдовчи.

Стэн Гаррини яхшироқ кўриш учун кафтини ўриндиқ суянчиғига қўйиб, ўгирилди.

- Блэк Ўзинг-Биласан-Кимнинг малайи бўлган, - маълум қилган бўлди у болага.

- Вольдемортни-я? - ўйлаб-нетиб ўтирмасдан валдираб қўйди Гарри.

Стэннинг юзи охирги бўжамасигача оқариб кетди. Эрни Ҳалокатфель эса рулни шундай буриб юбордики, ҳатто бутун бошли ферманинг улкан биноси автобус билан тўқнаш келмаслиги учун анча нарига ирғиб тушди.

- Эмандан қулаб тушганмисан, нима бало? - хириллаб қолди чиптачи, - Нега унинг исмини айтасан.

- Кечир, - тез узр сўради Гарри, - Кечир, мен... мени... эсимдан чиқиб қолибди...

- Эсидан чиқиб қолибди эмиш-а! - инграб юборди бўшашиб кетган Стэн, - Даҳшат! Юрагим тўхтаб қолай деди-я!

- Демак Блэк, Ўзинг-Биласан-Кимнинг тарафдори бўлган, - суҳбатни давом этди Гарри, узр оҳангида.

- Ҳа, - деди ҳамон қўлини юраги устида ушлаб турган чиптачи, - Бу аниқ, Блэк Ўзинг-Биласан-Кимга яқин кишилардан бири бўлган. Лекин айтишларига қараганда Гарри Поттер исмли жажжи сеҳргар Ўзинг-Биласан-Кимни мағлуб қилган...

Гарри боз пешанагажагини тушириб олди.

- ... Ўзинг-Биласан-Кимнинг барча тарафдор-у, малайларини фош этиб, қўлга олишган, тўғрими, Эрн? Баъзилари эса модомики, Ўзинг-Биласан-Ким ғойиб бўлди-ми, демак тамом. Панага қочишган. Фақат Сириус Блэк бундай қилмаган. Эшитишимга қараганда у, Ўзинг-Биласан-Ким ғойиб бўлганидан сўнг, ҳокимият жиловини ўз қўлига олишга уринган. Гапнинг қисқаси, Блэкни кўчанинг қоқ ўртасида қуршовга олишган... Атроф маглларга тўла... Шунда Блэк шартта таёқни чиқарган-да, ба-баҳ! Кўчадаги одамларнинг ярмини мурдаларга айлантириб ташлаган. Ана шунақа. Биттагина қарғиш афсунини ўқиб бир нафар сеҳргар-у, ўн икки нафар маглни асфаласофилинга йўллаган. Даҳшат! Қилмишини қилиб бўлган Блэк нима қилганини биласанми? - ҳикоясини тугатди Стэн, фожиали пичирлаб.

- Хўш?

- Қаттиқ хандон отган, - деди чиптачи кўзларини катта-катта очиб, - Кўчанинг ўртасига туриб олган-да, баланд овозда ха-ха-ха деганча кулаверган. Тасаввур қиляпсан-ми? Вазирликдан мадад кучлари етиб келгач, уларнинг кетидан қўйдай эргашиб кетаверган-у, савдойидек хандон отиб боришини қўймаган. Шунинг учун уни савдойи дейишади, тўғрими, Эрн?

- Агар ўшанда савдойи бўлмаган бўлса, Азкабанга тушган ҳамоно савдойи бўлиб қолгани аниқ, - фикр билдирди Эрни, паст овози билан, - Ўша ерга қамалгандан кўра портлаб кетган маъқул! Ажаб бўлсин... Қилмиш-қидирмиш дейдилар...

- Унинг кетидан тозалашнинг ўзи бўлмаган, тўғрими, Эрн? - ҳайдовчининг гапини бўлди чиптачи, - Бутун бошли кўча ҳавога кўтарилиб, маглларнинг таналари бурда-бурда, бўлак-бўлак бўлиб кетган. Нима бўлди, деб эълон қилишган эди ўшанда, Эрн?

- Табиий газ портлаши, - ғудуллади Эрни.

