Latifalar

— Agar biror muammo tug‘ilsa, senda mening telefon raqamim bor-a?
— Ha, bor.
— O‘shani o‘chirib tashla!

Xotinjon, meni kechir. Senga ko‘p azob berdim. Mendan rozi bo‘l.
Xotin:
— Roziman dadasi, roziman!
Er:
— Ayniqsa bir voqeani senga aytmasam bo‘lmaydi. Qo‘shnimiz Oysanam borku? O‘sha bilan yurardim — desa.
Xotini:
— Bilaman dadasi, bilaman! Shuning uchunam sizga zahar berdimda — dermish.

Mezbon mehmonga iltifot qildi:
— Somsa sovumasin, olsinlar, taqsir.
— Xo‘p ajoyib somsa bo‘libdi. To‘rttasini yeb, to‘yib qoldim.
— Taqsir, beshta yedingiz, yana bitta oling, juft bo‘la qolsin.

Bir ayol 10-marotaba erga tegayotgan emish. Erga tegayotgan ekanu, dugonalariga qarab "shu ketishimda buzilib ketmasam bo‘ldi" depti.

— To‘ydan oldin qanaqa va’dalar bergan edingiz? — deb nozlanib so‘radi xotin.
Er o‘ylab ham o‘tirmay, dadil javob qaytardi:
— Va’dalarim esimda: osmondagi yulduzlarni olib beraman, Oyni hatto Quyoshni ham olib kaftingga tutqazaman, deganman. Lekin har yili yangi palto olib beraman, demaganman.

Bir yigit uylanibdi. Chimildiqqa kirgandan so‘ng, xotiniga qarab:
— Bu uy endi seniki ham, hamma narsaga teginishing va ishlatishing mumkin. Faqat bitta anavi sandiqqa tegmaysan. Teginsang kechirmayman seni, - debdi.
Xotini xo‘p deb 20 yil teginmabdi. Oxiri sabri chidamay sandiqchani ochibdi.
Qarasa 500000 ming so‘m pul bilan uch dona tuxum bor ekan. Eri kelgandan keyin so‘rabdi.
— Ha, mayli ochibsanda oxiri. Gap shundaki qachon senga hiyonat qilsam sandiqchaga bitta tuxum qo‘yar edim, - desa
Xotini:
— Ha, 20 yil ichida uchta hiyonatni kechirish mumkin. 500000 ming so‘m pul qanday keldi? - desa..
Er:
— Bilasanmi asalim tuxumlar ko‘payib ketgandan so‘ng sotishga to‘g‘ri keldi, - dermish

Bir skelet ikkinchisiga qarab debdi:
— Sen qanaqa odamni skeletisan?
— Men semiz odamni skeletiman.
— O‘zingchi?
— Men oriq odamning skeletiman, - debdi.
Skameykada bir skelet o‘tirgan ekan, xaligilar:
— Uka, siz qanaqa odamni skeletisiz, - desa:
— Tog‘a men skelet emas, studentman dermish.

Bir sodda odam Afandidan so‘radi:
— Afandi, janoza o‘qilayotganda tobutning o‘ng tomonida turgan savobmi, chap tomonida?
Afandi javob berdi:
— Ikkala tomonida tursang ham savob, faqat tobutning ichida bo‘lmasang bas!

Bozorga non olgani tushuvdim, non sotayotgan qizlarning gaplaridan hayratga tushib qoldim. — Oka, keling, maniki yumshoq, voy, kelin, maniki sutlik, maniki dumaloq, keling maniki katta... keyin yana biri, — ishonmasangiz ushlab ko‘ring deydi.

Pessimist qorong‘u tunnelni ko‘rdi.
Optimist tunnelni va uzoqdagi nurni ko‘rdi.
Realist tunnelni, nurni va yaqinlashib kelayotgan poyezdni ko‘rdi.
Mashinist esa relsda o‘tirgan uch ahmoqni ko‘rdi.

Shogird ustozidan so‘rabdi:
— Ustoz bizning futbolchilar hujumda yaxshi o‘ynaydimi yo himoyada?
Ustoz javob berib:
— Eh bo‘tam bizning futbolchilar to‘yda zo‘r o‘ynaydi, to‘yda debdi ustoz.

Xaridor qassobdan xarid qilmoqchi bo‘lib:
— Dumbangiz necha pul?
— Qo‘ynikini aytyapsizmi?

— Dugonam xasrat qilyapti:
— Ko‘ylak sotib olgani borgandim, sig‘madi.
— Xafa bo‘lganimdan tort sotib oldim...
— Sig‘ib ketdi, tushmagur!!!

Kafeda Amerikalik, Turk, Turkman va O‘zbek o‘tirgan ekan.
Amerikalik "men qadahimni amerika dollarining yanada obro‘li bo‘lishi uchun ko‘taraman" debdi.
Turk "men ushbu qadahni turkning go‘zal raqqosalari uchun ko‘taraman" debdi.
Turkman "men esa dunyo bo‘yicha yetakchilikni bermay kelayotgan gilamlarimiz uchun ko‘taraman" debdi.
Ular mag‘rur turib o‘zbekka qarashdi. "Sen nimang uchun ko‘tarasan qadahni?" dedi ulardan biri.
O‘zbek "men qadahimni turkmanning gilamini ustida turkning qizlarini o‘ynatib, ustidan amerikalikning dollarini sochadigan mard va boy o‘zbeklarimizning ko‘payishi uchun ichaman" degan ekan.

