Latifalar

Virtual nikoh. Tolibi ilm shogird piru komil ustozdan so‘radi:
— Ustoz, agar oshiq o‘zining ma’shuqasiga telefonning telegramxonasidan, anga o‘zini bag‘ishlashini so‘rab uch marta yozsayu, ojiza aning yozuvig‘a javob qilib rozilig‘ini bitsa nikoh hosil bo‘lurmu?
Piru Komil ustoz o‘ylab javob berdi:
— Agar zaifa ham o‘nlayn rejimda turg‘on ersa, hosil bo‘lur, zero megabaytning puli mahr o‘rnig‘a ham o‘tur.

Ikki do‘st suhbatidan:
— Bilasanmi do‘stim, qaysi qizni uyga olib kelib onamga ko‘rsatsam, yoqmayapti, hech uylana olmayapman, nima qilsam ekan?
— Buni ilojisi bor, onangga o‘xshaydiganini top, vassalom!
— Onamga o‘xshaganini topgan edim, dadam haydab yubordilar!

— Ay, ay, ay, tortmen og‘riyaptiku, nima bitta teshikni topaolmayapsizmi?
Yigit:
— Qimirlamagin.
Qiz:
— Topdizmi?
Yigit:
— Ha, topdim. Hozir tiqaman.
Qiz:
— Aaaayy, sekinro tiqin og‘riyaptikuuu!
Yigit:
— E, o‘chir ovozingni nima man sanga har doim zirak taqib yuribmanmi...

Bir kishi qafasda uch dona to‘tiqush olib o‘tirardi. Xaridor ularning narxini so‘radi.
— Birinchisi uch yuz ming. Gapiradi. Ikkinchisi besh yuz ming. U ham she’r aytadi va qo‘shiq kuylaydi. Bunisini narxi bir million so‘m. Lekin u na gapiradi, na qo‘shiq kuylaydi.
Xaridor:
— Unda nega buncha qimmat.
— Bilmadim-u, lekin mana bu ikkisi uni “ustoz” deb chaqiradi.

Podsho uzoq muddatlik ovga ketgan edi. Boshqa mamlakatdan elchi kelib qoldi. Vazir uni parvarish qilishni Afandiga topshirdi. Afandi har kuni oshpazga tayinlab, elchini qirg‘ovul, bedana, kaklik go‘shtlaridan tayyorlangan sara ovqatlar bilan boqar edi.
Oradan besh-o‘n kun o‘tdi, qush go‘shti elchining me’dasiga tegib, u oshpazdan so‘qim go‘shtidan ovqat tayyorlab berishni iltimos qildi. Oshpaz uning tiliga tushunmay, vazirga murojaat qildi. U ham tushunmay Afandidan tushuntirib berishni iltimos qildi.
Afandi elchi huzuriga borib, imo-ishoralar bilan maqsadini so‘ragan edi, u ikki qo‘lini boshi ustiga shoxga o‘xshatib, o‘z tilida allanarsalar dedi, Afandi sira ham tushunmadi.
— Elchi nima xohlar ekan?— so‘radi vazir.
— Elchining ikki qo‘lini boshi ustiga ko‘targani uning podshoni ko‘rmoqchiman degani,— deb javob berdi Afandi.

Rafaello — o‘z-o‘ziga emas, albatta, kimgadir sovg‘a qilish uchun sotib olinadigan shokoladdir.

Ikki ovchi o‘rmondan chiqib kelishayotganida bittasi birdan yiqilib tushibdi. U nafas olmayotgan, ko‘zlari esa bir nuqtaga qaragancha qotib qolganmish. Ikkinchi ovchi darhol telefonini olib “tez yordam”ga qo‘ng‘iroq qilibdi. Hayajonlangan ovchi go‘shakni tutganicha qichqiribdi:
— Do‘stim o‘lib qoldi! Nima qilay?
Narigi tarafda operator javob qilibdi:
— O‘zingizni bosing, sizga yordam beramiz, ammo avval ayting-chi, do‘stingiz rostdan ham o‘lib qoldimi?
Bir necha soniya jimlikdan so‘ng miltiqning gumburlagan ovozi eshitilibdi. So‘ng ovchi operatorga debdi:
— O‘lganligi aniq, xo‘sh, endi nima qilay?

Bir odam uzoq vaqt komada yotib, kasalxonada o‘ziga kelibdi.
Xotini:
— Xayriyat-ey, dadasi o‘zizga keldizmi, ahvoliz yaxshimi?
— Xotin men necha kun yotdim?
— Uch kecha-yu, uch kunduz yotdiz.
— Shuncha payt oldimdan ketmay yonimda o‘tirdingmi-a?
— Ha, dadasi boshqa qayerga ham boraman, sizi yonizda o‘tirmasam xotin bo‘lib nima qilib yuribman?!
— Hamma og‘ir damlarda yonimda bo‘lding, esingdami yaxshigina ishimdan bo‘shatishganda ham menga dalda berganding, meni dushmanlarim kaltaklab ketganda ham yonimda turding, biznesim bankrot bo‘lganda ham hech qayerga ketmading, sog‘ligim yomonlashganda ham uzoqlashmading, bilasanmi hozir men nima haqida o‘ylayabman?
— Nima haqida dadasi(mag‘rur yumshok ovozda)?
— Sen yonimda bo‘lsang, menga faqat baxtsizlik kelayabdi.

