Latifalar

Afandini qozilik lavozimiga qo‘ymoqchi bo‘ldilar. Uni oldin podsho ulamolar o‘rtasida imtihon qilib ko‘rish kerak edi. Afandini chaqirib kelishdi.
— Faraz qilaylik, bir odamning echkisi bor,— dedi podsho Afandiga,— uni bozorga olib bordi. Bir odamga «bor baraka top» qilib sotdi. Hali pulini olguncha bo‘lmay, echki qo‘lidan chiqib qochdi. Bir odam uni ushlayman degan edi, echki suzib, uning ko‘zini chiqardi. Endi bunga pulni kim to‘laydi? Sotuvchimi, oluvchimi?
Afandi dovdirab qoldi. Keyin tavakkaliga:
— Sotuvchi...— deb yubordi.
— Sabab?
— Chunki «echkim suzog‘ich, qochganda tutaman degan kishining ko‘zini chiqazib ko‘r qiladi»— deb avvaldan aybini aytmagan.
— Bir tomondan sen judayam kelishgansan...
— Boshqa tomondanchi?
— Boshqa tomondan esa yuzing...
— Salom
— Salom
— Nima qilyapsan?
— Press kachat qilyapman
— Nima u?
— Sog‘liq uchun, figura uchun foydali.
— Ssыlkasini ber, men ham kachat qilaman.
Podsho, vazir va Nasriddin Afandi ovga chiqishdi. Yo‘lda podsho ustidagi chakmonini yechib Afandiga berdi. Buni ko‘rgan vazir ham chakmonini yechib Afandiga uzatdi. Podsho Afandiga tegajog‘lik qilib:
— Afandi, ustingizdagi bir eshakning yuki bo‘ldi-mi? - dedi.
Afandi darhol:
— Yo‘q, shohim, ko‘rib turibdilar-ku, ikki eshakning yuki! - deb javob berdi.
Qorboboga xat:
— Salom qari to‘nka. Men seni necha yildan beri har yangi yil oqshomida kutardim. Mana bu yil ham kutdim, kelmading. Endi senga umuman ishonmayman. Hurmat bilan Abdusattor 47 yosh.
Afandining bir oshnasi og‘zi latta bilan bog‘langan bir xumchani omonat topshirib:
— «Buning ichida voyvoyakning bolasi bor, og‘zini ocha ko‘rmang, uchib ketib qoladi» deb, tayinladi.
U ketgandan keyin, Afandi «voyvoyakning bolasi qanaqa bo‘lar ekan» deb, xumchani ochdi, qarasa: ichi to‘la asal.
Afandi bir tatib ko‘rishi bilanoq xumchaning yonidan ketmay qo‘ydi, uch kun qorni og‘ridi.
Besh-olti kundan keyin egasi kelib xumchani so‘radi. Afandi olib chiqdi. Egasi xumchani ko‘tarib ko‘rib:
— Afandi, men ketgandan keyin xumchani ochib, voy-voyakning bolasini uchirib yuboribsiz, shekilli,— dedi.
— To‘g‘ri,— dedi, Afandi,— uchib chiqib uyasini topolmay, qornimga kirgan ekan, uch kundan beri mening og‘zim bilan voyvoylaydi.
Afandining bir kamsut, qisir qolgan, suzong‘ich sigiri bor edi. Uni yetaklab bozorga sotgani olib bordi. Afandi bozorda turib xaridor chaqirar edi:
— Bir qoshiq suti bor, xolos, qisir qolgan, orqadan kelganni tepadi, oldidan kelganni suzadi, kim olsa puliga kuyadi!
U kechgacha shu xilda javrab turdi, birorta xaridor Afandining yoniga yo‘lamadi. Afandining rostgo‘y, soddaligidan hayron bo‘lgan bir dallol kelib sigirni sotib bermoqchi bo‘ldi-da; sigirni maqtay ketdi.
— Kunda to‘rt tovoq sut beradi, qornida to‘qqiz oylik bolasi bor, erta-indin tug‘adi, qo‘ydan ham yuvosh, kimki olsa foyda qilib, pulidan baraka topadi.
Dallolning so‘zini eshitib, xaridorlar kela boshladi. Afandi sigirni dallolning qo‘lidan olib:
— Sigirimda bunday xislatlar bor ekan, sotib nima qilaman,— dedi-da, yetaklab bozordan chiqib ketdi.
Bir odam o‘g‘liga:
— Bo‘ldi bas, men etgan qizga uylanasan.
— Axir dada, qanday qilib ko‘rmay, bilmay turib, uylanaman? Kim o‘zi u qiz?
