Kimyoviy hodisa (hajviya) [Safar Kokilov]

Kimyoviy hodisa (hajviya) [Safar Kokilov]

Eshigining orqasiga «Ordinatorskaya» deb yozilgan keng xona. Oʻrtadagi stolda qarama-qarshi oʻtirgan qiltiriqday ikki kishi shoshib nimanidir yozmoqda. Ular hozir bir nima sodir boʻlishini kutayotgandek, qandaydir ovoz eshitilishi kerakdek, butun vujudi quloqqa aylanib, sergaklanib qoldi. Xonadagi jimlikni devordagi soatning imillab chiqillashi buzardi. Oʻtirganlardan avval bittasi, soʻng ikkinchisi «taq» etib, stolga yoz ruchkasini tashladi va bir-biriga savol nazari bilan tikilib qolishdi. – Erirmikan-a?! – Bilmadim, har qalay erisa kerakda... – Erir-e?!... – Ha, endi bu yogʻi sizga bogʻliqda. Ishlovni yaxshi oʻtkazgan boʻlsangiz. – Bu yogʻini-ku qotirganmiz-a... Hatto kechaning oʻzidayoq biroz qiyshayganday boʻldi-yu, men darrov ishni toʻxtatib, bugunga qoldirgan edim-da. – Xa-a... Unday boʻlsa, boplabsiz. Kecha qiyshaygan boʻlsa, bugun yiqiladi. – Bilmadim, bilmadim... Kecha kecha edi. Bugun esa yana qotib qoldimi, deyman-da. Mana soat ham 12 boʻldi. Haligacha natija yoʻq... – Ha, endi, erish ham oson emas-da. Tayyorgarlik davri degandek... – Oʻziyam... Juda qattiq ekan-da. Yumshatguncha, rosa terlaganman... Erish kerak... Koʻnglim sezib turibdi-ya... – Sizga ishonaman... Yana yarim soat kutaylik-chi... Sabrning tagi oltin. – Shunday-ku-ya... I-e... Bu yoqqa qarang... Ana... Eribdi... – Xa-a... Eribdi. Eribdi... Ofarin sizga... Oppoq xalat kiygan bu ikki kishi sevinchidan goʻyo keng xonaga sigʻmas darajada birdan «semirib ketishdi». Bir-birining qoʻlini qisganicha eshikdan tugun koʻtarib kelayotgan «mijoz»ga qarab tirjayishdi...

Muallif: Safar Kokilov