Afandi har doim Boyvachchani mot qilar ekan. Mot bo‘lishdan zerikkan boy xotinidan maslaxat so‘rabdi.
Xotini:
— Hamma kazo-kazolarni samovorda osh qilib chaqiring. Afandini 10daqiqa kechroqqa aytasiz. Afandi kelganida hammani oldida:
— "Afandi tursigimi yuvib qo‘ydizmi?" - desangiz mot bo‘ladi.
Boy xotini aytganidek qilibdi. Hamma o‘tirgan vaqtda Afandi kirib kelishiga, Boy turib:
— Afandi tursigimmi yuvib qo‘ydingizmi? — desa
Afandi:
— Iya, yana siyib qo‘ydingizmi? — dermish.

Mening hayotim ssenariysini kim yozganini bilmaymanku, lekin unda aniq kulgi hissiyoti mavjud.

Afandi kompartiya a’zosi bo‘libdi. Xotini so‘rabdi:
— Dadasi, men unchalik tushunmadim. Partiya a’zosi bo‘lib nima ish bilan shug‘ullanasiz?
— Agitatsiya va propaganda ishlari bilan-da!
— A, nima u? - tushunmay so‘radi xotini.
— Hmm, qanday tushuntirsam ekan... Faraz qil, ko‘chada bir chiroyli ayol ketyapti. Men borib, unga men bilan birga yurishga da’vat qilsam — bu agitatsiya, agar u ko‘nib, menga ergashsa — bu propaganda bo‘ladi. Tushundingmi?
— Sal tushunmagan joyim bor... Agar men ko‘chada ketayotsam, biror notanish erkak kelib, men bilan agitatsiya va propaganda ishlari olib bormoqchi bo‘lsa, men nima qilaman?, - deb so‘rabdi xotini.
Shunda Afandining achchig‘i kelib:
— Sen yaxshisi siyosatga aralashma, xotin!, - deb javob qilibdi....

Uchta yigit parkda borardi. Oldinda esa bir chiroyli qiz mini yubkada ketayotgan edi. Orqadagi yigitlardan biri:
— Agar shu qiz bir kecha men bilan bo‘lsa, 50 000 berardim, - desa
Ikkinchi yigit:
— Nima deyapsan? Men 100 000 berardim, - debdi.
Shunda uchinchi yigit:
— Yo‘q, bunaqa chiroyli qizni kiyintirish, restoranga oborish kerak, mashina oberish kerak, - desa
Qiz orqasiga burilib:
— Uchinchi bo‘lib gapirganlaringiz qaysi biringiz?, - dermish.

Peshtoqida «Ko‘ngil siringizni gul yordamida izhor eting!» shiori osilgan gullar do‘koniga bir yigit kiribdi.
— Menga bir dona atirgul bering, — debdi u sotuvchiga.
— Atigi bittami?
— Ha... Men juda kamgapman!

Dasturchi do‘stiga shikoyat qilibdi:
— Kecha yana uxlashga bugun yotdim.

Ko‘chada bir chiroyli ayol bir erkakni oldiga kelib:
— Kechirasiz, nazarimda siz bolalarimdan birining otasi bo‘lsangiz kerak.
Daxshatdan qotib qolgan erkak:
— Yo‘g‘e, bo‘lishi mumkinmas. Nahotki?!
— O‘zizni bosing. Nega xovliqasiz. Man o‘qituvchiman

Bo‘ri bilan bo‘g‘irsoq kurashmoqda. Bo‘ri raqibidan bo‘yi ancha baland ekanini ko‘rib dedi:
— Oldindan ogohlantirib qo‘yay, beldan pastiga urish mumkin emas.
— Mayli, u holda kallaga ham.

— Eh miyaginam, baxsdan 15 minut so‘ng bergan fikrlaring uchun ming balli!

Afandi bozor aylanib yurib, mevafurushlar rastasiga kirib qoldi, qarasa: o‘rik qoqi, turli-tuman mayizlar, pista, bodom, nok, uzum va boshqa mevalar uyulib yotibdi-yu, sotuvchilari qimirlamay o‘tirishibdi. Afandi hassasining uchini bir boqqolning ko‘zi oldiga olib bordi. Bundan cho‘chigan boqqol:
— E badbaxt, qanaqa odamsan, ko‘zimga tiqib olasan-ku,— dedi.
Afandi hamma eshitadigan qilib dedi:
— Axir, ko‘zlaringiz bor ekan-ku, nega bu mevalardan yemay o‘tiribsiz?

— Kel bitta suvara tashaylik, og‘ayni!
— Men tushunmadim, siz kreditni qaytarish niyatidamisiz, yoki yo‘qmi?

100-marshrutkada:
— Itingizni sal nariroqqa oling, ustimda burgalar sakrab yuribdi, — deb noroziligini bildirdi yo‘lovchi ayol.
— Qoravoy, yonimizdagi ayolni burga bosib yotibdi, pastga tushaqol.

<< < 7 8 9 10 11 12 13 > >>

Jami 2090 ta latifa mavjud

Tavsiya qilamiz

Bosh sahifa