[IMG]
men.png
- Noshukur so'qir, - ming'irladi Merion va har oqshom o'zi varaqlaydigan Injiliga tikildi.
"Mana, - dedi Merion xola o'ziga-o'zi, - bu axir aniq belgi emasmi!". U o'zi hozirgina o'qigan parchani "Torn Indastriz" kompaniyasiga yo'ydi. U kompaniya hech kim tasavvur qilolmaydigan darajada yuksak cho'qqini zabt etishini bilardi. Va kampir o'zining hissasi Demenning qo'liga hech qachon tushmasligi lozimligiga ham qat'iy ishonardi. U ertagayoq uyga qaytib, vasiyatnomasini o'zgartirishga qaror qildi. Albatta, u o'zining ulushini diniy jamiyatga o'tkazadi. Hali bu noshukur qarindoshlariga ko'rsatib qo'yadi! Merion qasos haqida shu darajada orzu qildiki, hatto yotoqxonasining deraza tokchasiga kelib qo'ngan ulkan qora quzg'unni ham sezmadi. Qushning ko'zlarida sovuq nafrat o'ti chaqnardi.
Richard karavotda yotgancha o'qir, atrofida esa bir uyum qog'oz sochilib yotardi. U ko'pincha tunda ishlar, chunki voqealar rivojidan doimo xabardor bo'lib turishi lozim edi. Va baribir, u kompaniyasida sodir bo'layotgan barcha narsadan voqif bo'lishga ulgurolmasdi. Doimiy ravishda o'zgarib turadigan barcha ma'lumotlarni miyasida saqlash qiyin edi.
Bugun Richard hech diqqatini bir joyga jamlolmasdi. Miyasining qat-qatida yotgan xotiralar birdan uyg'ongandi. Kim biladi, ukasi qanday mavqega erishishi mumkin edi? Ehtimol, hatto prezident ham bo'lardi. Ammo ayni kuchga to'lgan paytda itdek otilib o'lish...

- Richard! - Anna pardoz qilayotgan joyida to'xtadi. U anchadan buyon Richardning e'tiborini tortishga urinayotgandi. Richard ko'zoynagini peshonasiga ko'tardi va unga tikildi. - Sen menga va'da beruvding-ku... - davom etdi xotini.
- Qanaqa va'da, quyoshim?
Anna uf tortdi. Eri uning barcha aytgan so'zlarini eshitmaganligi aniq edi.
- Merion xola uyimiz ostonasidan hech qachon hatlab o'tmaydi, deganding. Hech qachon.
- O, Anna...
- Va'da ber!
- Xudo haqqi, kampir axir sakson to'rtga kirgan!
- Yoshiga tupurdim. U bu yerga kelmasligi kerak. U yovuz, undan qo'rqish kerak...
- U qarib, miyasi aynib qolgan, Anna!
- U hatto o'zining atrofidagi havoni ham zaharlayapti. U jonimga tegdi, bolalarni qo'rqityapti...
- Bekor gap, bolalar unga e'tibor berishmaydi.

- Ha, albatta. Ular uning ustidan kulishadi, lekin, sezgan bo'lsang, u bilan bir xonada bo'lishdan qochishadi. Ayniqsa, Demen.
Richard ko'zoynagini oldi va karavot yonidagi stolga qo'ydi. U hozir biror satr ham o'qiydigan ahvolda emasdi. Torn hujjatlarni taxlab, polga qo'ydi.
- Harqalay, - u keskinlikni yumshatishga urindi, - u xuddi allaqanday noib saylov oldidan so'zga chiqqani kabi bir necha yilda bir marta gapiradi.
- Buning kulgili joyi yo'q, - dedi Anna keskin. U soch turmaklashni tugatdi va pardoz stoli ustidagi chiroqni o'chirdi. Keyin o'rnidan turib, yotoqxonaga yo'l oldi. Richard Annaning naqadar go'zalligini va uni uchratganidan baxtig'rligini o'yladi. Richard Merining fojiali va g'ayritabiiy o'limidan so'ng hech kimni seva olmasligiga ishonardi. Va birdan, xuddi Tangri in'om qilgandek Anna paydo bo'ldi. Ular Vashingtonda uchrashib qolishdi. Richard o'shanda kompaniya ishlari bo'yicha yurgandi, Anna esa yangi hayot boshlash umidida bu shaharga kelgandi. Dastlab, Richard Merining o'limi haqida gapirmasdan turib, Anna u bilan shunchaki suhbatlashayotgandi. Keyin Anna keskin o'zgardi va unga achina boshladi. Ehtimol, Richard Chikagoga qaytayotib, uning yana yonida o'tirganini ko'rib qolmaganda, ularning bu suhbatidan hech narsa chiqmasdi. Anna buning mutlaqo tasodif ekanligini aytdi va Torn bu yolg'onga ishondi. Ularning turmush qurishlari haqidagi xabar hammani hayron qoldirdi. Ammo Richard Annani qattiq sevib qolgan, qulog'iga hech kimning gapi kirmasdi. Turmush qurganlariga yetti yil bo'lgan bo'lsa-da, Anna hamon Richardning aql-hushini o'g'irlab kelmoqda edi.
- Nimani o'ylayapsan? - Richardning xayolini bo'ldi xotini.

- Sen haqingda. Bizning ilk uchrashuvimizni. Seni qanday yaxshi ko'rishimni.
Anna uning yoniga o'tirdi.
- Unga nima deding? - Richardning qulog'iga pichirladi u.
- Nima?
- Merion xolaga nima deding?
- Unga o'zini yaxshi tutishi lozimligini aytdim.
- Shu xolosmi?
- Albatta, qattiqroq gapirdim...
- Balki, Merion erga tekkan bo'lganida, bunchalik rasvo kampir bo'lmasmidi, - Anna uning ko'zlariga ma'suma qiz nigohi bilan tikildi va pichirladi: - Va'da berasanmi?
Richard endi qarshilik qilolmasligini tushunib yetdi: - Va'da beraman, - dedi u chiroqni o'chirarkan, - bundan buyon Merion xola bu yerda turmaydi.
Ayni shu paytda Merion xolaning ko'zlaridagi nur ham so'ndi.
Kampirning joni uzilgandi. Uning qo'lidagi Injil sirg'alib yerga tushdi.
Uning xonasida qanday voqea sodir bo'lganini derazadan uchib chiqib ketgan qora quzg'undan boshqa hech zog' bilmasdi. Ulkan qora qush zulmat bag'riga singib ketdi.
