[IMG]
men.png 
Merion xola tantana qilayotgandi. U Annaning yoqimsiz nigohini va uni qanchalik yomon ko'rishini his qildi. Ammo bu Merion xolani umuman tashvishlantirmasdi. Anna unga hech ham yoqmasdi. Bundan tashqari, u Anna Richardning hayotiga juda qulay paytda kirib kelgan deb hisoblardi. Anna unga murdani talayotgan pashshani eslatardi.
Merion xola bugun yana bir narsani aytmoqchi edi. U oldinga sal engashdi, sekin va aniq tarzda dedi:
- Men istaymanki, sizlar bolalarni harbiy Akademiyadan chiqarib, ularni boshqa-boshqa maktablarga beringlar.
Oraga chuqur sukunat cho'kdi. Nihoyat Anna butun nafratini jamlab javob qaytardi:
- Bolalarga bo'lgan munosabatingiz meni zarracha tashvishga solmaydi. Ular sizning emas, bizning bolalarimiz.
Merion xola aynan shu gapni kutib turgandi.
- Ijozatingiz bilan eslatib qo'ysam, - dedi u zaharxandalik bilan iljayarkan, - ularning hech qaysisi sizning o'z bolangiz emas. Mark Richardning birinchi xotinidan tug'ilgan, Demen esa Jeremining o'g'li.
Anna g'azabdan titrab ketdi. U bor kuchi bilan yig'lab yubormaslikka tirisharkan, shartta o'rnidan turdi.

- Rahmat. Katta rahmat!
Richard xotinining qo'lidan asta ushladi va o'tirishga undadi. So'ng Merionga murojaat qildi:
- Xudo haqqi, sizga nima kerak?
- Demenni chetlatinglar, - dedi kampir, uning nigohi jiddiy edi. - Uning ta'siri dahshatli, nahotki buni payqamayotgan bo'lsalaring? Nima, sizlar Markdan ajralishni, uning o'lishini istaysizlarmi?
Richard o'rnidan sakrab turdi.
- Yetar, bas, - dedi u xolasining so'zlarini bo'lib. - Xonangizga kuzatib qo'yaman, Merion.
Kampir unga tik boqdi.
- Sen ko'rsan, Richard. - Merion uning qo'llaridan tutdi. - Ukang Demenni o'ldirishga uringanini bilasan-ku.
Doktor Uorren gangib qolgandi. Anna o'rnidan turdi va qichqirdi:
- Uni olib chiqib ket, Richard! Olib chiq!
Birdan Merion aytadiganlarini hozir aytib olmasa, keyin hech qachon ayta olmasligini tushundi. Va kampir davom etdi:
- U nima uchun Demenni o'ldirishga uringan? Qani, javob ber-chi? Rostini ayt!
Richard g'azabini zo'rg'a bosib turdi.

- Jeremi kasal edi, - dedi u, - ruhiy kasal.
- Bas, yetar, - chinqirdi Anna, - u bilan gaplashma!
Doktor Uorren nima qilishni bilmasdi. U gangib qolgandi. Doktor tovush chiqarishga jur'at qilolmas, qo'lidagi salfetkani g'ijimlab o'tirardi.
Merion chuqur xo'rsindi va shantajning so'nggi chorasini qo'lladi. Bu safar uning ovozida iltijo ohangi bor edi.
- Agar sizlar bolalarni bir-biridan ajratmasangizlar, men bor pulimni xayriya jamg'armalariga o'tkazaman, xayriya...
- Istaganingizni qiling! - portladi Richard. - Pullaringizni menga desa o'tga tashlang, faqat...
- Richard, o'tinaman, - yolvordi unga Merion. - Quloq sol. To'g'ri, men qariman, lekin aqldan ozganim yo'q. Ukang Demenni o'ldirmoqchi bo'lgandi. NIMA UChUN?
- Yo'qoling bu yerdan! - chiyilladi Anna. U stolni aylanib o'tdi va xuddi kampirni urmoqchidek u tomon tashlandi. Richard xotinini to'xtatishga urindi, ammo u erining qo'lidan yulqinib chiqdi va Merion xolaga qo'llarini bigiz qilib o'shqirdi:
- Qani, jo'nang!

