[IMG]
men.png
 *
Ular jim bo'lib qolishdi. Morgan stakanni ushlaganicha do'stiga qarab turardi. Joan ham katta-katta ochilgan ko'zlarini Bugengagendan uzmasdi. Olim gapida tez davom etdi:
- Amerika elchisining ismi Jeremi Torn edi. Uning endigina tug'ilgan o'g'li Rimdagi gospitalda o'ldirilgan. Va qandaydir ruhoniyning iltimosi bilan Torn boshqa chaqaloqni boqib olgan. Aslida o'sha ruhoniy Shaytonning malayi bo'lgan. Torn bu chaqaloq o'zlarining bolasi ekanligiga xotinini ishontirgan. Tornlar bolakayni yaxshi ko'rishardi, u Londonda voyaga yetdi. Er-xotinlar aslida bu bolaning shoqoldan tug'ilganligini bilishmasdi! Tez kunda bola o'zining kimligini bilib qolganlarni yo'qota boshladi. Ana shunda Torn mendan yordam so'rab keldi. Uning dastlabki so'zlaridanoq Torn haqiqatni aytayotganini tushundim. Men Tornga Shaytonga qarshi yagona qurol - yetti dona pichoqni berdim. Bu pichoqlarni Uning tanasiga sanchish lozim edi. Bu paytga kelib Tornning xotini ham haqiqatni bilib qolgan ikki baxtiqaro kabi o'lgandi. - Bugengagen bosh chayqadi. - Politsiyachilar Tornni Shaytonning o'g'liga pichoq sanchgunicha otib tashlashdi. Ular "elchi xotinining o'limdan keyin jinni bo'lib qolgan" deb o'ylashgandi!
Bugengagen yana gazetadagi suratga imo qildi. U faqat bir narsani, Morgan uning so'zlariga ishonishini, dahshatli xavfni anglashini va tezroq harakat qilishini istardi. - Bola hali ham tirik!
Oraga uzoq sukunat cho'kdi, keyin Morgan so'radi:
- U hozir qaerda?

- Amerikada. Amakisi - marhum Tornning akasinikida yashayapti. Kitobda yozilganidek: "U yerda Uning qudrati oshadi, u vayron qiladi va kuchayadi, dunyoning eng kuchli va aqllilari uning quroliga aylanishadi".
- Maykl, zudlik bilan Amerikaga jo'naymiz! - qichqirdi Joan Xart jon holatda.
- Ovozingni o'chir! - dedi Maykl. Bugengagenning aytganlari aqlga sig'masdi.
Bugengagen engashib, poyafzali orasidan charm xalta chiqardi. U xaltani stol ustiga qo'ydi.
- Sen buni bolaning yangi ota-onasiga berishing kerak, - dedi Bugengagen. - Buning ichida pichoqlar va ularga hamma narsani tushuntiruvchi maktub bor.
Morgan Bugengagenga tushunolmay qoldi. Uning ertaksifat hikoyasini tingladi, mayli unga ishondi ham, endi bu bema'ni safsatabozlikda ishtirok ham etish nimasi?
- Kechir, Karl,- ikkilandi Maykl bosh chayqab. - Sen mendan...
- Ularni ogohlantirish zarur! - uning so'zini bo'ldi Bugengagen. Qo'shni stoldagi mijozlar ularga qaray boshlashdi. Arxeolog bo'g'iq ovozda shivirlay boshladi.
- Men ancha qaridim, buning ustiga kasallik. Buni o'zim bajara olmayman. Men haqiqatni biladigan yagona odamman, men...- Bugengagen miyasiga kelgan fikrdan qo'rqib ketdi chamasi, so'zlarini yakunlashga qurbi yetmadi.
- Nima? - so'radi Morgan.

Olim stakanga ko'z tikdi:
- Xavfdan ehtiyot bo'lishim kerak.
Morgan g'amgin bosh chayqadi:
- Aziz do'stim, axir mening o'zimga yarasha obro'im bor.
Bugengagen keskin tarzda dedi:
- Shuning uchun ham buni sen bajarishing kerak! Ular senga ishonishadi!
Mayklni uning bu so'zlari qanoatlantirmadi. U Bugengagenning talvasali holatidan tashvishlana boshladi. Buning ustiga u ustozining iltimosiga jiddiy qaramayotgandi.
- Ammo, Karl, meni boshqacha tushunishadi...
Bugengagen o'rnidan turdi. Botayotgan quyosh nurlari uning yuziga tushib, olimning jiddiylik va qat'iyat aks etgan qig'fasiga salobat bag'ishladi.
- Yur, Igael devoriga, - buyurdi Bugengagen.
Bu buyruq edi va Morgan bundan bosh torta olmasligini tushundi. Bu safar qarshilik ko'rsatishning iloji yo'q edi.
- Xo'sh, keyin-chi? - so'radi u hamma narsa hal bo'lganini bilsa-da.
- Ketdik, - takrorladi Bugengagen va "Jip" mashinasi tomon keta boshladi.
- Sizlar bilan borsam maylimi? - so'radi Joan tabassum qilib ularning roziligini olish umidida.

Morgan inkor ma'nosida bosh chayqadi.
- Mehmonxonada kutib tur. Biz tezda qaytamiz, - u Joanni o'pib qo'ydi.
- Bo'pti, - dedi Joan xo'rsinarkan. - Ammo aytib qo'yay, uzoq kutib o'tirgani toqatim yo'q.
Maykl kuldi va unga havoyi bo'sa yo'llab, ko'zdan g'oyib bo'ldi. Bu ularning oxirgi uchrashuvi edi. Joan Xart bunga ko'nikishi va buning asl sababini anglab yetishi uchun juda ko'p vaqt kerak bo'ldi.
Atrofi devor bilan o'ralgan Belvuar qo'rg'oni Eykra shahri yaqinida, Sibulan vodiysining qoq chegarasida joylashgandi. Qo'rg'on o'n ikkinchi asrda, Yevropadan kelgan salb yurishi ishtirokchilari tomonidan qurilgandi. Ular qo'rg'onni Isoning xotirasi uchun qurishgandi. Va aynan Belvuar qo'rg'oni ostida Bugengagen zarur isbotni topgandi - Iblis AYNI PAYTDA odamlar orasida edi.
Motorning bo'g'iq guvillashidan qo'rg'onning qadimiy devorlari yonida o'tlab yurgan qo'ylar boshlarini ko'tarishdi. Tong otib kelayotgan, vodiy uzra quyosh qizarib chiqayotgandi. "Jip" tepalik ortidan kutilmaganda paydo bo'ldi va qo'ylar har tarafga qarab qochib qolishdi.
* * *