Maslahat (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov]

Maslahat (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov]
Maslahat (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov]
— Mayli, bekorchilikka ermak-da, - dedi Salim.
Salim Alibekdan uch yosh katta. Oʻzini tutishi, gap ohangi juda boshqacha. Shunchaki gapirsa ham xuddi birovga nasihat qilayotganday boʻlaveradi.Akasini Alibek uch kundan beri kutadi. Maslahat soʻramoqchi. Zulfiyani yaxshi koʻrib qolgan. Sevish mazza-da! Shirin-shirin xayollar surarkansan. Kechalari shiftga tikilib, uxlolmay chiqarkansan. Ertasiga hech narsa boʻlmaganday, yana ishga ketaverarkansan. Nuqul fikru-yodi Zulfiyada. Yotsa ham, tursa ham, yursa ham… oʻshani oʻylaydi. Oʻzi zoʻr qiz! Muloyimgina… e’tibor berib qaralsa, Barlosda Zulfiyachalik chiroyli qiz boshqa yoʻq. Ma’sum kulib turishlarini eslasa, butun vujudi haroratga choʻlgʻanib, bilagi kuchga toʻlib. Zulfiyani oʻzi yoʻq badbashara devlardan himoya qilgisi kelaveradi.
Qaysi kuni qiziq voqea sodir boʻldi.Hamma tushlikka chiqib ketgan payt edi. Qurbonoy, Zulfiya uchovlon, uch sinfdosh ovqatlanib boʻlishgandan keyin qizlarning qatoriga kirib, qator boshida: koʻcha tarafda uzum toʻlatilgan yashiklar, orqa tomonda quyuq ishkom panasida soyalab, maktab yillarini eslab utirishgandi. Zulfiya oʻrtada, ikki yonida Qurbonoy bilan Alibek. Soyalik kam boʻlgani tufayli bir-birlariga tiqilibroq oʻtirishardi.Avvaliga Alibek Samarqanddagi sarguzashtlaridan maqtanish bilan boʻlib, hech narsani payqamadi. Keyin qizlarga gap navbati yetganda ularga quloq tutib, badani Zulfiyaning badaniga tegib turganini his qildi. Toʻgʻrirogʻi, ilgari ham sezgandiyu, ahamiyat bermagandi. Endi yuragi qiziy boshladi. Zulfiya hayajonlanib, qimirlab-qimirlab gapirardi. Alibek goʻyo qizlarning hangomasini zoʻr qiziqish bilan tinglayotganday, ularga qarab ishshayar, aslida Zulfiyaning boʻynini, qulogʻi tagidagi xolini, qalin qora sochlarini, muloyim koʻzlarini, bilinar-bilinmas koʻtarilib tushayotgan koʻkraklarini kuzatardi. Kuzatgan sari toʻlqinlanar,vujudini bostirib kelayotgankuchli hayajonni jilovlamoqchi boʻlar, ammo uddalay olmas, yana suqlanib tikilardi. Zulfiya tizzalarini quchoqlab oʻtirardi. Shu oʻtirishining oʻzi bilan ham Alibekka yoqardi Ayniqsa, kulganda shodligi butun yuziga yoyiladi, koʻzlari juda mayinlashib ketadi. Bunday paytlarda Alibekka oʻzini tutib turish gʻoyatda azobga aylanardi.
Alibek sevgi haqida koʻp kitoblar oʻqigan, hammasida ham oʻpishganlarni yozishadi, lekin keyin nima boʻlishini... Oʻpishsa nima boʻladi? Ogʻizda konfet yeganday ta’m qoladimi? Ba’zan kechalari bilan uxlolmay chiqsa, ertalab: «bugun qanday boʻlmasin Zulfiyani bir oʻpichga koʻndiraman», deb oʻziga oʻzi qaror qiladi. Ammo Zulfiyaga yaqinlashdi degancha susti bosadi. Zulfiyaning nimasidir bor. Uzoqlab ketolmaysan, ammo bemalol qoʻlingda tutib ham yurolmaysan. Seni ma’lum masofada ushlab turadi. Mana, hozir ham shundoqqina yonma-yon oʻtirishipti. Qoʻlini uzatib, Zulfiyaning yelkasidan tutsa, oʻziga qaratsa,.. boʻladi, ammo... Qaysi bir kuni bir jurnalda «oʻpishish kerak emas», deb yozishipti. Chunki oʻpishgandan keyin birining ogʻzidagi, tishlari orasidagi mikroblar ikkinchisiga oʻtarmish, tish ogʻrigʻi shu taxlit koʻpayarmish. Odamlar nega oʻpishadi? Sevishsa, albatta oʻpishish shartmi? Axir kino-kitoblarda nuqul... sevishdimi, darrov quchoqlashib qolishadi. Undan keyin... mana, oʻzi ham oʻldim-kuydim, sevib qoldim, deb yuriptiyu, fikru-yodi bir ilojini topsayu, Zulfiyani oʻpsa... keyin nima boʻladi?
