Konsilium (hajviya) [Safar Kokilov]

Konsilium (hajviya) [Safar Kokilov]

Sigaret tutunga toʻla katta xonada oq xalat kiygan bir necha oʻta jiddiy qiyofadagi kishilar ertalabdan beri munozora qilishadi. – Yoʻq, yoʻq. Men ololmayman. Bemorning dardi jarroxlik emas. Uni terapevt olsin. – dedi sakkizinchi marta soʻz olgan jarrox Jovliev. – Ye, nega endi? Bemor chisto infektsionniy-ku?! Tagʻin izidan hech kimi yoʻq ekan. Uni yuqumli kasalliklar boʻlimiga yotqizish kerak. Tamom-vassalom. – e’tiroz bildirdi terapiya boʻlimi boshligʻi xoʻppasemiz Qorbosdiev. – Hech qachonda. Bemorning barcha dardi oʻpkasida-ku. Uni sil kasallar boʻlimiga yotqizish kerak. – dedi infektsionist pashsha qoʻriyotgandek qoʻl siltab. – Rentgentda sil belgisi koʻrmadim. Dardi jigarida. U terapevtniki. – dedi oʻninchi marta toʻngʻillab Toʻngʻizboev. – Hechamda. Asli hamma gap yurakdan. Uni kardiolog olaqolsin. Palatasi boʻshab yotibdi. – dedi Qorbosdiev boshqalarga koʻz qisib. – Prichyom bu yerda yurak. Bemorning qorni taranglashgan-ku?! Yasno. U jarroxlarniki. – dedi qoshini suzib kardiolog Kurraev. – Ha, aytgancha, yaxshisi bemorni reanimatsiyaga yotqizsak-chi?! – dedi nihoyat jarrox Jovliev. - Hammamiz navbat bilan borib koʻrib turardik... – Bekorlarning beshtasini aytibsiz. Hisobot-chi?! – dedi mudrab oʻtirgan reanimatolog oʻassolov birdan chiyillab. - Oʻlimning hisoboti yana mening boʻynimga tushadimi? Yoʻq, yoʻq, boʻmaydi. Sil boʻlsa, ftiziatr olsin-da-e... – Yoʻq. Meniki emas. Infektsionist olsin. – Bemor terapevtniki. – Bekor aytibsiz, u kardiologniki. – Yoʻq, u jarroxniki... Kun peshindan ogʻdi. Ular esa... Nihoyat eshik shiddat bilan ochilib qabulxona xamshirasining boʻgʻriqqan yuzi koʻrindi. – Mumkinmi? – Xoʻsh?! Nima gap?.. Hamma unga tikildi. – Duxtur, koridorda kechadan beri yotgan bemorning tanasini nima qilaylik? – A?!.. Konsilium ishtirokchilari xamshiraga bir zum hayrat bilan tikilib qolishdi. Soʻng yuzlaridan xayrat yoʻqolib, oʻrniga mamnunlikka oʻxshagan bir ifoda paydo boʻldi. – Oʻldimi-ey?! – He, bechora-ey... – Oʻzi juda ogʻir edi-da... – Ha-a. Nachora, bandachilik... Soʻng duxturlar bir-biriga qarashganicha bir ovozdan xamshiraga javob qilishdi: – Qaerga boʻlardi, oʻlikxonagada. Morgga... Xamshira yugurib ketdi. Xonada oʻtirganlar ham sekin qoʻzgʻolishdi. Uy-uyiga...

Muallif: Safar Kokilov