Latifalar

Bir xo‘jayinning haydovchisi ziyofatlarga borsa, mast bo‘lib qolarkan. Ziyofatdan qaytishda mashinani xo‘jayinni o‘zi haydab ketar ekan.
Bir kuni haydovchi xo‘jayiniga maslahatli ishi bor ekanini aytibdi.
Xo‘jayin:
— Nima gap, - deb so‘rasa:
— Xo‘jayin, ikkovimizga bitta shofyor olsak, qanday bo‘larkin?!, - dermish.
Samolyotni havodagi parvozi vaqtida bortda janjal ko‘tarilibdi. Uchuvchi nima gapligini so‘rabdi. Shunda styuardessa:
— Ikkita jinni passajirimiz eshikni ochishimizni aytyapti. Tushib qolmoqchi ekan, - desa, uchuvchi styuardessaga:
— Ochmanglar! O‘tgan safar ochganimizda ikkitasi tushamiz deb, sakkiztasi chiqib olgandi, - dermish.
Yigit do‘stiga:
— Ikki ming pul qarz berib tur!
Do‘sti cho‘ntagini kavlab:
— Faqat bir yarim ming pulim bor.
— Mayli beraver! Besh yuz qarz bo‘lasan shunda...
Uyga mast holatda kelgan eriga xotini baqirib:
— Ichibsan-ku mayli-ya, lekin nega belingda tirnoq izlari tushirilgan?
Eri bo‘lsa:
— Aytsam ishonmaysan! Ichib olib yurolmay qolgandim, burgut uygacha tashlab qo‘ydi...
Hokimyatga ushbu mazmunda shikoyat arizasi tushibdi:
"Meni kvartiramni ro‘parasida ayollar hammomi joylashgan. U yerdagi hamma narsalar menga ko‘rinib turadi. Bu mening ahloqim, etikamga ma’naviy va jismoniy ta’sir ko‘rsatyapti. Shuning uchun meni kvartiramni almashtirib berishingizni so‘rayman".
Bu masalani ko‘rib chiqish uchun kommissiya a’zolari uyga kelib, tekshira boshlabdi.
— Otaxon, nega yolg‘on gapirasiz? Axir hech narsa ko‘rinmayapti-ku!, - debdi tekshiruvchilar.
— Shunaqami? Sen shkafni ustiga chiqib qara-chi?, - debdi.
Kommissiya a’zolaridan biri shkafni ustiga chiqib qaray boshlabdi.
— Yo‘q. Baribir hech narsa ko‘rinmayapti!
— Sen chaproqqa surilgin. Yana..., yana-yam..., yana ozgina...
Shkaf ustidagi odam "gurs" etib yiqilibdi.
Boboy bo‘lsa:
— Ana ko‘rdingmi o‘g‘lim?! Har kuni shu ahvol.., - dermish.
Urushga borgan otaxondan intervyu olishmoqchi bo‘lib, urushda ko‘rgan voqealardan biror narsa gapirib berishini so‘rashibdi.
— Shu bolam, bir kuni sheriklarimni topolmay, adashib qoldim. O‘rmonda ketayotsam, qarshimdan uchta nemis dushmanlari chiqib qoldi. Shartta cho‘ntagimdan pichoqni oldim-da, bizni yurtlarga boshlab kelgan oyoqlarini, qurol ushlagan qo‘llarini kesib tashladim. Shu kelishlariga yo‘lboshchi bo‘lgan ko‘zlarini o‘yib oldim.
Jurnalist hayratlanib:
— Ota, shuncha qiynagandan ko‘ra shartta o‘ldirib qo‘yavermaysizmi?, - degan edi, chol bamaylihotir:
— Ha bolam, o‘ldirardim-u, mandan oldin kimdir o‘ldirib bo‘lgan ekan-da, - dermish.
— Eshik tirqishidan mo‘ralash odobdan emas.
— Eshik tirqishiga har xil holatda ko‘rinish-chi, odobdanmi shu?!
O‘lim to‘shagida yotgan qariya nabirasiga vasiyat qilibdi:
— Nabiraginam! Senga bitta katta ferma, uchta uy, ikkita dalahovli, beshta do‘konni meros qoldiraman.
Nabirasi shoshilib:
— Qayerda buvajon, qayerda?, - deb so‘rasa,
— Telefonimdagi "MoyaFerma" o‘yinida!, - dermish qariya.
— Yana ichib oldingmi, yaramas?!
— Qayerdan bildingiz, dada?
— Laylaklar aytib ketdi
— Voy bo‘o‘o‘, men hali laylaklar bilan gaplashadigan darajada ichganim yo‘q lekin..
— Kafega boraylik?
— U yoqqa mumkin emas.
— Baliq oviga boramizmi?
— Borish mumkin emas ovga.
— Uylanganingga afsuslanyapsanmi?
— Afsuslanish mumkin emas.