— Ketdik, uzum teramiz, - dedi Qurbonoy oʻrnidan turib Zulfiyaga.
— Qoʻysang-chi! - dedi Zulfiya erinib, buncha shoshmasang.Bu ahvolda hali bola-chaqa orttirsang keyin nima qilasan?
— Oʻtirsang oʻtiraver, - dediyu, Qurbonoy savatlarini koʻtarib, qatorning oʻz tomoniga oʻtdiyu, ishkom oralab ketdi.
Mana! Mana Alibek kutgan fursat. Yolgʻiz ikkovi qoldi. Alibek yon-veriga qaradi. Bironta odam zoti koʻrinmaydi. Qurbonoy qatorning narigi tarafida. Tobora uzoqlashib boryapti. – Alibekning vujudiga titroq kirdi. Hamma yogʻi qizib borayotganini, bu oʻzgarish oʻzida juda tez sodir boʻlayotganini elas-elas biladi. Keyin nima qilganini oʻzi ham anglay olmay qoldi. Oldin yelkasidan tortdimi, yoqasidan ushladimi, esida yoʻq. Bir vaqti qarasa, Zulfiya yulqinib uning bagʻrida yulqinar, tipirchilar, hiq-hiq etib, dami ichiga tushgancha uning kukragiga mushtlardi. Nimalarnidir dahshatga tushib shivirlardi. Bir nima qilib qoʻydimmi, deb qoʻrqib ketgan Alibek qizni shartta qoʻyib yubordi.
— Esing joyidami oʻzi? – dedi Zulfiya yigʻlamsirab. – Yaxshi gapirganga shunaqa qilasanmi?
Keyin tura solib, Qurbonoyning orqasidan joʻnab ketdi. Alibek: «Men seni sevaman! Hech qachon ajrashmaymiz! Bir umr birga boʻlamiz! Men seni, faqat birgina seni sevaman, Zulfiya!» , demoqchi edi. Ulgurmadi. Shundan beri Alibekni oʻy bosgan. Nima qilishini bilmasdi.Zulfiya esa arzlab yuripti. Hatto ish yuzasidan ham faqat Qurbonoy gaplashadi. Eh-he! Alibek oʻzicha Zulfiya bilan nimalar qilmoqchi edi. Qanaqa rejalar tuzgandi. Endi Alibekka qiyin boʻldi. Bir balo qilib, otasigami, onasigami, meni uylantirib qoʻyinglar, degan gapni tushuntirish kerak. Oʻn sakkizga toʻldi, Samarqandini koʻrib keldi. Mana, kerak boʻlsa, qiz bolani oʻpdi. Boʻldi-da! Doim oʻpaverish uchun – uylanish kerak. Ammo oldin Zulfiyadan rozilik soʻramoqchi. Qanday qilib? Shuni bilmay boshi garang. Salim akasida esa tajriba bor. Fikru-yodi akasining koʻnglini ovlash va maslahat soʻrash. Hazilmi? Oʻrtada sevgi masalasi bor. Bundan keyingi hayoting qay yoʻsin kechishi hozir qabul qiladigan qaroringga bogʻliq.
Alibek koʻnglida nimalar kechayotganini shu paytgacha biron kimsaga yozgani yoʻq. Akasi esa har qalay shahar koʻrgan yigit. – Student! Studentlar sevgini yaxshi tushunishadi. Umuman, ular koʻp narsani bilishadi, chunki koʻp oʻqishadi, qioʻlar bilan birga koʻp yurishadi. Bunaqa bilimdonlarning yoniga oʻtirib qolsang, ular bilan faqat bilimdonchasiga gaplashish kerak.
— Aka, - dedi Alibek, piyodani ikki katak olgʻa surarkan, - Jonibekov bilan Gurragcha qaytib tushishdimi?
— Bilmadim, xabarim yoʻq, - dedi Salim, shoh tarafdagi otni yon tomonga yurarkan.
— Jonibekoving kim? – soʻradi oʻyinni tomosha qilib oʻtirgan otasi.
— Oʻzimizning toshkentlik kosmonavtchi, hali bilmaysizmi? – deya Alibek oʻzi biladigan narsani otasi bilmasligidan gʻururlanib qoʻydi. – Yaqinda «Interkosmos» programmasi boʻyicha mugʻulistonlik Gurragcha degan kosmonavt ikkovi uchgandi. Bizlar tupkaning tubida dunyodan bexabar ishlab yuradigan odam boʻlsak, kosmonavt qachon uchadi, qachon qaytib tushadi, bilmasak, - dedi Alibek, piyodasini akasining chegarasiga oʻtkizib, otga qarshi qoʻyarkan.
