Yaponcha tashxis (hajviya) [Safar Kokilov]

Yaponcha tashxis (hajviya) [Safar Kokilov]

Oʻzining maqtanishicha imtihonlarni «pul bilan toʻgʻirlab», bir amallab oʻqishni bitirib kelgan Tanaev bizga yaqinda bolalar shifokori boʻlib ishga keldi. Bugun birinchi bor hamshirasi bilan chaqiriq boʻyicha bemor bolani koʻrish uchun uyiga borishdi. Kechadan beri bezovtalanib turgan uch oylik chaqaloqni qoʻrqa-pisa u yoq bu yogʻini aylantirib koʻrdi, ushlab koʻrdi, fonendoskopi bilan oʻpkasini, yuragini va qornini eshitgan boʻldi. Peshonasini ter bosib ancha oʻylandi. Oʻqigan kitoblarni koʻz oldiga keltirib, eslashga harakat qildi. Lekin savil qolgur kalla boʻm-boʻsh suvqovoqday edi-da. Peshonasi tirishib indamay turaverdi. Bolaning ota-onasi uning ogʻzini poylashdan zerikishib, nihoyat soʻrashga majbur boʻlishdi: – Duxtur, bolamizga nima boʻlibdi? Ahvoli qalay? Tanaev darrov javob bermay yana biroz uyning devorlariga, shipga qarab oʻylanib turdi-da, soʻng birdan: – Chanchuv! – dedi gʻolibona, toʻsatdan kallasiga kelib qolgan fikrdan quvonib. – Nima?! – bemor bolaning ota-onasi qoʻrqib ketib, baravariga yana soʻrashdi: – Nima dedingiz? – Chanchuv. Chan-chu-uvv... – dedi Tanaev ulardan koʻzini olib qochib. Uy egalari bir-biriga qarab yelka qisishdi, lekin qayta soʻrashga jur’at qilisholmadi. – Siz bolaga bironta tinchlantiruvchi ukol qilib qoʻying... Men esa ikkinchi chaqiriq boʻyicha navbatdagi bemorga tez bormasam boʻmaydi. Uni ogʻirroq deyishgan edi. Men ketdim. Siz izimdan yetib boring... – deb Tanaev hamshirasiga tayinlab shosha-pisha uydan chiqib ketdi. Negadir bemorga davolanish uchun dori-darmon buyurish ham esidan chiqdi. Vrach ketgach, ota-onasi hamshiradan soʻrashdi: – Doktor nima dedi? Tushunmadik. Chang-chung dedimi? Uzoq yillardan beri ishlab kelayotgan hamshira vrachining gapini xaspoʻshlab tushuntirib qoʻydi: – Vrachimiz bolangiz sanchiq boʻlibdi, ya’ni biroz shamollagan dedilar. Chanchuv degani yaponcha tashxis. Oʻzbekchasiga sanchiq degani-da... – Ha-a. Sanchiq deng. Xayriyat-e. Biz bolamizda bironta ogʻir kasallik topib aytdilarmi deb qoʻrqib turgan edik. Bu deyman yaponcha soʻzlar ham oʻzimiznikiga oʻxshab ketar ekan-a?! Chan-chuv – Sanchiq. Sanchiq – Chan-chuv... – deb beixtiyor kulib yubordi bemorning otasi. – Ha, shunday, shunday... Chanchuv degani sanchiq degani, – deb hamshira oʻz bilganicha bolaga birinchi yordam koʻrsatdi va yana biron narsani soʻrab qolishmasin degandek apil-tapil vrachi izidan chiqib joʻnadi. Uni hovli eshigigacha kuzatarkan, uy egasi hali ham: – Chan-chuv – sanchiq, chan-chuv – sanchiq,.. Qanday oʻxshash soʻzlar-a bu yaponcha tashxis – deb bir hayron boʻlar, bir kular edi. Koʻnglida esa bolasini yana boshqa biron shifokorga koʻrsatsam, degan oʻy kechardi.

Muallif: Safar Kokilov