[IMG]
men.png
Ushbu shanba oqshomida u bolalarning hamma bilan xayrlashishlarini kuzatib turardi. Haydovchi Myurrey bolalarning yuklarini mashinaga olib chiqishi uchun eshik katta ochib qo'yilgandi. Har yili bir xil narsa takrorlanardi: ular bu yerga bir juft chamadon bilan kelishar, oltita chamadon bilan qaytishardi. Xonaga sovuq shamol urildi va yoshi oltmishlarga borib qolgan Richard Torn yelvizakdan junjikib o'zini chetga oldi. U Annaga bolalar bilan bemalol xayrlashib olishiga imkon bergandi.
Anna eshik oldida turar va yig'lab yubormaslik uchun lablarini tishlaganicha bolalar bilan quchoqlashib xayrlashardi. Bolalarni o'parkan, ularga xat yozishni unutib qo'ymasliklarini va o'zlarini yaxshi tutishlarini tayinladi. Ularni kuzatib turar ekan, Richardning ko'nglida bu ayolga nisbatan muhabbat tuyg'ulari yangitdan uyg'ondi.
Mark o'girildi va o'zini otasining quchog'iga otdi.
- Endi tug'ilgan kunimizda uchrashamiz-a, dada?
- Albatta! Demen! Buyoqqa kel! Quchoqlamaysanmi meni?
Demen ham Richardning oldiga keldi va uni quchoqladi, lekin Markchalik emas. Eshik oldida Myurrey paydo bo'ldi va ohista yo'talib qo'ydi. Anna jilmaydi.

- Tushundik, - dedi u, Richard va o'smirlar tomon yurarkan. - Qani, yigitlar, vaqt bo'ldi.
Onalari bilan yana bir marta quchoqlashishgach, bolalar uzun qora limuzinning orqa o'rindig'iga joylashishdi. Eshiklar yopildi, bolalar kuzatayotganlarga so'nggi marta qarash uchun sovuq oynaga yuzlarini bosishdi va mashina joyidan siljidi.
Richard bilan Anna ostonada turishardi va mashina ko'zdan g'oyib bo'lguniga qadar qo'llarini silkitishdi. Ular uyga kirish uchun burilishganida, Anna bolalarning ketishini kuzatib turgan Merion xolaning uchinchi qavatda joylashgan xonasi derazasiga qaradi. Kampir shu zahoti o'zini orqaga tashladi va shartta pardani yopdi...
Demen mashinaning orqa o'rindig'ida yastanib o'tirardi.
- Buni qara-ya! - dedi u va hushtak chaldi.
- Nimasini aytasan, - uning fikrini davom ettirdi Mark. - Shuyam dam olish bo'ldi-yu! "Dod" deb baqirishimga sal qoldi.
- Kel, baqiramiz, - taklif qildi Demen. Ular shunchalik chinqirishdiki, Myurreyning qulog'i batangga keldi.
- Myurrey, - dedi Demen, ular baqirib zerikishgach, - sigaretdan uzat.
Myurrey boshini sarak-sarak qildi va oynaga qaradi.
- Chekishga bo'lgan munosabatimni bilasan-ku, Demen.

Demen yelkasini qisdi.
- So'ramaguncha bilmaysan. - Birdan u burnini jiyirdi va mazax qildi: - Merion xola! Xayr! - qichqirdi Demen. Mark burg'usini chaldi.
- Ey, Xudo, - dedi u. - namuncha isqirt bo'lmasa bu kampir. U nega kelibdi o'zi?
- Hammaning boshini og'ritish va bayramni rasvo qilish uchun-da! - dedi Demen.
- Yaxshiyam bugun u bilan birga tushlik qilmadik, - Mark hayajonlanganda har bir so'zni dona-dona qilib gapirardi. - u, yuzga, kirgandir. - davom etdi u. - Undan nimaning hidi keladi?
- Ahmoq, bu lavanda, - tushuntirdi Demen. - Barcha yoshi o'tgan xotinlar uning suvida yuvinishadi.
- Bolalar, - ularning suhbatiga qo'shildi Myurrey, - chunki u xonim - kampir...
- Kampir jonimizga tegdi, - uning so'zini bo'ldi Mark.
Birdan Demenning qig'fasi o'zgardi.
- Myurrey haq, - dedi u.
Mark ukasiga qaradi.
- Bechoraning umri oz qoldi, - davom etdi u o'z gapiga o'zi ham hayron bo'larkan. - Uning ustidan kulmasak ham bo'ladi.

