[IMG]
men.png
- Kiring, - deb kulimsiradi Torn suratkash muxbir eshikni ochganida. - Keling, o'tiring.
Jennings fotomuxbirlik faoliyatida o'z "qurboni"ga birinchi marta shunchalik yaqin o'tirardi. Bu yerga kirish u o'ylaganidan osonroq bo'ldi. Uning tizzasi qaltirar, yuragi tez-tez urardi.
- Fotoapparatingizni sindirganim uchun sizdan uzr so'rayman, - dedi Torn.
- Hechqisi yo'q, o'zi eski edi.
- Uning pulini to'lamoqchiman.
- Yo'q, yo'q...
- Yo'q demang.
Jennings yelkasini qisdi.
- Eng yaxshi fotoapparat rusumi qaysi?
- Kerakmas.
- Eng zo'rining nomini aytsangiz bo'ldi.
- Nemislarniki. "Pentafleks-300".
- Kelishdik. Kotibamga manzilingizni aytarsiz.
Torn suratkashga diqqat bilan razm soldi. Uning oyog'idagi ikki xil paypoq ham, kurtkasining yoqasidan chiqib osilib turgan iplar ham Tornning nazaridan chetda qolmadi. Jennings odamlarni hayratga soladigan holda kiyinishni yoqtirardi. U o'zining tashqi ko'rinishi bilan suhbatdoshini boshi berk ko'chaga olib kirib qo'yishini bilardi.
- Men sizni yig'ilishda ko'rdim, - dedi Torn.

- O'z vaqtida kerakli joyda bo'lishga har doim harakat qilaman.
- Tirishqoq ekansiz.
- Rahmat.
Torn o'rnidan turdi, barni ochib, bir shisha brendi oldi. Jennings uning brendi quyishini kuzatib turdi va o'ziga uzatilgan qadahni oldi.
- Kecha haligi yigitga zo'r javob qildingiz, - dedi Jennings.
- Shunday deb o'ylaysizmi?
- Ha.
- Men esa yo'q.
Ular birinchi bo'lib kim gap ochishini kutib vaqtni cho'zishardi.
- Men uning fikrlariga qo'shilaman, - dedi Torn. - Endi gazetalar men haqimda istaganini yozishadi.
- Matbuotni bilasiz-ku.
- Ha.
- Axir ular ham yashashi kerak.
- To'yori.
Ular brendini maydalab ichishardi. Torn deraza oldiga keldi va tashqariga qaragancha so'radi:
- Siz qarindoshingizni izlayapsizmi?
- Ha, janob.
- U ruhoniy Tassonemi?
- U ruhoniy, lekin ismini aniq bilmayman. U onamning akasi. Ular yoshliklarida bir-birlarini yo'qotib qo'yishgan.

Torn Jenningsga qaradi va u Tornning nigohida ajablanish alomatini ko'rdi.
- Demak, siz uni yaxshi bilmaysiz? - so'radi elchi.
- Yo'q, janob. Men uni topmoqchiman.
Torn qovog'ini uydi va stulga o'tirdi.
- So'rasam maylimi?... - so'z boshladi Jennings. - Agar u sizning oldingizga nega kelganini bilganimda edi, men...
- U bir kasalxona masalasida kelgandi. U... xayriya so'ragandi.
- Qaysi kasalxonaga?
- Rimdagi. Aniq esimda yo'q.
- U sizga manzilini aytmadimi?
- Yo'q. Buni qarang, men unga pul jo'natmoqchiman, lekin manzilini bilmayman.
Jennings bosh irg'adi:
- Demak, ikkimiz ham uni izlayapmiz ekan.
- Shunaqaga o'xshaydi, - dedi Torn.
- U shunchaki kelib-ketdimi?
- Ha.
- Uni boshqa ko'rmadingizmi?
Tornning yuzi burishdi. Jennings buni sezdi va elchi nimanidir yashirayotganini bildi.
- Qaytib ko'rmadim.
- Men o'ylovdimki... biror joyda nutq so'zlayotganingizda balki ko'rgandirsiz?
Ularning nigohlari to'qnashdi va Torn Jennings u bilan qandaydir o'yin o'ynayotganini sezdi.

- Ismingiz nima? - so'radi u.
- Jennings. Gaber Jennings.
- Janob Jennings...
- Gaber.
- Gaber. - Torn uning yuziga uzoq tikildi, keyin ko'zlarini oyna tomon qadadi. - Men o'sha kishini topishim zarur. O'sha ruhoniyni. Men unga qo'pollik qildim. Undan uzr so'ramoqchiman.
- Nima uchun?
- Men unga ortiqcha qo'pollik qildim. hattoki, uning gapini oxirigacha eshitmadim.
- U bunga o'rganib qolgan bo'lsa kerak. Xayriya so'ragan paytda...
- Uni topishim shart. Bu men uchun juda muhim.
Tornga qarab uning gaplari to'yoriligini bilish qiyin emasdi. Jennings to'yori yo'ldan ketayotganini bildi, ammo bu yo'l uni qayoqqa olib borishini bilmasdi.
- Agar uni topsam, sizga xabar beraman, - dedi u.
- Yaxshi bo'lardi.
Torn bosh silkidi. Jennings o'rnidan turib, uning qo'lini siqib qo'ydi.
- Siz nimadandir hayajonlanyapsizmi, janob elchi? Umid qilamanki, dunyo portlab ketmas.
- Yo'q, - jilmaydi Torn.
- Men sizning muxlisingizman. Shuning uchun doim sizni kuzatib yuraman.
- Rahmat.

Jennings eshik tomon yurdi, ammo Torn uni to'xtatdi.
- Janob Jennings?
- Ha, janob?
- Men bir narsani bilmoqchi edim. Siz o'sha ruhoniyni hech ko'rganmisiz?
- Yo'q.
- Siz u mening ma'ruzamda qatnashganini so'radingiz-a? Balki u...
- Nima?
- Yo'q, yo'q. Ahamiyati yo'q.
- Oilaviy suratingizni olib qo'yaymi? - so'radi kutilmaganda Jennings.
- Hozir vaqti emas.
- Balki bir necha kundan so'ng sizga qo'ng'iroq qilarman?
- Mayli.
- Bo'pti, qo'ng'iroq qilaman.
Muxbir xonani tark etdi. Torn uni diqqat bilan kuzatdi. Bu kishi nimanidir biladi, lekin ruhoniy haqida nima bilarkin? Tasodifan tanishib qolgan bu muxbir nima uchun kechayu kunduz uni kuzatib yurgan ruhoniyni izlayapti? Torn uzoq o'ylandi, lekin savollariga javob topolmadi. Keyingi paytdagi voqealar singari bu ham uning uchun bir tasodifdek tuyuldi.