- Ана шунақа! Ана энди қочиб қолибди, - деди Стэн, фотосуратдаги Блэкнинг ҳорғин юзига синчковлик билан қараб, - Илгари Азкабандан ҳеч ким қоча олмаган, тўғрими, Эрн? Қандай қилиб уддасидан чиқди, ҳайронман. Олибди-да, шартта қочибди. Қара-я! Бари-бир Азкабан қўриқчиларига қарши ҳеч қандай чора кўра олмайди, тўғрими, Эрн?

Эрн бирдан сесканиб кетди.

- Бошқа мавзу қуриб кетганми? Бас қил, Стэн. Ўша Азкабан қўриқчиларини ўйласам этим жунжикиб кетади.

Стэн қўлидаги газетани истар-истамас четга сурди. Гарри эса «Тунги рицарь»нинг деворига суяниб, ўзини янада баттар ҳис этди. У чиптачининг бирон ҳафтадан кейин ўз йўловчиларига айтиб берадиган сўзларини аниқ тасаввур қилди:

- Гарри Поттер тўғрисида эшитдингиз-ми? Аммасини олибди-да, шартта ишириб юборибди! Поттер автобусимизнинг мана бу каравотида ўтирган эди, тўғрими, Эрн? Қилғиликни қилиб қўйиб, жуфтакни ростлаб қолмоқчи бўлган экан! Қаранг-а!

Гарри худди Сириус Блэк каби сеҳргарлик қонунини бузди. Қизиқ, Маржа аммани ишириб юборгани учун Азкабанга қамаб қўйишадими? Гарри жиноятчи сеҳргарлар қамаладиган қамоқхона ҳақида ҳеч нима билмайди. Аммо ким-ки ўша муассаса ҳақида гапирар экан, номини даҳшат оҳангида пичирлаб айтади. «Хогварц» қоровули Хагрид, ўтган йили ўша қамоқхонада икки ой ўтириб чиқди. Гарчи ушбу ёруғ оламнинг энг жасур кишилардан бири бўлса ҳам Азкабанга юборилаётганини эшитган Хагриднинг даҳшатли қиёфаси Гаррининг кўз ўнгидан ҳеч нари кетмайди.

«Тунги рицарь» қоронғи кўчаларда буталар-у, чиқинди ташлаш идишлари, телефон будкалари-ю, дарахтларни қўрқитганча шиддат билан учиб бормоқда. Бахтсиз Гарри эса тивит кўрпада ётиб, ўзини қўйгани жой топа олмаяпти. Маълум вақт ўтгач, Стэннинг ёдига Гарридан қаҳва учун ҳақ олгани тушиб қолди-ю, автобус Энглсидан Абердинга кескин ўтиб олаётганида Гаррининг ёстиғига тўкиб юборди. Автобусни тарк этиш учун юқори қаватдан халат ва шиппак кийган сеҳргар кишилар-у, афсунгар аёллар бирин-кетин пастга тушиб келишди. Улар, ушбу автобусдан чиқиб кетиш вақти етганидан чексиз қувонишаётганини бекитмадилар.

Йўловчилардан ёлғиз Гарри қолди.

- Ана Невилль, деярли етиб келдинг, - чапак урди Стэн, - Лондоннинг қаерида тушишинг керак?

- Диагон хиёбонида, - аҳд қилди Гарри.

- Жуда соз, - деди чиптачи, - Ундай бўлса маҳкам ушла!

ТАРАҚ-ТУРУҚ.

Хаёл ўтмай «Тунги рицарь» Чаринг-Кросс Роуд бўйлаб кетди. Гарри каравотга ўтириб, соҳил бўйидаги иморатлар-у, кўприк панжаралари «Тунги рицарь»ни ўтказиб юбориш учун сиқилаётганини кузатиб борди. Осмон бир оз ёришибди. Яна икки соат писиб ўтиришга тўғри келади. Шундан сўнг, «Гринготтс» очилиши билан банкка кириб боради-да, пулларини олиб, йўлга чиқади... Қаёққа боришини бола ҳали билмайди.

«Тунги рицарь» автобусининг ҳайдовчиси Эрни Ҳалокатфель тормозни бор кучи билан босди. Автобус абгор бўлган муассасанинг кичкина биноси олдида тўхтади. Ушбу муассаса – ички ҳовлисида Диагон хиёбонига олиб чиқадиган сеҳрли йўлга эга машҳур «Тешик қозон» майхонаси бўлади.

