Latifalar

Barmen oldida bo‘sh stakan turgan, shirakayf mijozning oldiga kelib:
— Stakaningiz bo‘shab qolibdi. Yana bitta xohlaysizmi?
— Ikkita bo‘sh stakanni nima qilaman?

O‘zga sayyoralik kundaligidan:
1 Avgust Koreyslar sayyoramizga uchib kelishdi, 3 soat deganda nanotexnologiya yordamida bunkerimizni kodini buzib kirishdi va hammamizga lapsha tarqatishdi. Lapsha shirin ekan, lekin hammamizga yetmadi, shuning uchun koreyslarni asirga oldik.
2 Avgust Amerikaliklar kelib 1 soatda xakerlar yordamida bunkerimizni ochib hammaga gamburger tarqatdi, gamburger shirin ekan lekin hammamizga yetmadi, shuning uchun amerikaliklarni ham asirga oldik.
3 Avgust. Sayyoramizga o‘zbeklar uchib keldi 10 minutda lom va lopatka bilan bunkerimizi ochib kirishdi va hammamizi basharamizga lopatka bilan berib tashashdi va koreyslar bilan amerikaliklarni qutqarib olib ketishdi, lopatka achchiq ekan lekin xammamizga yetdi xech kim quruq qomadi.

Bir kuni Afandi ko‘chada ketayotganda, odamlar Afandiga shunday savol berishibdi:
— Afandim nimaga eshagingizga teskari o‘tirib oldingiz, deyishibdi.
Shunda Afandi shunday javob beribdi:
— Bugun ertalab eshagim bilan urushib qolgandim, shunga yuziga qarashga uyalaman, debdi.

Afandi xonga g‘oz pishirib borar edi, yo‘lda korni ochib, bir oyog‘ini yeb qo‘ydi. Xon uni olib so‘radi:
— Bir oyog‘i qani?
— Bu yilgi g‘ozlarning hammasi bir oyoqli ekan,— dedi-da, Afandi suv bo‘yida bir oyog‘ini ko‘tarib dam olib turgan g‘ozlarni ko‘rsatdi. Xon tayoqni ko‘tarib po‘pisa qilgan edi, g‘ozlar ikki oyoqlab qochdi.
— Ana, oyoqlari ikkita ekan-ku,— dedi xon. Afandi pinagini buzmay javob berdi:
— Shu tayoq bilan birov sizga ham hamla qilsa, ikki oyoq u yoqda tursin, to‘rt oyoqlab qochar edingiz.

Xotin:
— Oyog‘ingizni ko‘taring, polni artib olay!
— Obbo, polniyam mening yordamimsiz yuvolmaysan-a?!

Bir cho‘pon tuya hammomni orzu qilibdida, degan iborani eshitib hayron bo‘lib yurar ekan.
Bir kuni ke bir borib ko‘ray, deb hammomga boribdi, cho‘milib maza qilgandan hammom degani zo‘r joy ekan, kelasi yil yana kelamanooov, degan ekan.

Muovin boshliqqa debdi:
— Xo‘jayin, kompaniyamiz yaxshigina pul tejash yo‘lini o‘ylab topdim!
Boshliq:
— Toshmat, ishdan bo‘shashga qaror qildingmi?!

Bugun ilonlar ko‘rgazmasiga borgandim. Birinchi o‘rin medalini olib keldim.

Bir kuni tibbiyot kolleji domlasi o‘quvchilarga savol beribdi:
O‘ttiz sekundda ko‘tariladigan narsa nima? Agar shu savolga kim to‘g‘ri javob bersa yillik, choraklik bahosini besh qo‘yaman debdi.
Shunda bir qiz o‘rnidan turib:
— Iye, domla uyalmiysizmi, deb xonadan chiqib ketibdi.
Ikkinchisi:
— Domla tayiniz qolmabdi, deb u ham chiqib ketibdi,
Uchinchi bir qiz o‘rnidan turib:
— Domla buni javobi qon bosimi bo‘lsa kerak debdi, domla balli to‘g‘ri javob berdiz bahoingiz besh.
Chiqib ketgan ikkala qizga aytib qo‘ying, ular o‘ylagan narsa emas, debdi.

Bir kishi o‘rmonda adashib qolibdi va baqira boshlabdi. Bir payt yelkasiga kimdir qo‘lini qo‘yibdi. Qarasa ayiq!
— Nimaga baqiryapsan, odam?
— Kimdir eshitadimi dedim.
— Mana, men eshitdim. Bundan senga foyda bo‘ldimi?

Kitob sotuvchi xaridorlardan biriga «Kulgili hikoyalar» kitobini uzatib:
— Shu kitobni oling, juda qiziq, kulaverib o‘lasiz,— dedi.
— O‘zingiz bu kitobni o‘qiganmisiz?—so‘radi xaridor.
Ularning gapiga quloq solib turgan Afandi kitob sotuvchiga ishora qilib:
— O‘qigan bo‘lsa tirik qolarmidi,— dedi.

Boy va kambag‘al suhbat quripti!
Boy:
— Meni 14ta mashinam, 3ta avtobusim, 2ta kafeyim bor. Sendachi, - debdi kambag‘alga.
Kambag‘al:
— Meni o‘g‘lim bor, o‘g‘limda esa qizing bor!

