[IMG]
men.png
11
Demen qotib uxlardi.
Anna ham uxlab yotardi.
Lekin Richard Torn umuman ko'z yummadi, xuddi Mark kabi.
Tong otayotgandi.
Uyqusizlikdan charchagan Torn o'z xonasidagi yozuv stoli oldida o'tirardi. U boshini changallaganicha nima qilish kerakligini o'ylashga urinardi. Stolda Bugengagenning unga yozgan maktubi turardi. Richard uni bir necha marta o'qib chiqdi. Dalillar juda g'aroyib edi, shuning uchun Tornga ularni singdirish uchun vaqt kerak bo'ldi.
Richard varaqlarni yig'ishtirdi. So'ng o'rnidan turib kerishdi. Deraza oldiga bordi. Quyosh endigina ko'tarilib kelayotgandi.
"Bu haqiqat bo'lishi mumkin emas, - pichirladi Torn. - Shayton faqat odamlarning xayolida bo'ladi".
U o'girildi va hech bo'lmaganda bir-ikki soat uxlab olish umidida yotoqxonaga ko'tarildi.
Richard bugun Mark ham uxlamay chiqqanini bilmasdi. Bola o'zini uxlayotganga solgan, uy jimjit bo'lishi bilan o'rnidan turib pastga, kutubxonaga tushgandi. U kitob javonidan Injilni olib o'qishga kirishdi.

Mark kitobni o'qib bo'lganida kutubxona derazasidan quyoshning ilk nurlari kirib keldi. U o'zini o'lgudek charchagandek his qildi. Lekin eng dahshatlisi, Mark kitobda hozirgina o'qib bilgan narsa edi.
Zero, Mark Demen Iblisning zurrig'di ekanligiga o'ylab o'tirmasdan ishondi.
U o'rnidan turib kitobni joyiga qo'ydi. Keyin esa oyoq uchida yurib zalga chiqdi, kiyim ilgichda turgan paltosini kiydi va hech kimga sezdirmasdan ko'chaga chiqib ketdi. U bu yerdan ketishi va nima qilish kerakligini o'ylab ko'rishi zarur edi...
- Kim, kim? Kim - Demen? - dedi Anna qovurayotgan tuxumini ham unutib. - Sen shunga ishonyapsanmi, Richard?
- Bunga ishondim, deganim yo'q, Anna, - e'tiroz bildirdi eri qo'lida Bugengagenning xatini ushlab turarkan. - Men faqat Charlzning gaplarini va mana bu xatda nima deb yozilganini aytdim, xolos.
- Lekin sen Nyu Yorkka uchmoqchi emassan-ku! - Anna likop olish uchun shkaf yoniga bordi. Suhbat unga bema'nilikday tuyuldi. - Bu esa...

- Yo'q! - baqirdi Richard. - Bu hammasi bo'lmag'ur gap va men bunga ishonmayman. Lekin Robert Demenga pichoq sanchmoqchi bo'lganida cherkovda o'ldirilgan...
- Ha-ha, Uorren baribir seni ishontiribdi. - Anna stol ustiga likopchalarni qo'ya boshladi. - Endi sen ham bu bema'nilik bilan chalg'iyapsan.
U erining qo'lidan Bugengagenning xatini olib stol ustiga tashladi. So'ngra Richardning qo'lini ushladi.
- Men bunga yo'l qo'ymayman. Sen charchagansan. Hech qaerga bormaysan. Hammasini unut...
- Anna...
- Yo'q, yo'q, bo'ldi. Sen bu ahmoqona ertakni eshitding - endi unut. - Anna yig'lab yubordi. - O, Richard, bizga nima bo'lyapti? Yoki hammamiz aqldan ozdikmi?
Richard uni bag'riga bosdi.
- Yig'lama, - u xotinini tinchlantirishga urindi. - Gaping rost. Men charchadim. Meni kechir, iltimos, kechir...
- Albatta, - dedi Anna uning yelkasiga bosh qo'yib.