— Allo, bu pojarniymi? Tez yetib keling, bu yerda janjal bo‘lyapti!
— Nega bizga qilyapsiz, militsiyaga xabar bering!
— Militsiyalar bilan doktorlar urishishyapti! Kimga xabar berish kerak, axir?!

Shahar hokimi ovqatdan boshqa narsani sira o‘ylamas edi. Bir kuni u shaharning ko‘zga ko‘ringan odamlarini chaqirib, ulardan bilgan ovqatlarining nomini yozib berishini talab qildi.
Ular orasida Afandi ham bor edi. U hokimdan ertalabgacha muhlat olib ketdida, nonushtada kelib hokimga arz qildi:
— Asal bilan sarimsoq piyoz qo‘shib qovurilsa, ajoyib ovqat bo‘ladi.
Hokim darhol oshpaziga o‘shanday ovqat tayyorlashni buyurdi.
Ovqat keltirilgach hokim bir qoshiq yedi-da, Afandiga qarab qichqirdi:
— O‘zing topgan ovqatingni o‘zing ye, ahmoq! Afandi noiloj yeya boshlagan edi, hokim so‘radi:
— Qalay, ajoyib lazzatli ovqat ekanmi?!
— Taqsir, men buni faqat o‘ylab ko‘rgan edim, xolos. Biror marta bunday ovqat qilib yegan emasman. Endi bilsam, xayol haqiqatga to‘g‘ri kelmas ekan,— javob berdi Afandi.

Afandi bir qurumsoq boyda qarollik qilar edi. Bir kuni boy mehmonga ketayetib, Afandiga qiladigan ishlarni tayinladi:
— Qo‘y, sigir, tovuqlarga yaxshi qara! Tovuqlarning boshi yerdan, mol, qo‘ylarning boshi oxurdan uzilmasin! Hovli sahnini tozalab, yog‘ tushsa yalagudek qilib qo‘y!
Xo‘jayin ketgach, Afandi tovuqlarni parvarish qila boshladi, har qancha don bersa ham tovuqlar uni yeb bo‘lib, darhol boshini yerdan ko‘tarar edilar. Achchig‘langan Afandi tovuqlarni tutib hammasining boshini uzib, yerga tashladi «mana, endi yerdan ko‘tarilmaydigan bo‘ldi» dedi o‘z-o‘ziga. U molxonaga kirib, qo‘y, mollarni parvarish qila boshladi. Ammo ular ham yem-xashakni yeb bo‘lib, boshlarini oxurdan ko‘tarishar edilar. Afandi hayvonlarning ham boshini kesib, oxurga tashladi va «endi, oxurdan ko‘tarilmaydigan bo‘ldi», dedi o‘zicha. Bu ishlardan bo‘shagach, hovlini supurdi-da, boyning xumdagi yog‘ini eritib yerga sepdi. Ishlarni saranjomlagach, endi dam olishga o‘tirgan ediki, boy qaytib keldi, ahvolni ko‘rib baqirdi:
— Bu nima qilganing, haromzoda!
— Xo‘jayin, topshiriqlaringizni jonu dil bilan bajardim, mana, mollarning boshini oxurdan, tovuqlarning boshini yerdan uzilmaydigan qilib qo‘ydim. Hovlingizni shunday tozaladimki, ishonmasangiz, mana yog‘ ham sepdim, yalab ko‘ringchi,— dedi Afandi

Kechasi bir qiz arvohlardan qo‘rqib qabriston oldidan o‘tolmay turgan ekan, bir yigit kelib qolibdi.
Qiz:
— Jon aka, meni shu qabristondan o‘tqazib qo‘ying, - debdi.
Yigit: "Ho‘b bo‘ladi", deb qizni zeriktirmay latifalar aytib, kuldirib o‘tqazib qo‘yibdi.
Qiz xursand bo‘lib "siz ajoyib inson ekansiz", desa.
Yigit:
— Eh, siz mani tirikligimda ko‘rganingizda edi, - dermish

— Yosh mutaxassis bilan tajribali mutaxassisning qanday farqi bor?
— Yosh mutaxassis ishlashni bilmaydi, tajribalisi esa ishlamaslikni biladi.

Podsho bir marosimda atoqli odamlarga to‘n kiygizdi va Afandini masxara qilish uchun unga eshakning to‘qimini berdi. A’yonlar qatori Afandi ham podshoni duo qilib, minnatdorchilik bildirdi, so‘ng bunday dedi:
— Sizlarga shohim odamlar kiyadigan to‘n berdilar, menga esa, shohona lutf-karamlar qilib, o‘z kiyimlarini yechib berdilar.

<< < 45 46 47 48 49 50 51 > >>

Jami 2090 ta latifa mavjud

Tavsiya qilamiz

Bosh sahifa