[IMG]
men.png
11
Taksichi ularni tibbiy yordam markaziga olib bordi, ularning yuklarini mashinadan tushirib, jo'nab qoldi. Torn yuz bergan voqeadan o'ta ta'sirlanib ketgandi. Barcha savollarga uning o'rniga Jennings javob berdi. U o'zlarining haqiqiy ismlarini aytmadi va shunday yolg'on to'qidiki, unga kasalxonadagilar ishonishdi. U o'lgudek ichishganini va qo'riqchi itlar tomonidan muhofaza qilinadigan xususiy mulkka borib qolishganini aytdi. Bu shahar atrofida yuz bergan, o'ta mastlikda ular panjaradan oshib o'tishib, itlar hujumiga duch kelishgandi. Ularning yaralariga dori qo'yishdi, quturishga qarshi emlashdi va bir haftadan so'ng qon topshirgani kelishlarini buyurishdi. Ular bu yerdan chiqib kichikroq mehmonxonaga borishdi va soxta ismlar bilan u yerga joylashishdi.
Torn telefonga yopishdi va Jennings xonada u yoqdan bu yoqqa yurayotganida, Katerina bilan boyolanishga urindi.
- Ular seni o'ldirishi mumkin edi, ammo o'ldirishmadi, - dedi Jennings tahlikali ovozda. - Ular MYeNI o'ldirishga urinishdi.
Torn Jenningsga jim bo'lishini so'rab qo'lini ko'tardi va Jennings uning ko'ylagida qon dog'ini ko'rdi..
- Eshityapsanmi, Torn?! Ular menga tashlanishdi!!
- Bu kasalxonami? Ha, u 44-palatada.
- E Xudo, agar kameram bo'lmaganida edi... - davom etdi Jennings.
- Iltimos, jim turib tur, gaplashib olay.
- Biz nimadir qilishimiz kerak, Torn. Eshityapsanmi?
Torn Jenningsga o'girildi va uning bo'ynidagi jarohatga ko'zi tushdi.
- Menga Megiddo shahrini top, - dedi u.

- Jin ursin, qaerdan topaman?
- Bilmadim. Kutubxonaga bor.
- Kutubxonaga? Obbo!
- Allo? - dedi Torn. - Katerina?
Katerina erining ovozidagi tashvishni sezib, karavotga o'tirdi. U go'shakni sog' qo'lida ushlab turar, bir qo'li harakatsiz osilib turardi.
- Tuzukmisan? - dedi Torn xavotirlanib.
- Ha. Senchi?
- Ha. Men shunchaki...
- Qaerdasan?
- Rimda. "Imperator" mehmonxonasida.
- Nima bo'ldi?
- Hech narsa.
- Kasalmasmisan?
- Yo'q.
- Jeremi, bu yoqqa qayt.
- Hozir emas.
- Men qo'rqyapman.
- Hech narsadan qo'rqma.
- Uyga qo'ng'iroq qilsam, go'shakni hech kim ko'tarmayapti.
Torn Jenningsga qaradi. U kiyinib, ko'chaga chiqib ketishga tayyorlanayotgandi.
- Jerri, - dedi Katerina. - Yaxshisi, uyga boraqolay.
- Joyingdan jilma, - iltimos qildi Torn.

- Demendan tashvishdaman.
- Uyga umuman yaqinlasha ko'rma, Katerina!
- Borishim KERAK...
- Quloq sol, Katerina. Uyga bora ko'rma!
Katerina uning ovozidagi xavotirni sezib jim bo'lib qoldi.
- Agar mendan tashvishlanayotgan bo'lsang, - dedi u, - buning hojati yo'q. Men ruhshunos bilan gaplashdim va ba'zi narsalarni tushuna boshladim. Bunga Demen emas, o'zim sababchi ekanman.
- Katerina...
- Men hozir litium ichyapman. U tushkunlikka qarshi yordam beradi. Men uyga ketmoqchiman. Sening ham qaytishingni istayman. - U jim bo'lib qoldi. Uning ovozi birdan xirillab chiqa boshladi. - Hammasi yaxshilik bilan tugashini xohlayman.
- Bu dorini senga kim berdi? - so'radi Torn.
- Grier.
- Kasalxonadan ketma, Katerina. Men qaytgunimcha, hech qaerga siljima.
- Uyga ketmoqchiman, Jerri.
- Xudo haqqi...
- Men soppa-sog'man!
- Yo'q!
- Tashvishlanma.
- Katerina!
- Men uyga ketaman, Jerri.
- Yo'q! Men qaytaman.
- Qachon?
- Ertalab.

- Balki uyda biror voqea yuz bergandir? Uyga qo'ng'iroq qilsam...
- Ha, uyda NIMADIR sodir bo'lgan, Katerina.
Katerina bu so'zlardan so'ng jim bo'lib qoldi.
- Jerri? - so'radi u sekingina. - Nima bo'ldi?
- Telefonda aytolmayman, - o'tinch bilan dedi Torn.
- Nima bo'ldi? Uyimizda nima bo'ldi?
- Meni kutib tur. Kasalxonadan ketma. Men ertalab yetib boraman va hammasini tushuntirib beraman.
- Iltimos...
- Bu SYeNI deb emas, Katerina. Sen bilan hamma narsa joyida.
- Nima deyapsan?
Jennings Tornga qaradi va bosh chayqadi.
- Jerri?
- U bizning farzandimiz emas, Katerina. Demen bizning bolamiz emas.
- Nima?
- Uyga bora ko'rma, - ogohlantirdi Torn. - Meni kut.
U go'shakni qo'ydi. Katerina hayratdan qotib qolgandi. Birdan u vahima uni tark etayotganini sezdi. Dori ta'sir qilgan va uning xayoli joyiga kelib qolgandi. Katerina go'shakni ko'tardi va uyining telefon raqamini terdi. Go'shakni hech kim ko'tarmadi. U karavot yonidagi tugmachani bosdi.
- Eshitaman, xonim? - degan ovoz keldi.
