[IMG]
men.png
2
Tornlar katoliklarga mansub bo'lishsada, hech qachon ibodat qilishmasdi. Katerina ba'zida duo o'qib turar, cherkovga esa faqatgina diniy bayramlarda borardi. Torn Katerinadan farqli o'laroq, o'g'li Demenni cho'qintirishmaganiga befarq qarardi. To'g'ri, ular bunga urinib ko'rishdi. Ular chaqaloqni cherkovga olib borishdi, lekin cherkovga kirganlarida chaqaloqning dahshatga tushib chinqirganini ko'rishgach, ortga qaytishni ma'qul topishdi. Muqaddas suvni olib ularning ortidan ko'chaga chiqqan ruhoniy, agar ular farzandini cho'qintirishmasa, u Xudoning dargohiga hech qachon tusha olmasligini aytdi. Ammo Torn go'dakning qattiq qo'rqqanini ko'rib, cho'qintirishdan voz kechdi. Katerinani tinchlantirish uchun Demenni keyinroq cherkovga olib borishini aytdi.
Lekin bu narsa bo'lmadi. Tez orada ular ishga shunchalik berilib ketishdiki, cho'qintirish butunlay xayoldan ko'tarildi. Iqtisodiyot masalalari bo'yicha konferentsiya yakunlanib, Tornlar yana Vashingtonga qaytishdi. Torn prezident maslahatchisi lavozimida ishga kirishdi va ko'zga ko'ringan siyosiy shaxsga aylandi. Ularning Virjiniya shtatidagi qarorgohida yig'ilishlar o'ta boshladi. Gazetalar va jurnallar orqali Tornlar hammaga tanila boshlashdi. Ular boy edilar va yuqoriga tez ko'tarilishdi. Ularning davrasida prezidentni ham tez-tez ko'rish mumkin edi. Shuning uchun Tornning Buyuk Britaniyaga elchi sifatida tayinlanishi ham kutilmagan hol bo'lmadi.

Londonga kelishgach, Tornlar o'n yettinchi asrga mansub Pirford qo'rg'oniga joylashishdi. Ularning hayoti, ayniqsa Katerina uchun shirin tushga o'xshardi, u judayam baxtli edi.
Pirford qo'rg'onining tarixi qadim zamonlarga borib taqalardi. Bu yerda tepaliklar bor edi. Atrof esa bir paytlar qirol Genrix V to'ng'iz ovlagan o'rmon bilan o'ralgandi.
Uydagi ishlarni bajarish uchun xizmatchi Gortonlardan tashqari yana bir necha xizmatchilar yollandi. Katerina o'z ishlari bilan mashg'ul bo'lgan paytda Demenga Chessa ismli enaga qiz qarardi. U ko'plab o'yinlarni bilar, Demenni xuddi o'z o'g'lidek yaxshi ko'rardi. Ular soatlab birga bo'lishar, Chessa unga ko'lmakdan itbaliq va ninachilar tutib berardi.
Bolakay juda chiroyli edi. U uch yoshga to'lgandi. Bundan tashqari, Demen o'ta aqlli bo'lib, juda kuzatuvchan ham edi. U tikilganda ancha-muncha kattalar ham uning nigohiga dosh berolmasdi. Bolakay olma daraxti tagida odamlarni soatlab kuzatib o'tirishdan charchamasdi. Oila haydovchisi Gorton Demenni mashinasida tez-tez olib yurardi. Unga bolakayning indamay o'tirishi yoqardi.
- U xuddi o'zga sayyoralikka o'xshaydi, - dedi bir kuni Gorton o'z xotiniga, - uni odamlarni o'rganish uchun yerga yuborishgan shekilli.
- Onasi eshitib qolsa xafa bo'ladi, - dedi xotini.
- Men hech qanday yomon narsani nazarda tutganim yo'q. Faqat u juda g'alati bola.
Yana bir g'alatilik shunda ediki, Demen kamdan-kam ovoz chiqarardi. U quvonganini tabassum bilan bildirar, xafa bo'lganda esa ovoz chiqarmay yig'lardi. Bir kuni Katerina bu haqda shifokorga aytganida, shifokor uni tinchlantirgandi.
Albert Eynshteyn to'rt yoshigacha gapirmagan, Demen esa endigina uch yarimga to'lgandi. Nima bo'lmasin, u Katerina bilan Jeremining hayotlari ifodasi edi.