— Unday boʻlsa ularning uchganini qaerdan bilding? - soʻradi otasi va Alibekka oʻrgatdi, - hey, bekorchi oʻyin nima kerak, otingni chiqar.
— Radiodan qulogʻimga chalingandi. – Alibek parvo qilmay piyodani yana olgʻa surdi.
— Jonibekov? Toshkentdan ekanmi? Kosmonavt oʻzbeklardan ham chiqibdi-da, a? Hoy, piyodang joyida tursin. Qaerga boradi u? Otingni haydasangchi!
— Biz ham shaxmatni uncha-muncha bilamiz, ota, - dedi Alibek farzini bilan shoh berib. Piyoda shohning ikkinchi yoʻlini toʻsgan, Salim mot boʻlgan edi.
— Iye! Alibekka yuttirib oʻtiribsanmi?
— Alibek keyingi vaqtlarda ancha progress qilyapti, - dedi Salim. – Biz esa regressga yoʻl qoʻydik, shekilli.
— Qani tur-chi, bu kosmonavtlarni bilgich bilan oʻzim bir qoʻl koʻray, - deya otasi Alibekka qarshi maydonga tushdi.
— Kosmonavtlar osmonda yarim yillab yurishyapti, qanday yashashar ekan, a ular? Aka? – soʻradi Alibek, donalarni qaytadan terarkan, xuddi gap kelib qolganday, aslida boya uzilib qolgan suhbatni davom ettirish, koʻp narsalarni bilishini akasiga isbotlash uchun. – Xlorella degan oʻsimlik boʻlarmish. . Oʻshani yeb kun kechirishadi, deyishadi. Shu rostmi, aka?
— Boʻlsa bordir, - dedi Salim chaynalib.
— Odamlar osmonda yarim yillab qanday yashaydi? Kosmik kemalaringda hojatxona bormi? – soʻradi otasi.
— Ha, endi kosmik kemani shunga moslab chiqarishgan-da. Kosmik kemalar zamonamizning eng zoʻr olimlari tomonidan oʻylab chiqarilgan , fan va texnikaning oltin fondi, eng yangi asboblar kosmik kemalar uchun ishlatiladi. Shuncha narsani oʻylab topgan inson albatta kosmonavtning qanday kun kechirishini ham esidan chiqarmasa kerak, - dedi Salim.
Oʻyin davom etdi. Alibek otasini ham yutib oldi. Keyin yana akasi bilan oʻynadi, yutishiga sal qolganda goʻyo bilmagan boʻlib, farzinini oldirdi. Shundan keyingina Salim xursand boʻlib, oʻyinni yutdi.
Alibek va akasiga bir xonadan joy solishdi. Gaplashib olishga ayni fursat. Alibekning bilishicha, akasi bir shaharlik qiz bilan xat yozishadi. Alibek nogahon koʻrib qolgan oʻsha xatda bunday deyilgandi: «Oʻzim azoblansam deymanu, sizning kulishingizni istayman. Axir borligʻimni qoplab olgan hislarim yuragimga tinchlik bermasa, vujudim nuqul sizga intilaversa, menda nima ayb? Siz ham tushuning-da! Sizni sevib qolganman...» Umuman, shunaqa gaplar. Gaplarning orasida she’rlar ham bor. Aytishlaricha, sevishganlar oldin bir-birlarini oʻrganishlari kerak emish. Alibek Zulfiyani birinchi sinfdan beri biladi. Demak, bemalol, hech oʻylanmasdan uylanaversa boʻladi. Ammo masalaning ikkinchi tomoni bor: Salim hali boʻydoq. Yoki toʻgʻridan toʻgʻri Salimga: «aka, shunaqa-shunaqa gap, tezroq uylaning, mening yoʻlimni toʻsmang. Men ikki-uch kutib yurolmayman», desa-chi? Xullas, gaplashib olish kerak. Salim koʻrpaga kirib, qoʻlini boshiga yostiq qilgancha, shiftga tikilib xayol suryapti.
— Aka, nimalarni oʻylayapsiz?
— Shunday,.. chiroq, oʻzim.
— Aka, sizga pul kerakmi? – Alibek javob kutmasdan oʻz topogʻonligidan xursand boʻlib, kissasidan pul chiqardi. Shunday qilsa akasi xursand boʻladi, gaplashish osonlashadi.
