Latifalar

Boshingizni rosa bit bosibdi do‘stim
— Ha, xabarim bor
— Nima bilan davolayapsiz?
— Hech nima bilan, xali birorta bit kasal bo‘lgani yo‘q.

Vrachlar jinnixonaga malibuning rasmini ilib qo‘yishibdi, hamma jinnilar: u meniki, yo‘q meniki deb talashayotganmish, shunda bir jinni chetda indamay o‘tirganmish. Vrachlar:
— Sen nimaga talashmayabsan, desa
— Kaliti menda, mashina qayoqqa borardi, dermish.

Shamolashdan o‘layotgan erkak doktordan iltimos qilibdi:
— Man sizga pul ham beraman, agar SPIDdan o‘ldi deb guvohnoma yozib bersangiz!
Doktor:
— Nima sababdan?!
— Birinchidan: bu bilan o‘zingizni oqlaysiz, axir SPID bedavo-ku. Ikkinchidan esa mening manjalaqimga bundan keyin hech kim barmog‘ini ham tekkizmaydi. U bilan 5 yil bo‘lgan jazmani esa, o‘zini osib qo‘yadi!

Piyonista davolanishga kelibdi. Vrach:
— Ho‘sh, ko‘p ichasizmi?
— Unchalik ko‘p emas, kuniga ikki litr aroq xolos...Bir gramm ham ko‘p emas!
— Ex-xe! Anchadan beri ichasizmi?
— Unchalik ko‘p bo‘lgani yo‘q, 12 yoshimdan beri...
— Ux-xo‘! Bo‘lmasa, davolanasiz! Fakat bitta sharti bor!
— Qanaqa?
— Davolashni boshlanishida kuniga 200 grammdan ko‘p ichmaysiz!
— Ikki yuz gramm... Bo‘pti! ...Ertasi kuni piyonista oyog‘ini zo‘rg‘a sudrab bosib, allaqanday qo‘shiqni xirgoyi qilgancha kelibdi.
— Azizim, siz bilan kelishgandikku, kuniga 200 grammdan ko‘p bo‘lmasin, deb!?
— Nima, meni bitta sizda davolanayapti deb o‘ylaysizmi?

Dasturchi uyiga kelsa mushugi yugurib kelib uni qo‘lini yalay boshlabdi.
Xotini hayron bo‘lib:
— Dadasi bu mushuk buncha qo‘lingizni yalamasa, desa
— Nimaga bo‘lardi sichqonchani hidi kelib qolgandirda, dermish..

Bir odamnikiga kelgan mehmon juda surbet ekan - bir hafta turib qolibdi. Oxiri uy egasi unga sha’ma qilishga majbur bo‘libdi:
— Mehmon, bola-chaqalaringizni ham rosa sog‘ingandirsiz-a?
— Nimasini aytasiz! Ertaga hammalarini shu yerga chaqirmoqchiman.

O‘g‘il kechki payt mast kelib, uyga kirsa, stolni ustida qovun turgan ekan. "Bir oz yeb yotay, bo‘lmasam uydagilar ichib kech kelganimni bilib qolishadi", - deb qovunni yeb uxlabdi.
Ertalab oyisi:
— Ey, uyati yo‘q, tur! Kechqurun uyga ichib kebsan-a?
— Yo‘q, oyi.. Men ichganim yo‘q, nimalar deyapsiz?
— Ichganim yo‘q? Tunda oshqovoqni yarmini yeb qo‘yibsanku, - dermish.

— Guli, sen butunlay surbetlashib ketyapsan! Kechqurun uyga "drabadang" mast kelding!
— Qanaqa mast! Men ovsinim bilan ozgina ozginadan ichdik xolos! Buni ustiga oshxonadagi idishlarni ham yuvib qo‘yganman.
— Ha, o‘simlik yog‘i bilan!

Afandi ko‘chada bir odamni bekordan-bekorga ahmoq dedi. U odam Afandining boshiga musht o‘qtalib keldi.
— Kim ahmoq!
— Shu kelishing rost bo‘lsa, men ahmoqman,— javob berdi Afandi.