- Раҳмат, - миннатдорлик билдирди Гарри ҳайдовчига.

У автобус зиналаридан сакраб тушиб, сандиқ ва Хедвигнинг қафасини тўшама йўлга тушираётган Стэнга кўмаклашиб юборди.

- Хўш, - деди Гарри, - Хайр бўлмаса!

Лекин Стэн Гаррининг хайр-маъзурига эътибор қаратмай, «Тешик қозон»нинг ним қоронғи кириш йўлаги томон бақрайиб қолган.

- Ва ниҳоят, Гарри, - эшитилди кимнингдир овози.

Гарри ўгирилиб қарашга улгурмай, елкасига кимдир қўлини қўйганини ҳис этди. Бирдан чиптачи бақириб юборди:

- Воҳ! Эрн, бу ёққа чиқ! Бўл тез!

Гарри елкасидаги қўл соҳибига қараб, худди ошқозонига бир челак майдаланган муз тиқилгандай ҳис этди ўзини. Кимсан, шахсан сеҳргарлик вазири Корнелиус Фужнинг қўлига тушибди.

- Невиллнинг исмини нима дедингиз, жаноб вазир? - ҳаяжон-ла қичқирди тўшама йўлга сакраб тушган Стэн.

Узун йўл-йўл ридо кийган, бўйи паст, тўладан келган Фуж совқотган ва жуда чарчаган кўринди.

- Невиллнинг? - қовоқ солди у, - Бу боланинг исми Гарри Поттер.

- Ўзим ҳам шундай деб ўйлаган эдим! - хитоб қилди чиптачи, - Эрн! Эрн! Невилль аслида ким эканлигини топ-чи? Гарри Поттер! Унинг чандиғига кўзим тушган эди-я!

- Тўғри, - деди вазир лабини қимтиб, - Хўш, «Тунги рицарь» Гаррини олиб келганидан беҳад хурсандман. Бироқ биз «Тешик қозон»га киришимиз керак...

Фуж боланинг елкасини маҳкамроқ қисиб, майхонага туртиб киритди. Муассасанинг орқа эшиги ёнида қадди букчайган, юзи ажин босиб, тишлари тўкилиб кетган киши қўлида фонус ушлаб турибди. Бу Том, «Тешик қозон» соҳиби.

- Ниҳоят топибсиз-да уни, жаноб вазир! - хитоб қилди Том, - Бирон нарса узатай-ми? Пиво? Бренди?

- Чой берганинг маъқул... Бир чойнак, - буюртма берди ҳанузгача Гаррининг елкасидан қўлини олмаган вазир.

Орқада аллақандай ғачир-ғучур эшитилиб, Гаррининг сандиғи билан Хедвигнинг қафасини олиб кирган Стэн билан Эрни кўринди. Иккаласининг юзида қизиқсиниш барқ урмоқда.

- Нима учун бизга кимлигингни айтмадинг, а, Невилль? - сўради Стэн, Гаррига кулиб қараб.

Стэннинг орқасидан қараб турган Эрнининг юзи чиптачининг елкасида ўтирган бойқушдай кўринди.

- Ҳа, Том! Яна бир илтимос, - деди вазир, сўзларига алоҳида урғу бериб, - Бизга алоҳида хона ажратиб берсанг.

- Учрашгунча! - бахтсиз оҳангда хайрлашди Гарри, чиптачи Стэн ва ҳайдовчи Эрни билан.

Қўлига фонус ушлаб олган Том Фужга имо қилиб, ортидан юришни таклиф қилди. Улар тор йўлакдан юриб, кичкинагина меҳмонхонага киришди. Том бармоғини чертган эди ҳам-ки, каминда олов гуркуради. Шундан сўнг у, таъзим айлаб хонадан чиқиб кетди.

- Ўтир, Гарри, - деди Фуж, камин қаршисидаги креслолардан бирини кўрсатиб.

