[IMG]
men.png
Shu payt Richard Torn billur qadahni kumush qoshiqcha bilan taqillatdi, bu tovush hammani jim bo'lishga majbur qildi. Mehmonlar stol atrofiga yig'ilishdi va Richard qadahini ko'tardi:
- Mana shunday lahzalarda omadli ekanligimiz uchun qadah ko'targimiz va mana shunday darajaga erishganligimiz uchun taqdirdan minnatdor bo'lgimiz keladi. Chunki biz juda ko'p narsaga egamiz. Tornlar - o'ziga xos oila. Va shunisi muhimki, biz o'z mavqemizdan, menimcha, to'g'ri va oqilona foydalanyapmiz. Biz bir narsani unutmasligimiz lozim: doim shunday bo'lib kelgan, lekin agar biz ko'p va qattiq mehnat qilmasak, barcha narsadan mahrum bo'lishimiz mumkin. Men mana shularni aytmoqchi edim. Mark, men nutq so'zlamoqchi emasligimni eshitib, xursand bo'lishing aniq.
- Lekin siz hozirgina nutq so'zladingiz-ku, dada, - e'tiroz bildirdi Mark va barcha yig'ilganlar xoxolab yuborishdi . Richard mehmonlarni jim bo'lishga chaqirdi.
- Men yana bir narsani aytmoqchi edim... - yig'ilganlar soxta oh-voh chekishdi.- Yordam beringlar! - artistlarcha qichqirdi Richard. - Men o'zimni xuddi g'alaba qozongan admiral Nelsondek his qilyapman!

Bu safar hamma ko'zidan yosh chiqquncha kuldi. Axertonning ko'zlaridan duvillab yosh to'kildi, Charlz Uorren esa tirjaydi.
Richard hech narsa bo'lmagandek davom ettirdi:
- Meni to'xtatishga qanchalik urinmang, men baribir bir narsani aytmoqchiman. - U bir oz sukut saqladi. Keyin esa parket polda sirpanarkan, qichqirdi: - Hamma derazaga qarasin!
Gangib qolgan bir necha mehmon uning ortidan tashlanishdi. Ammo hammadan birinchi bo'lib otasiga Mark yetib oldi.
- Marhamat, chiroqni o'chiringlar, - dedi Richard, barcha mehmonlar deraza oldiga to'planishganda. Xona zulmatga chulg'andi. Pul mo''jiza yaratadi! Tashqarida zim-zig' osmonda mushaklar chaqnadi. Yig'ilganlarning hech qaysisi umrlarida bunday mushakbozlikni ko'rishmagandi. Yashil, moviy, sariq va qizil shu'lalar atrofga sachraganicha tunni kunga aylantirardi. Va birdan mushaklardan shunday yozuv paydo bo'ldi: TUFILGAN KUNINGLAR BILAN, MARK VA DEMYeN!

Barcha turgan joyida toshdek qotib qoldi va shu zahoti qarsak chalib, bir-birlarini quchoqlay ketishdi.
- Bunga ishonish qiyin, dada! - dedi Mark otasining quchog'iga o'zini otarkan.
Demen jilmaydi. U ham Markdek hayajonga tushgandi, lekin o'z hissiyotlarini bu tarzda namoyon etishning keragi yo'q, deb hisoblardi. Uning tuyg'ulari qalbining qa'riga yashiringan va doimo qat'iy nazorat ostida edi.
Mushakbozlik tomoshasiga mutlaqo befarq bo'lgan yagona kishi Buxer edi. U Demenning ortida turar va u bilan yana gaplashishga urinardi. U engashib bolaning qulog'iga shivirladi:
- Ko'pchilik o'smirlar o'n uch yoshga to'lishni jinsiy balog'atning boshlanishi, deb hisoblashadi. Erkaklikning boshlanishi. Masalan, yahudiylar buni "bar mittsvax" deb atashadi. Bu "Burch o'g'li" yoki "Burch kishisi" degan ma'noni bildiradi.
Demen Buxerning nimani nazarda tutayotganligini umuman tushunmayotgandi. Lekin uning bu o'yinni hurmat yuzasidan davom ettirishdan boshqa iloji yo'q edi.

- Nahotki? - so'radi u ko'zini mushaklardan uzmay.
- Sen ham shunday bo'lasan, - dedi Buxer. Demen o'girilib unga qaradi. Ularning ko'zlari uchrashdi. Buxer past ohangda ovozi qaltirab gapirdi:- Kechirasan, Injildan bir parcha aytib beraman: "Go'daklik chog'imda go'daklarcha gapirardim, go'daklarcha o'ylardim, go'daklarcha muhokama qilardim; er kishiga aylanganimdan so'ng go'dakcha odatlarimni bas qildim". Vaqti kelib, sen "go'daklik"ni bas qilasan va "o'z asling" bilan to'qnash kelasan. - Men kimman?
Buxer bosh irg'adi. - Buyuk davr, Demen. Sen buni his qilayotgan bo'lishing kerak.
Demenni hayajon bosdi. Dastlab u, Buxer Richardni chalish uchun undan foydalanmoqchi, deb o'ylagandi. Lekin Demen bir necha oydan beri his qilayotgan tuyg'uni aynan Buxer so'z bilan ifodalab bergandi.
- Shunaqa bo'lsa kerak, - sekin gapirdi Demen, - men... unchalik ishonchim komil emas... lekin... menga nimadir bo'layotganini... bo'lmoqchiligini... his qilyapman.
- Taqdirni oldindan his qilish, shunday emasmi? - Buxer kuldi.
- Bu hammamizda bor. Otangda ham, Bill Axertonda... menda ham. - U sekinladi, so'ng gapirish ohangi o'zgardi: - Men ham yetim o'sganman, buni bilarmiding?

Demen inkor ma'nosida bosh chayqadi.
- Shuning uchun ham oldindagi bo'lajak to'siqlardan o'tishingga yordam berishim mumkin. Darvoqe, sen o'z taqdiringni iyundan his qila boshlading, shundaymi? O'zingning haqiqiy tug'ilgan kuningdan beri...
Demen hayratda qolgandi, u oyozini ochishga ulgurmay ularni Axerton chaqirib qoldi:
- Ey ikkovingiz! Bu yoqqa kelinglar!
Tort kesish marosimi avjida edi.
- Demen, bu yoqqa kelmaysanmi! - dedi Mark. U shamlarni puflab o'chirishga tayyorlanayotgandi.
- Tilak tilashni ham unutmanglar! - eslatdi bolalarga Anna.
Demen nihoyat Buxerdan qutulganidan o'zini yengil his qilganicha Mark tomon yo'naldi. Bu kishi bilan gaplashish juda og'irga o'xshab tuyuldi.
Mark bilan Demen chuqur nafas olishdi va tort ustiga o'rnatilgan o'n uchta shamning barchasini puflab o'chirishdi.
