[IMG]
men.png
U o'ziga hujum qilayotgan qandaydir ko'rinmas narsani tutib olish uchun qo'llarini silkitardi. Yig'ilganlar og'izlarini ochgancha qotib qolishgandi. Demen xuddi hushini yo'qotgandek turardi. Mark yotgan joyidan sakrab turdi va Teddiga tikildi.
Kutilmaganda barzangini qandaydir kuchli havo oqimi yerdan uzib oldi, yuqoriga va yanada yuqoriga ko'tardi, so'ng zarb bilan devorga urdi!
Shu lahzada xona eshigi ochildi va ostonada Neff ko'rindi. Komandirning paydo bo'lishi Demenni hushiga keltirdi, u boshini silkitdi va ko'zini pirpiratdi. Teddi devor tagida g'ujanak bo'lib yotardi. Tovush tingandi. Kursantlar haykaldek qotib turishardi.
- Bu yerda nima qilib yotibsan? - so'radi Neff Teddidan.
Teddining gapirishga holi yo'q edi. U o'rnidan turishga urinardi.
- Seni kim urdi? - so'radi serjant.
Teddi nihoyat o'rnidan turdi.
- Hech kim, janob.
- O, key, -dedi Neff. - Foster, xonaga kiring.
Serjant xonasiga yo'l oldi. Foster ismli kursant uning ortidan kirib ketdi.

O'rtada chidab bo'lmas jimjitlik paydo bo'lgandi. Demen yig'ilganlarni surib o'tib, tashqariga intildi. Mark uning ortidan yugurdi. Yarim yo'lda Mark ukasining qo'lidan tutdi.
- Uni nima qilding? - hayajon bilan so'radi u.
- Bilmadim, - dedi Demen nima bo'lganini tushunmay. Balki, u ham otasi singari aqldan ozayotgandir?
- Meni orkestrga taklif etishdi, - dedi Mark.
Demen suhbat mavzusi o'zgarganiga chin dildan xursand bo'lib jilmaydi.
- Zo'r, - Demen bir onda yana ilgarigi quvnoq bolaga aylandi. U Markning biqiniga turtdi. - Maydonchaga ketdik, hozir seni boplayman.
Ular sho'x-shodon kulgancha chopib ketishdi. Xuddi boshqa barcha oddiy bolalar kabi.
Tornlar qishga tayyorlanishayotgandi. Xizmatkorlar oppoq choyshablarning changini qoqishar va mebellarning ustiga yopishardi, uy xuddi muzeyga o'xshab qolgandi.
Anna oshxonadan chiqdi va keng marmar zinadan ikkinchi qavatga ko'tarildi. Har yili amalga oshiriladigan bu tayyorgarlik uni charchatgandi, u hamma ishni tezroq tugatishni istardi.

Yotoqxona yonidan o'tayotib, u xonalardan kirlarni yig'ayotgan xizmatchilarni ko'rdi va qizlardan biriga dedi:
- Merion xonim uyqudan turdimi, Jenni?
Xizmatchi inkor ma'nosida bosh chayqadi:
- Nazarimda, u uxlayotganga o'xshadi, Torn xonim. Men eshikni taqillatdim, lekin u javob bermadi.
- Rahmat, - dedi Anna va Merion xolaning yotoqxonasi tomon shoshildi. Anna eshikni qattiq taqillatdi.
Hech qanday javob bo'lmadi.
U qulog'ini eshikka tutdi, lekin hech nimani eshitmadi.
- Merion xola, samolyotdan kech qolmoqchimisiz?
Yotoqxonadan yana hech qanday ovoz eshitilmadi.

Anna eshikni ochdi va yotoqxonaga kirdi. Joy bo'sh edi. Anna yuvinish xonasi tomon qadam bosdi va Merion xolani ko'rdi. Kampir karavot yonida yotardi.
Merion jonsiz edi. Eski Injil uning cho'zilgan qo'li yonida yotardi.
Anna qichqirib yubormaslik uchun og'zini kafti bilan to'sdi va bu dahshatli haqiqatdan qutulish uchun ko'zlarini yumdi. Kechqurungi janjal ham, unga taqalgan ayblar ham Annaga bema'nilik va shafqatsizlikdek tuyuldi.
Anna ko'zlarini ochdi, uning nigohi katta qilib ochilgan derazaga tushdi. Tong shamoli o'ngib ketgan pardalarni silkitardi.
Chikagoning janubidagi hududlar Kanzasdagi kabi tekisliklardan iborat edi. Bu yerda asosan qishloq xo'jalik korxonalari joylashgandi. Buxerga yoqqan yangi zavod aynan mana shu yerda edi. Zavodning oynavand devorlari xuddi cheksizlikka singib ketgandek edi.
"Torn Indastriz" kompaniyasining pastlayotgan vertolyoti va ularni kutib turgan elektrokar ham kelajakdan kelganga o'xshardi. Elektrokar radiotizim va televizor bilan jihozlangan, superavtomobildan farqi yo'q edi.
Elektrokarni Tornlar kompaniyasining qishloq xo'jalik tadqiqotlari bo'limi boshlig'i Devid Pasarian minib olgandi. U Buxerning odami edi.

Pasarian pastak bo'yli hindu edi. Bolalik chog'laridayoq u ochlik nima ekanligini sinab ko'rgan va undan boshqa odam qishloq xo'jaligi bilan shug'ullanishga noloyiq edi. Pasarianning bo'limi yer sharining Uchinchi dunyo deb ataladigan narigi tarafini oziq-ovqat bilan ta'minlashning bor imkoniyatlarini izlash bilan shug'ullanardi. Dunyo yagona, bo'linmas, deb o'ylardi u, yoki hammaning qorni to'q bo'ladi yo hamma och bo'ladi.
Pasarian bolalari xuddi yovvoyi itlardek tashlangan Bangladesh ko'chalarini esladi. Ochlikdan qorni shishib ketgan, oriq bu bolalar bir burda non uchun bir-birlarini o'ldirishga tayyor edilar. Pol Buxerning bu mamlakatlarga bo'lgan munosabati qanday bo'lsa, "Uchinchi dunyo" atamasidagi ayirmachilik Pasarianning shunchalik jahlini chiqarardi.
Buxer bolalarga ham, Uchinchi dunyoga ham tupurardi. Uning ko'zlari daromadlarning foizlari yoki yalang'och va sovuq raqamlardan boshqa narsani ko'rmasdi. Pasarian rahbarining sovuq rejalaridan nafratlanardi, lekin asosiy maqsad ochlarni boqish, degan fikr bilan o'zini tinchlantirardi.
Hindu Buxerning Tornni kutib olish haqidagi buyrug'iga bo'ysungandi. Aks holda Pasarian bu yerda, har xil uskunalar bilan jihozlangan aravada o'tirmagan bo'lardi.
