Restoranda tanishganlar (hajviya) [Anvar Obidjon]

Restoranda tanishganlar (hajviya) [Anvar Obidjon]

– Dunyoning ishlari gʻalati-da, uka. Tasodifan bitta stolda oʻtirib qolib, mana, tuzukkina tanishvoldik. – Oʻzi qaerliksiz, aka? – Eshonguzarda turaman. – Ie! Balki pochchamni tanirsiz? – Opang eshonguzarga tushganmi? – Yoʻq, singlim. Oti Xolinisa. – Xolinisa dedingmi? Toʻxta, toʻxta, haligi hindujamol kelin seni singling boʻlmasin tagʻin? Qoshlari tutash. Oʻrtasida ofatijon xol. Topdimmi? – Hmm... – Yuzlari loʻppigina ... Bodomqovoq... – Ha endi... – Kaltabaqay. Sochlari taqimini oʻpib turadi. Koʻzlari shahlo. Topdimmi? – Shu gaplarni menga gapirishingizni qarang... – Moʻdalar uyida ishlaydimi axir? – Xuddi oʻsha! Bilarkansiz-ku! – Nega bilmayin? U har kuni ishga kelayotib ham, qaytayotib ham doʻkonimning yonidan oqqushdek suzib oʻtadi. Mana bunday, mana bunday qilib... – E, oʻtiring, aka. Oʻtirsangiz-chi. Hammaga tomosha boʻlyapsiz... Xullas, pochchamni uchratib qolsangiz, unga mendan salom aytib qoʻying. Boʻptimi? – Hey, qiziq yigit ekansan-ku. Pochchangni umrimda koʻrmagan boʻlsam, qanaqasiga unga salom aytaman? 1978

Muallif: Anvar Obidjon