Demen shunday qo'rqinchli narsalarni gapirardiki, Mark og'zini ochganicha jim turardi. Myurrey suhbat mavzusini o'zgartirmoqchi bo'ldi.
- Vzvodning yangi komandiri bilan uchrashdinglarmi?
Ikkala o'smir ham inkor ma'nosida bosh chayqashdi.
- Yangisi kelmasligidan umidvor edim, - dedi Mark.
- Serjant Gudrichga nima bo'lganini aytishdimi? - qiziqdi Myurrey.
- Yo'q, a...- gapni cho'zdi Demen Markning biqiniga turtarkan.
- Aytishlaricha, u o'z joniga qasd qilibdi. - Myurrey oynaga nazar tashladi. Ammo uning so'zlari hech qanday ta'sir uyg'otmadi, aftidan, sobiq komandirning o'zini o'zi o'ldirishi bolalarni hayajonga solmagandi.
- Vzvod serjanti, - dedi Demen. - E, ularning hammasi bir go'r. - Va u yuzini burishtirganicha buyruq bera boshladi: - Diqqat! Ko'zingizni peshonangizga chiqaring! Qulog'ingizni dikkaytiring! Qorin oldinga! Nishonga ol!
Bolalar ko'zlaridan yosh chiqquncha kulishdi. Mark ukasiga mehr bilan tikildi.
- Sen jinni bo'lib qolibsan.
Demen bosh irg'adi, so'ng asta shivirladi:
- Men mashq qilyapman.

Mark burnini tortdi.
- Yana bir marta salom! - qichqirdi Demen.
O'zining g'alati va sevimli ukasiga doim quvonch bag'ishlashga tayyor Mark sevimli burg'usini chaldi.
Bemalol o'n ikki kishi joylashishi mumkin bo'lgan stol atrofida bor-yo'g'i to'rt kishi o'tirardi. Richard Torn to'rida o'tirar, uning chap yonidan Anna joy olgandi. O'ng tarafida Merion xola joylashgan bo'lib, uning yonida esa o'rta yoshlardagi bir kishi o'tirardi. U doktor Charlz Uorren edi. Xristian dini sohasida bilimdon kishilardan bo'lgan Charlz Rejinald Torn asos solgan qadimiy topilmalar muzeyida kurator bo'lib ishlardi.
Merion xola so'z boshladi va atrofdagilar uning so'zlariga quloq tutdilar. To'g'ri, Richard begonalar oldida u bilan so'zlashishni istamasdi.
- Men charchadim, - dedi Merion xola, ularning uchalasi ham uni tinglayotganlariga ishonch hosil qilarkan. - Maqsadga o'taman, men qaridim va tez orada o'laman. - U Annaga qaradi. - Xo'rsiniqlaringizni keyinroqqa asrab qo'ying. - Anna e'tiroz bildirish uchun og'iz juftladi, ammo xola gapini davom ettirdi: - Men "Torn Indastriz"ning o'ttiz yetti foiz ulushiga egaman va o'z ulushimni o'zim istagandek taqsimlashga haqqim bor.
- Ha, albatta, - uning so'zlarini ilib ketdi Richard.

- Yana shuni bilasizlarki, - davom etdi Merion, - men barcha narsamni senga qoldiraman, Richard.
Jiyan bosh silkidi.
- Xo'sh?
- Bu yerga kelishimdan maqsad, agar sizlar mening iltimosimni bajarmas ekansizlar...
Torn qo'lidagi salfetkani irg'itib yubordi. U ta'magirlikni eslatadigan hech bir narsaga chidab turolmasdi.
- Merion, meni shantaj qilmang, - ogohlantirdi Richard qoni qaynayotganini his qilarkan. - Meni hech narsangiz qiziqtirmaydi...
- Seni uch million dollar pul qiziqtirmasligi mumkin emas.
Doktor Uorren o'rnidan turdi.
- Kechirasizlar, bu yerda mening o'tirishimga hojat yo'q, deb o'ylayman. - U ketmoqchi bo'lgan edi, Merion uni to'xtatdi.
- Siz, doktor Uorren, Tornlar muzeyining kuratori bo'lganingiz uchun bu yerda o'tiribsiz! Bu mulkning ham yigirma yetti foizi menga tegishli!
Uorren joyiga o'tirdi.
* * *