Гарри ўтирди. Каминдан иссиқ ҳарорат келаётганига қарамай, асабийлашганидан қўлининг эти худди совуқда қолгандай ғудда-ғудда бўлиб қолган. Фуж эгнидаги йўл-йўл ридосини ечиб, четга ташлади-да, кўкиш-яшил рангли костюмининг шимини тиззасидан тортиб, Гаррининг қаршисига жойлашиб ўтирди.

- Мен Корнелиус Фуж бўламан, Гарри. Сеҳргарлик вазири.

Гарри уни танийди, албатта. Кунлардан бир кун у Фужни жуда яқин масофада туриб кўрган. Фақат ўшанда Гарри кўринмас плаш остига бекиниб олган эди. Фуж буни билиши шарт эмас.

Хонага пижамаси устидан фартук ташлаб, чой, бир ликоп кесилган бўлка нон ва ёғ билан тузалган патнисни қўлига ушлаган Том кириб келди. У патнисни Гарри билан Фуж ўтирган креслолар ўртасидаги столча устига қўйди-да, хонани тарк этиб, эшикни ёпиб қўйди.

- Хўш, Гарри, - гап бошлади Фуж, чой қуйиб, - Ростини айтсам, яхшигина иш топиб бердинг-да, бизга. Холанг билан амакингдан сал ғалатироқ тарзда қочиб кетибсан-ми! Хайриятки, соғ-саломат экансан. Бу эса энг муҳими. Ҳар хаёлга бордим... 

Фуж нонига ёғ суртиб олди-да, ликопни Гарри томон туртиб қўйди.

- Ол, Гарри. Нондан ол. Туришингни қара, тирик мурдага ўхшаб қолибсан. Хўш... Ўйлайман-ки, мисс Маржори Дурслнинг шишиб кетиши билан боғлиқ бахтсиз ҳодиса оқибатлари тўла-тўкис бартараф этилганлигини эшитиб, хурсанд бўласан. Бир неча соат олдин Фавқулодда ҳолатларда сеҳр-жодуга барҳам бериш департаментининг икки нафар вакили Одамовилар хиёбонига юборилди. Мисс Дурслнинг танаси тешилиб, дами чиқарилди. Табиийки, унинг хотирасига ўзгартиришлар киритилиб, бўлиб ўтган ҳодисадан бирон-бир лавҳа қолдирилмади. Модомики, ҳеч кимга ҳеч қандай шикаст етмаган экан, ўтган ишга салавот.

Фуж Гаррига чашка узра қараб, кулиб қўйди. У ҳозир вазир эмас, гўё суюкли жияни билан суҳбат қуриб ўтирган тоғага ўхшаб кетди. Ўз қулоқларига ишонмай ўтирган Гарри эса оғзини очишга очди-ю, туйғуларини қандай ифодалаш кераклигини ҳали ўйлаб кўрмагани боис, яна ёпиб қўя қолди.

- Амакинг билан холангнинг бўлиб ўтган ҳодисага нисбатан муносабатларини билишни истадинг чоғи? - деди Фуж, гўё бола нима демоқчи бўлганининг фаҳмига етгандай бўлиб, - Яширмай, ростини айтишим керакки, иккаласи ҳаддан ташқари аччиқланди. Шунга қарамай, Рождество ва Пасха таътилларини «Хогварц»да ўтказишинг шарти билан келгуси ёз мавсумида сени ўз хонадонларига қабул қилишларига розилик берди.

Ниҳоят Гаррининг томоғи очилди.

- Рождество ва Пасха таътилларини доимо «Хогварц»да ўтказиб келганман, - деди у, - Энди эса Одамовилар хиёбонига умуман қайтмоқчи эмасман.

- Қўйсанг-чи, Гарри. Қизишма. Ишончим комилки, овуниб қоласан. Вақт ўтиб қариндошларингга бўлган муносабатинг ўзгаради, - деди Фуж, ташвишли оҳангда, - Нима қилганда ҳам улар сенинг оиланг. Ишонаман-ки, сизлар бир-бирингизни яхши кўрасиз... м-м-м... ич-ичдан...

Гарри вазирни ўз фикридан қайтармай қўя қолди. Ҳозир энг муҳими, келгусида уни қандай қисмат кутаётганини билишдир.