— Hokimning qizi.
— Ha-a, unday bo‘lsa mayli.
Hokimni oldiga borib:
— Qizingizni so‘rab keldim, o‘g‘limga kelinlikka bersangiz.
— Iye, qiziq ekansiz-ku, tanimagan bilmagan odamga qizimni bervoraveramanmi, kim o‘zi o‘g‘lingiz?
— Ipoteka bankini boshqaruvchisi.
— Ha-a, unday bo‘lsa mayli.
Bank boshqaruvchisiga borib:
— O‘g‘limni Ipoteka bankiga boshqaruvchi qilib ishga olsangiz.
— Iye, qiziq odam ekansiz-ku, duch kelgan odamni bank boshqaruvchisi qilib ishga olaveramizmi? Kim o‘zi o‘g‘lingiz?
— Hokimning kuyovi.
— Ha-a, unday bo‘lsa mayli.
— Dada, siz yana katta bo‘lasizmi?
— Yo‘q, o‘g‘lim
— Unda nimaga ovqatlanasiz?
Afandi yarim kechada o‘zi yolg‘iz aylanib yurgan edi, mirshab ushlab oldi:
— Bemahalda nima qilib yuribsan?—so‘radi mirshab.
— Uyqum qochdi,— javob berdi Afandi,— shuni qidirib yuribman.
— Xotinjon, iltimos menga qarab yot.
— Yo‘q, qaramayman, siz sarimsoq yegansiz!
— Sen esa yotishdan oldin, bir kosa noxat sho‘rva ichding, nafas ololmayapman.
Ota o‘g‘il chet el safarida xarobalar orasiga ekskursiyaga chiqishdi. Shu payt o‘g‘il otasiga:
— Dada, nima bu yerda oyim mashina haydashni o‘rganganmila? - dermish.
Jizzaxlik bir sodda bola Moskvaga amakisinikiga borayotgan ekan. Moskvaga yetib boribdi. Hojatxonaga borsa: "J" va "M" harflari turganmish.
Bola:
— Jizzaxliklar "J"ga, Moskvaliklar "M"ga kiradi, deb o‘ylabdi va "J"ga kirib ketganmish...
O‘t o‘chiruvchi yong‘in haqida xabar bergan kishidan so‘radi:
— Yong‘in bo‘layotgan joydan kabob hidi kelyaptimi?
— Yo‘q, sezmadim...
— Demak, jabrlanganlar yo‘q!
Bir kishi barga kirdi:
– Pivo bering.
– Ikki ming so‘m to‘lang.
– Nega, hamisha ming so‘mdan olardim-ku?
– Bugundan yangi qoida chiqdi, ming so‘mni futbolni rivojlantirish fondiga o‘tkazamiz.
Xaridor pulni uzatdi. Sotuvchi ming so‘mni olib, ming so‘mni qaytarib berdi.
– Pivo yo‘q.
Oldinlari supermarketga 2 ming so‘m bilan kirib, 2 ta kola, 3 pachka chips, 2 quti pista olib chiqardim.
Hozir hamma yoqqa kamera qo‘yib tashlashibdi...
Bugun notanish nomerdan manga SMS keldi: "Jonim xafa bo‘lmang, man boshqasini uchratdim, ayb sizda emas, boshqa uchrasha olmaymiz."
— Qoyil mani xatto tanimiydigan qiz ham tashlab ketdi.
Er-xotin sudda ajrashishmoqda. Yigit sudyaga:
— Bolani menga qoldirishingizni so‘rayman.
Sudya:
— Nega endi aynan sizga?
Yigit:
— Masalan avtomatga tanga tashladingiz Coca-Cola chiqdi. Coca-Cola siznikimi yoki avtomatnikimi?
O‘g‘li 18 ga to‘lgan ota, yengil nafas olib o‘g‘liga dedi:
— Oyinga borib ayt, 18 ga kirding, endi aliment to‘lamayman! Qay axvolga tusharkan, menga keyin aytasan.
O‘g‘li hamma gapni oyisiga aytibdi. Oyisi:
— Otangga borib ayt, 18 yil birovni bolasi uchun pul to‘ladi, qay ahvolga tushishini aytarsan, - dermish
— Alla bolam, uxla shirin tushlar ko‘r, hoynahoy tushingga oppoq quyonchalar kirsa kerak-a?
— Yo‘q, avval: "Kango'ni reklamasi ketadi".
<< < 35 36 37 38 39 40 41 > >>
Tavsiya qilamiz
Яндекс.Метрика