- Shunday ham ketaman! - sovuq ohangda javob berdi kampir butun g'ururini so'zlariga jo qilib. U doktor Uorrenga xayrlashuv ma'nosida bosh irg'adi va xonani tark etdi. Richard uning ortidan yurdi. Ularning qadam tovushlari eshitilmay qolgach, Anna chuqur uf tortib doktorga murojaat qildi:
- Kechirasiz, Charlz. Bunday bo'lishi xayolimga ham kelmagandi...
- Hechqisi yo'q, hechqisi yo'q, hammasi joyida, - uni tinchlantirdi Uorren. - U o'rnidan turdi va kichik xona tomon imladi. - Keling, suratlarni ko'ramiz. - taklif qildi u. - Men siz bilan Richardga antiqa narsalarni ko'rsatmoqchi edim.
Aslida esa u bu uyni iloji boricha tezroq tark etishni istardi.
Uchinchi qavat maydonchasida Merion xola nihoyat tirsagini Richardning qo'lidan bo'shatdi.
- O'zim ham yura olaman! - dedi u mag'rurlik bilan.
Ular gilam to'shalgan uzun yo'lakni jimgina bosib o'tishdi va faqatgina xonasi eshigiga yetganida kampir yana jiyaniga o'girildi:
- Ukang Demenni o'ldirishga uringandi...

- Bu haqda gaplashmaylik, Merion xola.
- Buning qandaydir sababi bo'lishi kerak.
- Boya aytdim-ku. Bu haqda ortiq gaplasha olmayman. Ayniqsa, begonalar oldida.
- Lekin u nima uchun o'z farzandini o'ldirmoqchi bo'lgan?
- U kasal edi, Merion xola. Ruhiy kasal.
- Demen-chi? U kasal emas deb o'ylaysanmi?
- Nima Demen? Unga hech narsa bo'layotgani yo'q! - Torn yana asabiylasha boshladi. U Merion shunday osonlik bilan uni shu holatga tushirayotgani uchun o'zidan ham achchiqlana boshladi.
Balki, Richard bunchalik jahl qilmasa, u shunchalikka bormas. U o'zini bosishga urindi. - Sizning nafratingizga asos yo'q...
- Ehtiyot bo'l, - uning so'zini bo'ldi Merion xola.
"Nihoyat u o'ziga kelyapti", - o'yladi Torn va kampirga dedi:
- Yotib uxlang, iltimos. Hozir o'zingizni boshqara olmayapsiz.

Merion xola qovog'ini uydi. U qaerga zarba berishni bilardi.
- Demen mendan hech qanday meros olmaydi. Ertaga shu ish bilan shug'ullanaman, - kampir eshik tutqichiga qo'lini uzatdi.
- Bilganingizni qiling, kompaniya aktsiyalarining bir qismi sizniki! - Richard vaziyatning qanchalik murakkabligini tushunardi. Ikkala o'g'lining manfaatlarini ta'minlash uchun unga kampirning merosi zarur edi. - Lekin siz mening uyimda ekansiz...
- Sening mehmoningman, - yakunladi Merion. - Bilaman. Lekin bu mening xonam va bu yerdan chiqib ketishingni so'rayman. Hozirning o'zida.
Torn xo'rsindi, engashdi va kampirning peshonasidan o'pdi.
- Myurrey ertalab sizni mashinada kutadi.
Merion xola u yo'lakda ko'zdan yo'qolguncha kutib turdi. So'ng tantanavor tarzda kulimsiraganicha eshikni yopdi.
Richard xonaga kirganida Anna bilan doktor Uorren proektor va ekranni o'rnatib bo'lishgandi. Charlz ularga Chikagodagi Qadimiy topilmalar muzeyiga qo'yiladigan eksponatlarning suratlarini ko'rsatmoqchi edi.
* * * 