[IMG]
men.png
2
Ertasi kuni Devidson harbiy Akademiyasida tantanali parad bo'ldi. Kursantlar maktab harbiy orkestri sadolari ostida butun liboslarini ko'z-ko'z qilib o'tishardi.
Polkovnik Akademiyaning asosiy binosiga olib chiqadigan tosh zinada turar va yosh kursantlarning saf tizib o'tishlarini ko'rib, faxrlanardi.
Uning yonida baland bo'yli, xushsurat yigit turardi. Yigitning muskullari harbiy kiyimi ostidan ham bo'rtib chiqqandi.
Polkovnik talabalarning Shukrona kunini o'tkazib Akademiyaga qaytib kelishlari munosabati bilan tantanali nutq so'zladi. So'ng kelgusi haftalik dars jadvallari e'lon qilindi.
Safda turgan Mark Demenga shipshidi:
- Anavi bo'lsa kerak, - U polkovnikning yonida turgan qomatdor ofitserni nazarda tutayotgandi.
- Chidasa bo'ladi, - javob berdi pichirlab Demen.
- Harqalay, gorilla...
Ayni shu lahzada polkovnikning buyrug'i yangradi:
- Bredli vzvodi joyida qoladi. Qolganlar - oshxonaga. Qadam tashla!

Bolalar ofitserlarning atrofiga tizilishdi. Polkovnik yonidagi yigitga ishora qildi.
- Bu serjant Deniel Neff. U serjant Gudrichning o'rniga keldi.
Bu serjant Gudrich birinchi marta tilga olingan xabar bo'ldi. Harbiy maktabda qanday g'ayritabiiy tuyulmasin, kursantlar bilan imkoni boricha o'lim haqida suhbat bormas, o'z joniga qasd qilish haqida gapirish esa umuman mumkin emasdi, zero bunday harakat erkak kishi uchun uyat hisoblanardi. Shuning uchun bechora Gudrich nomi birinchi va oxirgi marta eslatildi.
- Serjant Neff - tajribali askar, - so'zida davom etdi polkovnik, - va sizlarning Akademiyada eng yaxshi vzvod bo'lib yetishishingizga ishonaman. - Polkovnik jilmaydi. So'ngra Neffga o'girildi: - Endi, buyog'iga o'zingiz tanishib olasiz, serjant.
Neff qo'lini chakkasiga tiradi, so'ng polkovnikni orqasidan kuzatib qoldi.
Vzvodning eng oxirgi safida bo'yi barcha kursantlarnikidan baland o'smir turardi. U gavdali va semiz bo'lib, bo'yni va mushtlari tor ko'ylagining yoqa va yenglaridan beso'naqay tarzda chiqib turardi. Barzangining ismi Teddi edi. o'zining yoqimsiz tashqi ko'rinishini xaspo'shlash maqsadida, u doimo boshqa bolalarni xo'rlab yurardi.
Shu lahzada Teddi yangi serjantda taassurot qoldirishga ahd qildi.

- Janob serjant, - iljaydi u Neffning ko'ksidagi ko'zni olgudek darajada yarqirayotgan medallarga qararkan. - Bu mukofotlarni qaysi ishingiz uchun olgansiz?
- Sizga murojaat qilganimdagina og'zingizni ochasiz, - o'shqirdi Neff. - Har bir so'zimni yaxshilab eshitib oling! Sizlarning tayyorgarligingizni zo'r holatga olib chiqmoqchiman. Shuning uchun muvaffaqiyatingiz nuri butun Akademiyani ko'r qilmaguncha burningizni yerga ishqayveraman.
Neff jim bo'ldi va barcha kursantlarga ko'z yugurtirib chiqdi.
- Tushunarlimi?
Rangi oqarib ketgan bolalar bosh silkitishdi. Teddi boshini yerga egdi va tomog'iga tiqilib qolgan tupugini yutdi. U birovlarning oldida yerga urishganini ko'tarolmasdi.
- Hali har biringiz bilan alohida-alohida gaplashaman. Tushlikdan so'ng mening xonamda. - davom etdi Neff. - Hozir esa ismlaringizni aytib chiqinglar.
U yoqdan bu yoqqa qadam tashlarkan, u Markning ro'parasida to'xtadi.
- Mark Torn, - dedi o'smir ofitserning o'tkir nigohiga dosh berolmay turarkan.
- Torn, mening harbiy unvonim bor va bu unvon hozircha meni qanoatlantiradi.
- Mark Torn, janob serjant.
- Torn, a? - iljaydi Neff. - Akademiya bilan sizning oilangizni ko'p narsa bog'lab turadi, shundaymi?

Boylik va dabdaba ichida o'sgan Mark juda yaxshi tarbiya topgan va mashhur ajdodlarining eslatilishi boshqa bolalarning kamsitilishiga olib kelishi mumkinligini his qilardi. Shuning uchun u uyatdan qizargancha, nima deb javob berishni bilmay jim turardi.
- Nima unaqamasmi? - qattiqroq so'radi Neff. Mark muloyimlik bilan javob berdi:
- Otam va bobom shu yerda kursant bo'lishgan.
- Yaxshi, - dedi Neff bolaning tarbiyasidan hayratlanib. - Lekin bilib qo'y. Bu senga hech qanday imtig'z bermaydi, bu yerda hamma teng.
- Ha, janob serjant, - javob berdi Mark ofitserning tezroq uning yonidan ketishini istarkan.
Teddi o'zining kamsitilgani uchun javob qaytarmoqchi bo'ldi.
- Bu gaplarni ilgari ham eshitganmiz, - so'z tashladi u. Kursantlar turgan joylarida qotib qolishdi. Neff Teddiga o'girildi va gap qotdi:
- Lekin mendan eshitmagansan, tushundingmi?

Ha, bu "yangi" boshliqni yengish oson emas ekan. Teddi Neffning o'tkir nigohiga bardosh berolmadi va yerga qaradi.
Neff oldinga yurdi.
- Isming?
- Demen Torn, janob serjant.
Neff Mark tomonga nazar tashladi, so'ng yana Demenga tikildi.
- Sizlar bir-birlaringizga o'xshamaysizlar.
- Biz amakivachchamiz, janob serjant, - aniqlik kiritdi o'smir va tavakkal qilib jilmaydi. Neffning ko'zlarida nimadir "yarq" etdi, lekin shu zahoti so'ndi.
- Yaxshi, lekin yuqoridagi gaplar senga ham taalluqli. Hech qanday imtig'z yo'q.
Demen bosh silkidi va komandirini nigohi bilan kuzatib qoldi. Neffning nimasidir Demenni hayajonlantirib yubordi, u boshidan oyog'igacha qandaydir hisni tuydi. Lekin buning nima ekanligini tushunmadi. Hozircha.