Afandi kechasi uyqudan uyg‘onib:
— Tur, xotin, menga bitta qoshiq olib ber, - dedi
Xotini hayron bo‘lib so‘radi:
— Yarim kechada qoshiqni nima qilasiz?
— Tushimda tolqon ko‘rdim, qo‘limda yesam to‘kilib ketyapti. Qoshiqda yesam to‘kilmasmikin deyapman-da.

To‘pt yahudiy va to‘rt o‘zbek Toshkentdan Moskvaga borish uchun poyezdga o‘tirishibdi. To‘rttala yahudiy har bittasi bittadan bilet olishibdi, o‘zbeklar bo‘lsa to‘rtalasi bitta bilet olibdi. Yahudiylar hayron bo‘lib, "bular nima qilar ekan, - deb kuzatib tursa.
Provodnik biletlarni tekshirishni boshlaganda, to‘rttala o‘zbek bitta tualetga kirib olibdi. Provodnik tualetda bitta odam bor, deb tualet eshigini taqillatib bilet so‘rabdi. Eshik qiya ochilib, bitta biletni ko‘rsatishibdi, provodnik o‘tib ketibdi.
Yahudiylar qoyil qolibdi va Moskvadan qaytishda, ular ham to‘rttasi bitta bilet olibdi, O‘zbeklar bo‘lsa birorta ham bilet olmabdi. Provodnik tekshirishni boshlabdi. Yaxudiylar yugurib tualetga kirib olibdi. Shu payt eshik taqillabdi. Yahudiylar biletni tashqariga uzatishibdi. O‘zbeklar biletni olib narigi tualetga yugurishibdi.

Xotini eriga:
— Qayerda edingiz?
— A, sinfdoshlar bilan uchrashdim...
— Uch kun-a?! Nimalarni esladingizlar?
— Qayerda yashashimni...

Bir alkash og‘aynisiga:
— Nega menga jin deb laqab qo‘yishgan, qo‘limdan ko‘p ish keladimi?
— Yo‘g‘e, kim butilka ochsa sen paydo bo‘lasan-da

— O‘rtoq advokat, qo‘shnim meni "semiz ahmoq" - deb haqorat qildi, nima qilay?
— Parhez qiling.

O‘qituvchi:
— Familiyangiz?
Student:
— Buranov(jilmayib).
— Ha, nimaga jilmayasiz?! - do‘q urdi professor.
— Birinchi savolga muvaffaqiyatli javob berganimdan xursandman.

O‘qituvchi:
— Nega men seni kichkina tentak deb atayapman?
O‘quvchi:
— Chunki men hali sizga o‘xshab katta emasman-da!

Sud. Narkotik tarqatish ustida ish. Advokat guvoh qo‘shnidan so‘rayapti:
— Ayblanuvchi sizga narkotik berganmi?
— Yo‘q!
— Uning xotinichi, xotini berganmi?
— Kechirasiz, gap hali ham narkotik haqida ketyaptimi?

— Shikoyatingizga tushundim, - dedi psixiatr bemorga.
— Demak, alaq-chalaq tushlar ko‘rasiz. Sizni qandaydir yovuz kuchlar ta’qib qiladi, tutib olib uradi. Bu ham yetmaganday baqirayotganda uyg‘onib ketasiz-u bu dahshatlardan qutulasiz, shundaymi?
— Hamma gap shunda-da, do‘xtir, - dedi bemor yig‘lamsirab. Dahshat to‘xtamaydi, davom etadi. Uyg‘onishim bilan “yalpayib yotavermasdan tursangizchi, bolani bog‘chaga olib borishingiz kerak!” - degan chinqiriqni eshitaman.

Gai xodimi:
— Yaxshi qiz haydovchilik guvohnomangiz bormi?
— Iltimos, olib qo‘ymang, undagi suratga juda chiroyli tushganmanda...

Oldingi qizlar o‘qishga: "Oy borib, omon qaytishardi".
Hozirgilari: "Oybek bilan borib, Omon bilan qaytishmoqda".

<< < 37 38 39 40 41 42 43 > >>

Jami 2090 ta latifa mavjud

Tavsiya qilamiz

Bosh sahifa