[IMG]
men.png
8
Soat mintaqalarining o'zgarishidan ezilib ketgan Pasarian semiz portfelini ko'targancha shoshib qadam tashlardi. U hozirgina kompaniyaga qarashli samolyotda Hindistondan qaytgandi.
Pasarian avtomat telefon bo'lmasiga kirdi. Yakshanba, buning ustiga qorong'i tushib qolgan bo'lsa-da, u qo'ng'iroq qilishni ertaga qoldirolmasdi. Nima voqea yuz berganini Tornga aytish zarur edi. Zudlik bilan.
Hindu Tornlarning ko'ldagi dala hovlisi bilan ulashlarini kutib turdi. Go'shakni ko'targan xizmatchi Tornning bugun juda kech qaytishini va hinduning aytganlarini xo'jayiniga yetkazib qo'yishini aytdi.
Pasarian asabiylashdi, u endi nima qilishni bilmasdi. U bir oz o'ylanib turdi, keyin esa yana go'shakni qo'liga oldi va Buxerga qo'ng'iroq qilishni ma'qul topdi.
Buxerning uyi ham ishdagi xonasi kabi sovuq va ko'rimsiz edi. Bu yerda eng diqqatga sazovor joy - derazadan ko'rinib turadigan Chikagoning go'zal manzarasi edi.
Telefon jiringlagan paytda Buxer kitob o'qiyotgandi. U go'shakni ko'tardi.

- Buxer, - dedi Pol.
Bir oz jimlikdan so'ng Pasarianning ovozi yangradi.
- Pol, bu men Devidman. Bir narsani aytishim kerak.
- Qaerdasan? - Polning ovozi o'zgardi.
- Aeroportda. Shu yerda, Chikagoda. Noxushliklar yuz berdi.
- Tezda buyoqqa kel.
Bu paytda Anna va Richard o'zlari yolg'iz edilar. Bolalar Akademiyada, uyga kelgan mehmonlar allaqachon ketishgandi. Tornlar qorda sayr qilishni rejalashtirishgandi.
Ularning katta chanasi bo'lib, bu chanani Klaydsueyl laqabli ot torta olardi, xolos. Richard bu otni o'tgan yili sotib olgandi. Anna o'shanda chanani bo'yab, qo'ng'iroqchalar osib qo'ygandi. Endi qo'ng'iroqchalar chana kelayotganidan ogoh etib turardi.
Qo'ng'iroq tovushi jarangladi - Richard va Anna sayrdan qaytishgandi. Richard uyga kirishi bilan unga Pasarianning xabarini yetkazishdi. U darhol hinduga qo'ng'iroq qildi, lekin Pasarian uyida yo'q edi. Richard yelkasini qisdi va go'shakni qo'ydi.
- Uyida yo'q ekan, - dedi u Annaga. - Ertaga ko'rishaman-ku.

Sovuqdan qizarib ketgan Anna latofatli edi. U eridan bo'sa oldi. Ular yotoqxonaga ko'tarilishdi.
Pasarian Buxerning mehmonxonasida qahva ho'plab o'tirardi. Uning xayoli parishon edi. U o'zini xuddi siqilgan limondek his qilardi. Buxer hinduga o'tkirroq ichimlik taklif etdi, lekin spirtli ichimlik ichsa hozirning o'zida uxlab qolishini bilgan Pasarian unamadi.
Buxer Pasarian hozirgina aytib bergan narsalarni tahlil qilishga urinayotgandi.
- Xo'sh, shunday qilib, - so'z boshladi Buxer, - o'sha kishi bizga yer sotishni istamaganligi uchun o'ldirilgan, deb o'ylaysanmi? Buning ustiga bizning odamlarimiz tomonidan.
Pasarian bosh silkidi.
- Bunga deyarli ishonchim komil.
- Lekin bunday bo'lishi mumkin emas! - e'tiroz bildirdi Buxer.
- Men sakkizta viloyatda bo'lib, yerlarni o'rgandim va baholadim. Ularning uchtasida...
- Uchtasida?

- Uchta qotillik yuz berdi. - Pasarian qahvani ichib tugatdi.
- Lekin bu kimning ishi bo'lishi mumkin?
- Aqlim yetmayapti.
- Ha, - chuqur nafas chiqardi Buxer. - Bu ish bilan o'zim shug'ullanaman.
Hindu o'rnidan turdi.
- Richardga aytaymi? - U paltosini kiya boshladi.
- Aytish kerak, - to'ng'illadi Buxer. - Ertalab o'zim aytaman. Aytgancha, Torn seni ko'rmoqchi.
- Richard? Nega?
Buxer Pasarianni eshik oldigacha kuzatib keldi.
- P-84 uskunangga nimadir bo'libdi. Stoling ustida hujjatlar bor. Ertaga ertalab tezda tekshirib chiq. - U hinduga qo'lini cho'zdi.
Pasarian bosh irg'adi.
- Bo'pti, tekshiraman, - dedi u va eshikni ochdi.
Buxer Chikago manzarasiga tikildi. So'ng hinduga qaradi va jilmaydi:
- Kelganing uchun rahmat, Devid. Men seni qadrlayman.
