[IMG]
men.png
- Saudiya Arabistoni masalasida noto'yori qarorga kelmang.
- Bir qarorga kelib bo'ldim, - dedi Torn. - Yoki boshqa birov boradi yoki uni keyinroqqa qoldiramiz.
- Qachonga?
- Keyinroqqa, - javob berdi Torn. - Qachon borgim kelganida o'shanda.
Eshik ochilib, pastakkina kishi ko'rindi. U ruhoniy edi. Uning kiyimlari g'ijim bo'lib ketgandi. Yordamchilar bir-birlariga qarashdi.
- Mumkinmi - dedi ruhoniy kuchli italyancha talaffuz bilan, - siz bilan xoli gaplashsam bo'ladimi?
- Gospital haqidami?
- Si.
Torn bosh irg'adi va yordamchilar sekin tashqariga yo'l olishdi. Ular chiqib ketishgach, ruhoniy eshikni yopdi va unga g'amgin qiyofada tikildi.
- Xo'sh, - dedi Torn.
- Bizning vaqtimiz oz qoldi.
- Nima?
- Siz gapimga quloq solishingiz shart.
Ruhoniy eshikka suyanganicha qimirlamay turardi.
- Nima demoqchisiz? - so'radi Torn.
- Siz Xudoga, Xaloskoringizga ishonishingiz shart. Hozirning o'zida
Bir necha soniyaga jimlik cho'kdi.

- Marhamat, janob
- Kechirasiz, - uning gapini bo'ldi Torn. - Agar sizni to'yori tushungan bo'lsam, siz oldimga shaxsiy masalada kelgandingiz, shundaymi?
- Siz imon keltirishingiz shart, - davom etdi ruhoniy, - ana shundagina iblisning farzandini yenga olasiz.
- U bir marta o'ldirdi, - pichirladi ruhoniy, - yana o'ldiradi. U barcha mulkingiz uning qo'liga o'tmagunicha o'ldiraveradi.
Ruhoniy unga yaqinlashdi, uning ovozida hayajon bor edi.
- Faqat Xudoning yordamida u bilan kurasha olasiz, - po'pisali ohangda gapirdi u. - Unga imon keltiring.
Torn qo'ng'iroq tugmasini bosdi.
- Men eshikni yopib qo'ydim, janob Torn, - dedi ruhoniy.
Torn uning so'zlaridan cho'chib ketdi.
- Eshitaman? - kotibaning ovozi eshitildi.
- Soqchilarni bu yerga jo'nating.
- Nima bo'ldi, janob?
- O'tinaman, janob, - hayqirdi ruhoniy, - gaplarimni tinglang.
- Janob? - qaytardi kotiba.
- Farzandingiz dunyoga kelgan o'sha tunda men gospitalda edim, janob Torn, - dedi ruhoniy.

Torn qotib qoldi. U Tassone otadan ko'z uzolmasdi.
- Men doyalik qilganman, - dedi ruhoniy. - Men uning tug'ilishiga guvoh bo'lganman.
Yana kotibaning tahlikali ovozi eshitildi.
- Janob Torn? Men sizni eshitmayapman.
- Hech narsa. Faqat, joyingizda bo'lib turing.
U dahshat bilan ruhoniyga tikildi.
- O'tinaman, - dedi Tassone, ko'z yoshlarini zo'rg'a tiyib.
- Nima kerak sizga?
- Sizni qutqarmoqchiman, janob Torn. Xudo mening gunohimni kechirishini istayman.
- O'yolim haqida nima bilasiz?
- Hamma narsani.
- Nimani? - do'q urdi Torn.
Ruhoniy qaltirab ketdi.
- Men uning onasini ko'rganman.
- Mening xotinimnimi?
- Uning ONASIni, janob Torn!
- Meni shantaj qilmoqchimisiz?
- Yo'q, janob.
- Unda mendan nima istaysiz?
- AYTIB BERMOQCHIMAN.

- Nimani?
- Uning onasini.
- Gapiring, uning onasiga nima bo'lgan?
- Uning onasi sh o q o l e d i! - Ruhoniy ingrab yubordi. - Farzandingiz shoqoldan tug'ilgan. Buni o'z ko'zlarim bilan ko'rganman!
Eshik shahd bilan ochildi. Xonaga soqchi va Tornning yordamchilari, kotiba otilib kirishdi. Torn rangi oppoq holda bir so'z demay o'tirardi. Ruhoniyning ko'zlaridan duvillab yosh to'kilardi.
- Bu yerda biror narsa bo'ldimi, janob? - so'radi soqchi.
- Ovozingiz g'alati eshitildi, - qo'shib qo'ydi kotiba. - Eshik esa berk edi.
- Bu kishini zudlik bilan olib chiqib ketinglar, - dedi Torn. - Agar bu yerda yana paydo bo'lsa, qamoqqa olinglar.
Hech kim joyidan qimirlamadi. Soqchi nima qilishni bilmasdi. Tassone sekin eshik tomon jo'nadi. Ostonada u Tornga o'girildi.
- Xudoga ishoning, - qayg'uli ohangda pichirladi u va chiqib ketdi.
- Nega kelibdi? - so'radi yordamchilardan biri.
- Bilmayman, - javob berdi Torn. - U aqldan ozgan shekilli.
Ko'chada esa Gaber Jennings avtomobilga suyanganicha ikkinchi fotoapparatini tekshirardi. U soqchi ruhoniyni kuzatayotganini ko'rdi va ikki marta suratga tushirdi.
Soqchi uni ko'rib qoldi.

- Bu mashmashalar joningizga tegmadimi? - dedi u fotoapparatga imo qilib.
- Mashmashalar jonu dilim, - dedi kulib Jennings va ruhoniyni ortidan yana suratga oldi.
Kechqurun Jennings qorong'i xonada o'tirganicha olgan suratlarini tomosha qilardi. Fotokamerasining yaxshi ishlashiga ishonch hosil qilish uchun u o'ttiz oltita surat olgandi. Ulardan uchtasi yaroqsiz chiqdi. Bu aynan Tornlarning uyidagi tug'ilgan kun marosimida enagani suratga olgandagi kabi nuqson edi. Endi bu narsa ruhoniy bilan yuz berayotgandi. Ruhoniyning barcha suratlarida dog' bor edi.
Jennings beshta suratni qo'liga oldi. Ruhoniyning soqchi bilan turgan paytdagi ikkita surati, soqchining yolg'iz holdagi ikkita surati va yana ruhoniyning surati. So'nggi suratdagi dog' ingichka shaklda edi.
Bu dog' ruhoniyning ustida turar, go'yoki uzun nayza uning boshi uzra sanchilganday edi. Jennings o'yga toldi. Chamasi, o'ta kuchli hayajonda bo'lgan kishidan qandaydir nur taralar va bu nurni suratga olsa bo'lardi.
Bu Jenningsni hayajonlantirib yubordi va u o'ta sezgir fototasmalarni topish uchun ma'lumotnoma titkilashga tushdi. Bu fototasmalar 3-X-600 tasmalari bo'lib, u yaqindan beri ishlab chiqarilayotgandi. Uning sezgirligi o'ta yuqori - hattoki sham shu'lasida ko'rinib turgan jismlarni ham muhrlay olardi.