Ona qizalog‘ini vrach ko‘rigiga olib kelib:
— Qizimning ko‘zlari nega kichkina? Axir bizning koreys qarindoshimiz yo‘q-ku!
Vrach:
— Ko‘zlarini yon tomonini qarab ko‘ring-chi, kattalashtirish moslamasi yo‘qmikin?
Maktabning birinchi sinfga kelgan o‘quvchilarga o‘qituvchisi tushuntiribdi:
— Aziz bolajonlar! Maktabda to‘polon qilish, baland ovozda gaplashish, odobsizlik qilish mumkin emas. Agar biror nima so‘ramoqchi bo‘lsangiz, qo‘lingizni ko‘tarib murojat qilinglar.
Shu zahoti bolalardan biri qo‘lini ko‘taribdi.
O‘qituvchisi:
— Nimani so‘ramoqchisan Alisher?, - debdi taajjublanib.
— Hech nimani. Shunchaki, tushuntirayotgan tizimingiz qanchalik aniq ishlashini tekshirib ko‘ryapman.
Bir kishi do‘stining xotinini janozasidan xomush bo‘lib uyga kelibdi. Xotini:
— Ha adasi, nimadan buncha xafasiz?, - deb so‘rapti.
Eri bo‘lsa:
— Xotin qara, Baxtiyor do‘stim ikkita xotinini ko‘mdi. Men esa hali birorta-yam ko‘mganim yo‘q!, - dermish.
— Erim sovg‘a qilgan selfi tayoqchasini kecha birinchi martta ishlatib ko‘rdim.
— Xo‘sh qalay ekan?
— Yaxshi. Kir mashinasidagi kiyimlarni olish juda-yam qulay ekan.
Hayvonlarni ilmiy tekshirish instituti xodimi suvaraklar ustida tadqiqot olib borayotgan ekan. Laboratoriya tekshiruvlarini o‘tkazish uchun uyidan besh-o‘nta suvaraklarni ushlab, gugurt qutisiga solibdi-da, ishxonaga yo‘l olibdi. Biroq o‘sha kuni uyga qaytmabdi. Havotir olgan xotini militsiyaga xabar beribdi, qarindoshlari, erining do‘st-u birodarlaridan surishtiribdi. Hech qayerda yo‘q emish. Oxiri kasalxonalarni qidirib yursa, bosh-oyoq gipslangan erini topibdi. Eridan:
— Sizga nima bo‘ldi?, - deb so‘rabdi xotini.
Eri esa:
— Aniq esimda yo‘q. Ishga ketayotsam, ko‘chada bir barzangi yigit gugurt so‘ragan edi. Gugurt qutisini uzatganimni eslayman xolos..., - debdi.
Reklama yozuvlarini tayyorlovchi firmadan maxsus sovg‘a.
Noshud tadbirkorlar diqqatiga: "Biz ochildik" yozuviga qo‘shimcha tarzda "Ijaraga beriladi" va "Sotiladi" yozuvlari bepul taqdim etilmoqda.
Ertalab bog‘chaga otlangan qizaloq adasidan so‘ramoqda:
— Ada, bog‘chaga nimada boramiz?
— Piyoda.
— Ada, piyo qachon keladi?
Samoda uchayotdan samolyot to‘satdan qulay boshlabdi. Bortdagilarning hammasi parashyutlarda sakrab qolibdi. Faqatgina bitta styuardessa samolyot bilan birga kimsasiz orolga tushibdi. Qiz qo‘rquvdan hushidan ketibdi-yu, o‘ziga kelgach ko‘zlarini ochib qarasa, soch-soqollari o‘sgan bir kishi olovda go‘sht pishirib o‘tirganmush.
— Siz kimsiz? Bu yerga qanday kelib qoldingiz?, - debdi styuardessa.
— Jinoyatchiman. O‘n besh yil oldin jinoyatlarim uchun shu yerga tashlab ketishgan. Jazolashmoqchi edi, mazza qilib go‘shtxo‘rlik qilib yuribman, - debdi haligi odam.
— Menga ham go‘shtdan bering.
— Buni evaziga nima berasan?
— Siz o‘n besh yildan buyon sog‘ingan narsani...
Haligi kishi xursandchilikdan o‘rnidan sakrab turib, qizni quchoqlab olibdi-da:
— Nahotki, nahotki bu yerga NOS olib kelgan bo‘lsang, - dermish.
Bir kuni shifoxonada bemor uxlab yotsa, vrach uni uyg‘otib:
— Uyg‘oning! Uyqu dori ichadigan vaqtingiz bo‘ldi, - degan ekan.
Bir odamga bank kredit berishni rad etibdi. Qanday qilib qasd olishini uzoq o‘ylab, oxiri shu bankdan shaxsiy yacheyka olibdi. Unga ikki kilogramm baliq olib kelib qo‘yibdi-da, yacheykaga faqat o‘zi biladigan kod raqamini o‘rnatib ketibdi.
<< < 62 63 64 65 66 67 68 > >>
Tavsiya qilamiz
Яндекс.Метрика