Bemor:
— Doktor, sog‘ligim joyida emasga o‘xshaydi! Endigina qirk yoshni qoraladim, lekin ko‘zguga qarashga qo‘rqaman! Tepakalman, ko‘zlarimning osti osilib qolgan, yuzimni ajin bosgan, tishlarim to‘kilib ketgan! Menga nima qilgan, a?
Doktor:
— Anig‘ini aytolmayman... Balki hammasi siz o‘ylaganchalikmasdir... Nima bo‘lganda ham, ko‘zingiz o‘tkir ekan!

Bir kuni yalmog‘iz poyezd yo‘lida ketayotgan ekan. Poyezd «signal» chalibdi. Shunda yalmog‘iz:
— Aqli "normalniy" qizlar bolalar hushtak chalsa qaramaydi - deb, «dalshe» ketibdi.

Ko‘p qavatli uylardan birida yashovchi bir odamni uyini tarakan bosib ketibdi. Haligi odamni joniga tegib ketibdi, shunda u bular ham gapni tushunar deptida ularga shunday depti:
— Boshqa domdagi tarakanlar sizlarni rosa yomonladi ular sizlar bilan urushamiz ham dedi.
Shunda tarakanlar huddi gap tushunganday. Bir saf bo‘lib chiqib ketishibdi. odam ham hursand bo‘lib shukur qutildim deb uyquga ketibdi. Ertalab uyqudan turib qarasa, uyga oldingi tarakanlar
ko‘payib qaytib kelibdi. Odam ham hayron bo‘lib ularga urushmaylami, desa:
Tarakanlardan biri chiqib:
— E, ular qo‘rqoq ekan biz ularni asrlikga olib keldik, debdi.
Shunda odamni jahli chiqib qani hammang yo‘qol deb baqiribdi.
Tarakanlar sekin chiqib keta boshlabdi. Ohirida bir tarakan hassaga tayanib har 2 qadamda odamga qarab chiqib ketayotsa.
Odamga qiziq tuyulib kulibdi. Shunda haligi tarakan oldindagilarga qarab:
— Hoy, qaytinglar hazillashibdi debdi

Afandi ko‘chadan kelayotgan edi, ikki bolani uchratdi. Ulardan biri yig‘lab Afandiga arz qildi:
— Anavi bola qulog‘imni tishlab oldi.
— Yo‘q, men tishlaganim yo‘q,— dedi ikkinchi bola,— o‘z qulog‘ini o‘zi tishlab oldi.
— Bekor aytibsan,— dedi Afandi ikkinchi bolaga — bu tuyamidi o‘z qulog‘ini o‘zi tishlaydi.

Bir yigit jon taslim qilayotgan qaynonasini boshida o‘tiribdi. Quyosh botayotgan paytda qaynona zo‘rg‘a ko‘zini ochib, kun botayotgan tarafga qarab:
— Quyoshni botishini qarang kuyov, qanday go‘zal-a...
— Oyijon u yoqqa qaramang, chalg‘imay o‘z ishingiz bilan shug‘illaning...

Afandi podshoga vazir edi. Podsho nihoyatda ahmoq bo‘lib, chet ellardan kelgan elchilar, olimlar, sayyohlar oldida bo‘lar-bo‘lmas gaplarni aytib, hadeb, o‘z ahmoqligini oshkora qila berar, Afandi doim undan xijolat bo‘lib, uning gaplarini shuvagani-shuvagan edi. Kunlarning birida Afandi bozor bo‘lganidan podshoga dedi:
— Bundan keyin birov bilan gaplashayotganingizda, oyog‘ingizga ip bog‘lay-da, bir uchini ko‘rpacha tagidan ushlab turay, to‘g‘ri javob bersangiz yoki o‘rinli savol tashlasangiz tek turaveraman, aynisangiz, ipni asta tortib qo‘yaman.
Bu gap podshoga ma’qul tushdi. Bir mamlakatdan elchi kelganda xuddi shunday qilindi. Elchi kirib o‘tirishi bilan podsho so‘radi:
— Qalay, mamlakatingizda it, mushuklar semizmi? Afandi ipni sekin tortdi, podsho gapdan to‘xtagandan keyin, Afandi elchiga bu gapning «ma’no»sini izohlay boshladi:
— Shohimiz shunday teglik gapiradilarki, it, mushukning semizligi xalqning osoyishta va farovon turmush kechirishini ko‘rsatadi.
Elchi bu gapdan kanoatlanib, podshoga ta’zim qildi. Buni ko‘rib podsho Afandiga o‘shqirdi:
— Ahmoq, shunday chuqur gap aytgan bo‘lsam, nega ipni tortding!

Bir kishi sahroda ketayotgan ekan. Suvi qolmasdan, tinkasi qurib, o‘lar holatga kelganida uzoqdan «300 metrdan keyin SUV!», degan yozuvli strelkani ko‘ribdi.
Bir amallab o‘sha tarafga yo‘l olibdi. Keyinroq «200 metrdan keyin SUV!!!», degan strelkani ko‘ribdi. Oxirgi kuchini to‘plab keyingi strelkagacha yetib olibdi.
Oxirgi Strelkaga «100 metrdan keyin suv», degan yozuv bo‘lib strelka yer tomonga(pastga) qaratib qo‘yilgan ekan.

Qiz:
— Bilasanmi man nimani orzu qilaman?
Bola:
— Hamma narsani
Qiz:
— Bu birinchidan...

<< < 34 35 36 37 38 39 40 > >>

Jami 2090 ta latifa mavjud

Tavsiya qilamiz

Bosh sahifa