- Шундай қилиб, - гапини давом этди навбатдаги нон бўлагига ёғ суртаётган Фуж, - Ёзги таътилнинг сўнгги икки ҳафтасини қаерда ўтказишинг масаласини ҳал этишимиз қолди холос. Мен сенга шу ерда, «Тешик қозон»нинг бирорта хонасини ижарага олиб туришни таклиф қилган бўлар эдим ва...

- Тўхтанг, - деди Гарри, - Жазо масаласи нима бўлади?

Ҳеч нарсани тушунмаган Фуж кўзини пирпиратиб олди.

- Жазо?!

- Ахир мен қонунни буздим! - тушунтириш берди Гарри, - «Балоғатга етмаганлар орасида сеҳргарлик фаолиятини оқилона чеклаш тўғрисидаги декрет» талабларини буздим-ку!

- О, қадрдоним! Аҳамиятсиз бир гап учун сени жазога тортмаймиз-ку! - хитоб қилди Фуж, нон ушлаган қўлини силтаб, - Арзимаган бир бахтсиз ҳодиса бўлди-ўтди! Агар аммасини ишириб юборган ҳар кишини қамайверсак Азкабанда жой қолмайди!

Бола бу гапни сеҳргарлик вазирлиги билан муқаддам тўқнаш келган ҳолатлар билан мантиқан боғлай олмади.

- Бир йил олдин амакимнинг уйида менга алоқаси бўлмаган ёт-бегона уй эльфи музлаткич устидаги пудингни ерга йиқитиб юборгани учунгина сеҳргарлик вазирлиги томонидан расман огоҳлантирилган эдим! - маълум қилди у, қовоғини солиб, - Ўшанда сеҳргарлик вазирлиги, агар Дурсллар уйида бирон-бир ўхшаш сеҳр-жоду содир этилар экан, «Хогварц»дан ҳайдалишим муқаррарлиги ҳақида мени огоҳлантирган эди!

Ё Гаррининг кўзи алдаяпти, ё чиндан ҳам Фуж ўзини ноқулай ҳис эта бошлади.

- Вазият ўзгарди, Гарри... Қарор топган бундай шароитда... шуни инобатга олиш керакки... Менга қара, ахир сен «Хогварц»дан ҳайдалишни истамайсан-ку, шундай эмасми?

- Истамайман, албатта!

- Унда нима гап? - кулиб юборди Фуж, - Нонингни е, Гарри. Том сенга хона тайёрлашга улгурган-улгурмаганини бориб кўрай-чи.

Гарри хонадан чиқиб кетаётган Фужнинг орқасидан қараб қолди. Ҳар қалай нимадир юз беряпти. Модомики, Гарри қилмишига яраша жазога тортилмас экан нима учун Фуж уни шахсан ўзи «Тешик қозон»да қарши олди? Бўлиб ўтган ишлар-у, гап-сўзларни энди хотиржам мулоҳаза қилиб чиққан Гаррининг миясида навбатдаги савол туғилди: сеҳргарлик вазирининг мажбуриятларига балоғатга етмаган ҳар бир сеҳргарнинг шўхликлари билан шахсан шуғулланиш кирмаса керак ҳар қалай?

Хонага Фуж билан Том кириб келишди.

- Ўн биринчи хона бўш экан, Гарри, - хабар берди Фуж, - Менимча ўша хона сенга мақбул бўлади. Фақат бир гап бор... умид қиламан-ки, мени тўғри тушунасан... Сен Лондоннинг магллар томонига чиқма... Мен шуни истаган бўлар эдим. Диагон хиёбони сарҳадларини тарк этма, яхшими? Кечқурун эса, қош қораймай хонангга қайт. Сен ақллисан, ҳамма нарсани ўзинг тушунасан. Том сенга қараб туради. Хўпми?

- Хўп, - секин жавоб берди Гарри, - Фақат нима учун?...

- Чунки сени боз йўқотиб қўйишни истамаймиз, - ҳузур қилиб кулди Фуж, - Йўқ, йўқ... яхшиси биз сени қаерда эканлигингни билиб турганимиз маъқул... яъни...

Фуж йўталиб олди-да, ўзининг йўл-йўл ридосини олди.

- Хўп, майли. Мен борай. Бир дунё юмуш кутиб турибди...

- Блэк масаласида ижобий ўзгаришлар борми? - шунчаки қизиқиб сўради Гарри.