— Qancha? – soʻradi Salim, pulni olarkan, koʻzlari shodlikka toʻlib.
— E, kim sanapti deysiz! Kerak boʻlsa yana beraman, hozir menda pul koʻp, aka. Kecha oylik olganman. Mana! – Alibek kissasidan yana pul chiqarib berdi. - Siz studentsiz, sizga kerak boʻladi.
— Rahmat, chiroq,Shu hafta koʻproq pul kerak boʻlib kelgandim. Otamdan qanday soʻrashni bilmayotgandim.
— Aka, sizga ish yozaymi?
— Yoza olasanmi?
— Albatta. Hozir brigadirimiz Nurali aka bilan munosabatlarimiz zoʻr. Bir oʻzi toʻrt kishiga yozdirib oladi. Men bir sizga yozsam nima qipti.
— Tagʻin senga gap tegib qolmasin, qoʻy, chiroq.
Jim qolishdi.
Alibek nuqul boshqa gaplarga alahsiyapti. Boya kosmonavt degandi. Endi hisobchiligini maqtanyapti. Qanday boʻlmasin hozir gaplashib olish kerak. Akasi pulni gʻamladi, shu ketishda bir oygacha kelmasligi mumkin.
... va Alibek bor shahdini tiliga jamladi:
— Aka, siz ham sevasiz-ku, toʻgʻrimi?!.
Salim yalt etib ukasiga qaradi.

Alibekning yuzi ichki zoʻriqishdan qizarib ketgandi...
Mualifning boshqa asaralari
1 Alibek va qirq doʻstining sar... [Abulqosim Mamarasulov] 812
2 Anoyi yoki yechilmagan yettin... [Abulqosim Mamarasulov] 294
3 Arabcha oʻyin (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 381
4 Atlas roʻmolcha (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 336
5 Алибек ва қирқ дўстининг сарг... [Abulqosim Mamarasulov] 380
6 Анойи ёки ечилмаган еттинчи т... [Abulqosim Mamarasulov] 280
7 Арабча ўйин (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 317
8 Атлас рўмолча (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 284
9 Birinchi qor (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 352
10 «Baxitli savet ayalining arza... [Abulqosim Mamarasulov] 283
11 «Бахитли савет аялининг арзас... [Abulqosim Mamarasulov] 308
12 Биринчи қор (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 281
13 Eslasa arzigulik voqea (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 295
14 Эсласа арзигулик воқеа (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 292
15 Farishta (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 449
16 Фаришта (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 303
17 Hasharchilar (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 268
18 Hayotning bir lahzasi (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 303
19 Ҳашарчилар (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 273
20 Ҳаётнинг бир лаҳзаси (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 292
21 Ismatning qismati (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 280
22 Исматнинг қисмати (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 235
23 Jarima (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 261
24 Жарима (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 208
25 Lola sayli (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 1340
26 Лола сайли (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 232
27 Men seni sevaman, Buvirajab! ... [Abulqosim Mamarasulov] 377
28 Маслаҳат (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 230
29 Мен сени севаман, Бувиражаб! ... [Abulqosim Mamarasulov] 229
30 Oysha xolaning «kuyov»i (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 321
31 Ойша холанинг «куёв»и (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 268
32 Qaroqchilar (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 272
33 Қароқчилар (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 235
34 Sevishganlar (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 970
35 Somonchilar (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 251
36 Suyunchi (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 254
37 Севишганлар (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 339
38 Сомончилар (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 221
39 Суюнчи (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 240
40 Taftish (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 255
41 Telba muhabbat (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 472
42 Telpak (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 227
43 Тафтиш (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 242
44 Телба муҳаббат (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 261
45 Телпак (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 225
46 Uch soʻm pul (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 288
47 Uchinchi yoʻl (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 268
48 Uzumzorda (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 226
49 Узумзорда (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 244
50 Уч сўм пул (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 228
51 Учинчи йўл (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 218
52 Yigit ham yigʻlaydimi? (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 0
53 Yigitlikning koʻchasi (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 244
54 Yoʻlovchi (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 253
55 Йигит ҳам йиғлайдими? (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 0
56 Йигитликнинг кўчаси (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 228
57 Йўловчи (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 189
58 Yaxshi niyat (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 258
59 Yaxshi va yomon odamlar (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 354
60 Яхши ва ёмон одамлар (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 234
61 Яхши ният (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 307
62 Yor-yor (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 348
63 Ёр-ёр (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 230
64 «Zamonamiz qahramonlari» (hikoya) [Abulqosim Mamarasulov] 297
65 «Замонамиз қаҳрамонлари» (ҳикоя) [Abulqosim Mamarasulov] 366
Tavsiya qilamiz
.
. .
Яндекс.Метрика