Kemaga tushganning joni bir (hajviya) [Anvar Obidjon]

Kemaga tushganning joni bir (hajviya) [Anvar Obidjon]

– Ketingga bir tepaman, achangni uyiga borib tushasan! – Sizga nima yomonlik qildim, amaki? – Ogʻzingizdan sutning hidi kepturibdi-yu, mahallaning sartaroshidek sipoligingga kuyaymi. – Nima qil deysiz? – Toʻpalon koʻtar. Hech boʻlmasa, hushtak chal. – Chalardim-u, kecha tishim tushgan-da. – Unda, baqirsang-chi, momiqvachcha! – Nima deb baqiraman? – Hoʻ oʻrtada oʻralashib yurgan qora kiyimli ishbuzuqini koʻryapsanmi? Ana oʻsha xumparning sha’niga kurakda turmaydigan bir-ikkita gap ayt. Masalan, mana bunday degin. Qani, qulogʻingni tut-chi. – Voy vu-u-y! Bunaqa deyish uyat boʻladi-ku! – Lanj bola ekansan! Gʻirt qiztabiat boʻpsan! Aljirash qoʻlingdan kelmasa, oramizga suqilib nima qilarding? Hozir ketingga bir tepaman... – Namuncha menga yopishvoldingiz, amaki? Dadam aytuvdi-ya, «Paxtakor» yutqazishni boshlasa, sen stadiondan qochishni boshla, deb. 1978

Muallif: Anvar Obidjon