Боланинг кутилмаган саволини эшитган Фуж ридонинг кумуш илгагини кескин қўйиб юборди.

- Нима ҳақида сўрадинг? Э ҳа, хабаринг бор экан-да. Хўш... нима десам бўлар экан... йўқ, ҳозирча йўқ. Лекин бу узоқ давом этмайди. Азкабан қўриқчилари мағлубият нима эканлигини билишмайди... Ҳозир эса улар одатдагидан ҳам баттар ғазабнок. 

Фуж ўз гапидан ўзи сесканиб кетди.

- Хўш, энди хайрлашамиз.

У қўлини узатди. Қўл сиқишаётган Гаррининг хаёлига кутилмаган ўй келиб қолди.

- М-м-м... жаноб вазир. Бир илтимос қилсам бўладими? 

- Албатта, - кулиб қўйди Фуж.

- Хабарингиз бўлса керак, «Хогварц» да учинчи йил таҳсил кўраётган ўқувчиларга мактаб яқинидаги Хогсмёд қишлоғига ташриф буюриб боришга ижозат берилади. Бироқ холам билан амаким керакли қоғозга имзо чекишмади. Сиз имзо чекиб бера оласизми?...

Фуж хижолат тортиб қолди.

- Ах, - ғудуллади у, - Йўқ, Гарри, узр. Ота-онанг ёки васийликка олган кишилар сирасига кирмас эканман, имзо чека олмайман...

- Ахир сиз сеҳргарлик вазирисиз-ку, - ишонч-ла гапирди бола, - Сиз рухсат берсангиз бўлди...

- Йўқ, Гарри, маъзур кўрасан. Қонун ҳамма учун баробар, - бир маромли оҳанг-ла рад этди Фуж, - Бу йил бўлмаса келаси йил борарсан ўша қишлоққа. Умуман олганда шуниси яхши бўлибди... ҳа... бўлди, кетар вақтим бўлди. Умид қиламан-ки, Гарри, сенга бу ер ёқади.

Сўнгги бор кулиб, боланинг қўлини сиқиб қўйган Фуж хонадан чиқиб кетди. Чақнаб, порлаб турган Том бир қадам олдинга ташлади.

- Марҳамат қилиб ортимдан юрсангиз, мистер Поттер, - лутфан таклиф қилди у, - Нарсаларингизни хонангизга элтиб қўйдим...

Гарри Томга эргашиб, чиройли ёғоч зинапоядан юқорига, мисдан тайёрланган «11» рақами қоқилган эшик қаршисига кўтарилди. 

Хонада кўринишидан жуда қулай бўлиб, каравот ва астойдил сайқал берилган мебелнинг зарурий турлари билан жиҳозланган. Каминда гулхан ёнмоқда. Кийим жавони устида эса...

- Хедвиг!

Қордай оппоқ бойқуш тумшуғини шақиллатганича, Гаррининг қўлига келиб қўнди.

- Жуда ақлли экан бойқушингиз, - кулиб қўйди Том, - Беш дақиқа ўтар-ўтмас изингиздан етиб келди. Агар бирон нарса керак бўлса, мистер Поттер, тортинманг, шахсан ўзимга бемалол мурожаат қилаверинг.

У боз таъзим бажо айлаб, хонани тарк этди.

Деразадан кўриниб турган осмон ўзининг майин-мовий тусини дастлаб совуқ кул ранг-пўлат тусга, сўнг аста-секин тилла ранг нуқталар билан безалган пушти тусга алмаштирди. 

Каравотда Хедвигнинг патларини ўйнаб узоқ ўтирган Гарри атиги бир неча соат олдин Одамовилар хиёбонини тарк этгани, уни мактабдан ҳайдаб юборишмагани ва олдинда Дурсллардан мутлақо холи бўлган икки ҳафта кутаётганига ҳеч ишонгиси келмади.

- Бугун жуда ғалати тун бўлди-да, Хедвиг, - эснади у.

Бола бошини ёстиққа қўйиши билан кўзойнагини ҳам ечмай тарашадай қотиб қолди.
###################
Sever.UZ
http://uzsmart.ru
http://ka4ka.uz
http://sever.uz
##################


