Gapdan oʻt chiqdi (hajviya) [Safar Kokilov]

Gapdan oʻt chiqdi (hajviya) [Safar Kokilov]

U katta xonaga kirib, ikki bukilib, qimtinibgina dedi: — Aytmay dedim-u, hech ichimda saqlay olmadim. Bari sizga koʻnglim yaqinligvdan, sizga kamoli hurmatimdan. Buni qarang, Tunov kuni anovi Qobilov sizni soʻkkanday boʻlib gapirdi-da... Yo tavba... — Yoʻgʻ-e?! – Ha, ha. Besh-olti kishining oʻrtasida-ya, tagʻin. Odamning olasi ichida deb shuni aytadi-da. Shuni odam qilgan siz-ku, boʻlmasam... ukamdek deb yurasiz. Odamzod yaxshilikni darrov unutar ekan-da. Ana endi qorni toʻyib, egasini tepayotibdi, bu eshshak. Qoʻying, xafa boʻlmang. Ogʻzidan chiqib yoqasiga yopishsin. Sadqai sar... Aytmay dedim-u, yana chiday olmadim, desangiz. Eshitgan quyaoqqa yomon ekan-ey.„ — He, afsus... U kichkina xonaga qaytib kirib gerdayib, dedi: – Hoy, bola, sen ham yuribsan-da, akam bor deb. Sen odam tanlashni bilmas ekansan. Koʻr ekansan. Seni koʻrgali koʻzi yoʻq ekan-ku, akangning. Voy-bu-u... Ishga olganiga ham afsus qilib oʻtiribdi. Ishing chatoq... Aytmay dedim-u, yana ichimga sigʻmay ketyapti-da. Senga kamoli hurmatidan, bilsang agar. Tezroq oldini ol. Ustingdan ish qoʻzgʻotmasa goʻrga edi... – Nahotki?! Gapdan oʻt chiqdi.

Muallif: Safar Kokilov